ΡΑΜΜΑΤΑ ΚΑΙ ΟΡΑΜΑΤΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ και τον ενωμένο Δήμο Πρέβεζας – Λούρου – Ζαλόγγου

Ο υποψήφιος δήμαρχος Γιάννης ΡΕΝΤΖΟΣ καταθέτει το κείμενο αυτό για πληροφόρηση, επεξεργασία, συζήτηση και συμπλήρωση από την κοινωνία της Πρέβεζας, ως ενιαίου Δήμου Πρέβεζας – Λούρου – Ζαλόγγου, ζητώντας τη συνεργασία φίλων Πρεβεζάνων και φορέων που έδειξαν, κατά το πρόσφατο παρελθόν, την αγωνία τους για την Πρέβεζα ως δημόσιο χώρο.

Ο «Δημόσιος χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο» αντλεί εν μέρει τη νομιμοποίησή του από δράσεις που πραγματοποιήθηκαν στον ανοιχτό και δημόσιο χώρο της Πρέβεζας με στόχο την διεκδίκηση και την προστασία του δικαιώματος στην πόλη. Στις «κινηματικές» και «λόγιες» παρεμβάσεις μας των τελευταίων ετών, που έγιναν ανεξάρτητα από πολιτικά κόμματα, καταγγείλαμε την αδυναμία των εκπροσώπων των κρατικών αρχών και την αδιαφορία τους να σκύψουν με ανθρωπιά στα ζητήματα χώρου του δήμου.
Η έννοια «Δημόσιος χώρος» που βρίσκεται στον τίτλο της δημοτικής μας πρωτοβουλίας έχει ένα φανερό περιεχόμενο αφού αυτός πάντα χρησιμεύει για να γίνουν διαπιστώσεις για τα δημοτικά πράγματα. Έχουμε όμως εθιστεί σε πλήθος από απρέπειες. Δέστε για παράδειγμα τη θεσμοποιημένη ασέβεια απέναντι σε ανθρώπους και Θεό με τα κολλημένα και ξεσχισμένα αγγελτήρια τελετών στις κολόνες ΔΕΗ ή τις άλλες τοιχοκολλήσεις πάνω τους. Ωστόσο δεν πρόκειται να κάνουμε λόγο μόνο γι’ αυτά και για παρόμοια, σε επίπεδο διαπιστώσεων. Μιλάμε εδώ για μια σημαντική πολιτική αυτό-διοικητική ιδέα που είναι το καθήκον για ήπια λειτουργία του δημόσιου χώρου της Πρέβεζας και του δήμου της. Θεωρούμε την ιδέα αυτή ΚΑΙ κεντρική πολιτική ιδέα που συνδέεται άμεσα με τη διαχείριση του αυτοκινήτου στην πόλη. Όπως γίνεται αυτή 1) επιτρέπει την άγρια εκμετάλλευση του ανοιχτού χώρου και τη ρύπανση του περιβάλλοντος μεταφέροντας κέρδη στον πυρήνα των συμφερόντων «αυτοκίνητο-καύσιμα-άσφαλτος» τα οποία έχουν εγκλωβίσει θανάσιμα τη χώρα μας. 2) φανερώνει την ανεπάρκεια της διοίκησης όπως ασκείται από αιρετούς και διορισμένους εκπροσώπους της Εκτελεστικής Εξουσίας («Νομαρχία» – Δήμος – Αστυνομία). 3) εκθέτει ανεπανόρθωτα τη Δικαστική Εξουσία από την οποία ο πολίτης και μάλιστα ο ΑμΕΑ, ο ηλικιωμένος, το παιδί και ο ξένος επισκέπτης, θα ανέμεναν την υπέρ τους παρέμβαση μέσα στο χώρο αδικίας που έχει καταστεί γι’ αυτούς η Πρέβεζα. 4) παρέχει σε ορισμένους τεχνητά προνόμια άνεσης-ταχύτητας-ασφάλειας και κατάληψης χώρου κατασκευάζοντας «δυνατούς» και «αδύνατους», αφήνοντας σε εκκρεμότητα σοβαρά ζητήματα ποιότητας ζωής (π.χ. οι συγκοινωνίες των ΚΤΕΛ ως δημόσιος χώρος, το σιδηροδρομικό δίκτυο). Ο «δημόσιος χώρος» ως διεκδίκηση ισονομίας στον «ανοιχτό χώρο», σε επίπεδο πόλης και υπαίθρου, μπορεί να αποτελέσει και μια αναπτυξιακή ιδέα (π.χ. λαϊκές αγορές,τοπικά σύμφωνα ποιότητας, προσέλευση επισκεπτών, κατασκευές προσβασιμότητας).
Ο ανοιχτός χώρος με τις κατασκευές, τις επιφάνειες και τους δρόμους (που μοιάζει να είναι έργο ευθύνης και τιμής των μηχανικών –προς τους οποίους τείνουμε χείρα συνεργασίας-) δεν είναι ακριβώς ο δημόσιος χώρος. Πολύ περισσότερο, ο τελευταίος, είναι οι ίδιες οι σχέσεις των ανθρώπων σε συγκεκριμένες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, σαν αυτές, για παράδειγμα, τώρα στην Ελλάδα του Μνημονίου. Ο δημόσιος χώρος υπήρξε και παραμένει στην Ιστορία ο χώρος όπου αναδύθηκε στην Αρχαία Ελλάδα το ιδεώδες της δημόσιας συζήτησης, δηλαδή η Δημοκρατία. Αυτό είναι το πλαίσιο στο οποίο εκθέτουμε τις προγραμματικές σκέψεις μας.
Ο «Καλλικράτης» αποτελεί στην προσεχή εκλογική αναμέτρηση φανερό σκηνικό συσκότισης και φαινομενικά σύννομου μαγειρέματος του εκλογικού αποτελέσματος για τους «νέους» κατοίκους που ωθούνται να επιλέξουν αναγκαστικά το «λευκό» αλλά με απόχρωση του κόμματός τους. Με τραβηγμένο το έδαφος κάτω από τα πόδια τους, δεν τους αφήνεται άλλη επιλογή. Οι πολιτικοί επιστήμονες θα ονόμαζαν την κατάσταση «ΠΡΕΒΕΖΑΝΔΡΑ» (Prevezander) από την πρώτη γνωστή περίπτωση αλλαγής του χάρτη των εκλογικών περιφερειών (Gerrymandering, ΗΠΑ, 1812) που τον έκανε να μοιάζει με θηρίο (σαλαμάνδρα).
Για την ενιαία καλλικράτεια Πρέβεζα, ο νέος δήμος-έδαφος με τους οικισμούς του, την ύπαιθρο και τις ακτές του και το θνήσκοντα Αμβρακικό, θέτει σοβαρά ζητήματα δομής, λειτουργίας και ευθύνης. Γεωγραφικό κέντρο του Δήμου ο Λούρος, μπορεί να αναδειχθεί σε αφετηρία αξιοποίησης της γεωπληροφορικής κωδικοποίησης για απογραφή του αστικού και αγροτικού εδάφους και των ακτών και δημιουργία διαφανών βάσεων Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS) με στόχο την κοινωνική χωροταξία και πολεοδομίατου συνόλου του εδάφους του Δήμου. Θα μπορούσε  ταυτόχρονα να προταθεί ως έδρα πανεπιστημιακού τμήματος Πολιτισμικής Γεωγραφίας (στο πρότυπο των προτάσεων που είχαμε καταθέσει στο Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων).
Η αγωνία του Αμβρακικού και η δυσκολία ανανέωσης των υδάτων του δίνει τροφή στο πρεβεζάνικο μυαλό για αναζήτηση λύσεων βιωσιμότητας. Θα έχει αξία να γίνει πραγματικότητα η ένωση Ιονίου-Αμβρακικού με χρήση διώρυγας σε κατάλληλη θέση στη Νικόπολη; Η σχετική μελέτη θα είναι μια ιδιαίτερη πρόκληση με έντονο γεωλογικό και γεωγραφικό περιεχόμενο που θα κινητοποιήσει σε υψηλότατο βαθμό και τις ανασκαφικές αρχαιολογικές έρευνες για την ιστορική αυτή περιοχή. Ίσως να μπορέσει να συμβάλει οικολογικά και η αναδημιουργία της παλιάς τάφρου με πρόβλεψη για χρήση της ως γραφικού θαλάσσιου περι-αστικού μεταφορικού – συγκοινωνιακού δρόμου.
Θέτει επίσης η καλλικράτεια Πρέβεζα και φλέγοντα ζητήματα κοινωνικής αναπτυξιακής αντίληψης. Μια Πρέβεζα με μεγαλύτερη ύπαιθρο αναδεικνύει, για παράδειγμα, πτυχές ανισότητας προσχολικών και μεταλυκειακών εκπαιδευτικών ευκαιριών. Καλεί συνεπώς σε συστράτευση εκπαιδευτικούς και διευθύνοντες για τη συγκρότηση μιας πρότυπης -σε πανελλήνιο επίπεδο- εκπαιδευτικής περιφέρειας προγραμματισμού-προτάσεων-αξιολόγησης. Το πρώτο έργο-πρότζεκτ, σε συνεργασία με το Υπ. Παιδείας, πρέπει να είναι η πιλοτική εφαρμογή της άμεσης μετάβασης στην τριτοβάθμια εκπαίδευση με διαφανή σχολική-τοπική-περιφερειακή αξιολόγηση. Θεωρούμε τη διαφανή σχολική αξιολόγηση προέκταση της έννοιας του «δημόσιου χώρου» και θα ζητηθεί από τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς να καταθέσουν τις απόψεις τους για ένα σχέδιο «Ανοιχτή Αίθουσα» που θα φέρει τη σχολική αίθουσα πιο κοντά στην υπόλοιπη κοινωνία. Εξάλλου με διοργάνωση εαρινών και θερινών σεμιναρίων πανελλήνιας ακτινοβολίας θα μπορούσε να ενισχυθεί το κορυφαίο «δημοσιοχωρικό» εκπαιδευτικό ιδεώδες της Διαθεματικότητας που κινδυνεύει να ξεχαστεί. Ως κέντρο των σεμιναρίων μπορούν να επιλεγούν οι τουριστικές υποδομές στις ακτές του τέως Δήμου Ζαλόγγου. Το τοπωνύμιο «Ζάλογγο» θα πρέπει επιτέλους να διαδοθεί στην ελληνική εκπαίδευση…
Στιγματισμένη από την ελληνική ποίηση του Μεσοπολέμου η Πρέβεζα, έβαλε αργότερα συμβολικά και δυναμικά το στίγμα της στο χάρτη της νεότερης ελληνικής ποίησης και μουσικής. Η ιδέα ενός ετήσιου «Φεστιβάλ Ποίησης της Πόλης» έχει ήδη ριφθεί. Θα το  ακολουθήσει ένα «Φεστιβάλ Τραγουδιού της Πόλης». Τα σύγχρονα τραγούδια της νεολαίας, μας κάνουν μαθήματα αγάπης και μίσους για την πόλη. Η πρεβεζάνικη νεολαία θα κληθεί εδώ να δώσει το οργανωτικό «παρών». (Με δύο παιδιά στη μετανάστευση, γνωρίζουμε καλά πόσα περισσότερα πρέπει να κάνει η νεολαία, εκτός από φεστιβάλ, για να επιβιώσει μέσα σε πόλεις και κοινωνίες που είναι εχθρικές απέναντί της). Θα προταθεί επίσης η διοργάνωση διαγωνισμού «Θεάτρου των Πόλεων» με ανέβασμα «πολεογραφικών» θεατρικών έργων σε πολλούς οικισμούς-κοινότητες του Δήμου.
Θα πρέπει γρήγορα να οργανωθεί ο εορτασμός της Εκατονταετίας από την απελευθέρωση της Πρέβεζας (1912-2012) και να θεωρηθεί αυτό ως μείζον πολιτικό και πολιτισμικό στοίχημα. Η Πρέβεζα μπορεί να συμβάλει πολλαπλά στην ειλικρινή σύσφιγξη των ελληνο-τουρκικών σχέσεων. Οι πολυάριθμοι πρεβεζάνοι Πόντιοι και Μικρασιάτες και οι φορείς τους θα κληθούν να καταθέσουν τις προτάσεις τους.
Ένα ανθρώπινο δυναμικό εγνωσμένης αξίας και αναγνωρισμένης προσφοράς στην Πρέβεζα, οι διατελέσαντες δημοτικοί άρχοντες της πόλης, του νέου δήμου ή/και του νομού, πρέπει να κληθούν να κοινοποιήσουν σε θεσμικό πλαίσιο τις εμπειρίες τους και να δώσουν την καλοδεχούμενη συμβουλή τους. Η «Σύνοδος των Πρεβεζάνων Δημάρχων» μπορεί να αποτελέσει ένα εργαλείο έμπνευσης, σύμπλευσης και εξιδανίκευσης στη χάραξη μιας πολιτικής για την Πρέβεζα ως νέο Δήμο. Στρέφοντας νοερά το βλέμμα στους αυτοδιοικητικούς του παρελθόντος που δεν είναι πια μαζί μας, απευθύνουμε, με προσωπικά αισθήματα εκτίμησης, τις προγραμματικές αυτές σκέψεις προς όλους τους τελευταίους δημάρχους της πόλης, θεωρώντας ότι το πρώτο αντίτυπο αυτού του κειμένου έχει τιμητικά κοινοποιηθεί στον νυν Δήμαρχο κ. Μ.Η. Κλάπα.
Καταθέτουμε τη δήλωση αυτή ευθύνης και καλούμε όλους τους συμπολίτες μας σε συνεργασία.

Γιάννης Ρέντζος,

Πρέβεζα, 18 Σεπτεμβρίου 2010

Advertisements
This entry was posted in πεζός, πεζόδρομος, ποδήλατο, πολεογραφία, πολεοδομία, πολιτισμός, Δημόσιος Χώρος, Ρέντζος, γεωγραφία, δημόσια υγεία. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s