Ο ΔΡΟΜΟΣ ΕΙΧΕ ΤΗ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΣΗΜΑΣΙΑ

Προτείνουμε τη δημιουργία πεζοδρομημένης διαδρομής «Πυροσβεστική – Παιδική χαρά – Νοσοκομείο – Πετρογκάζ», με όνομα ο «Περίπατος του Καρυωτάκη»

Ο υποψήφιος δήμαρχος της δημοτικής κίνησης «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο» Γιάννης Ρέντζος, συναντήθηκε με κατοίκους των περιοχών «Όχτος με τις πιπεριές» (Παναγή Τσαλδάρη, απέναντι από το Α’ Δημοτικό Σχολείο) και «Πευκάκια-Βρυσούλα» και συζήτησε θέματα πολεοδομικού ενδιαφέροντος που αφορούν τις δύο περιοχές.

Είναι γνωστό πως «οι πιπεριές» ισοπεδώνονται για να δώσουν τη θέση τους σε όμορφο πράσινο που θα το χαίρονται οι οδηγοί που θα ανεβοκατεβαίνουν την Οδό Τσαλδάρη, αφού αυτός ο δρόμος είναι ένας κεντρικός άξονας εισόδου-εξόδου από το λιμάνι και γενικότερης σημασίας. Για μια πόλη παραδομένη στην άναρχη και άγρια αυτοκίνηση που είναι η άλλοτε ήρεμη και ήπια Πρέβεζα κάθε μέτρο δρόμου έχει «αξία», έτσι και αυτός ο δρόμος έχει και είχε τη δική του σημασία.

Ο Γιάννης Ρέντζος εξέθεσε στους ενδιαφερομένους κατοίκους μια δική του εμπειρία για την περιοχή τους. Μια ομάδα φοιτητών του από το Πανεπιστήμιου του Αιγαίου, που επισκέφτηκε την πόλη επί Δημαρχίας Μίμη Ταμπούρη για μια σειρά πτυχιακών ερευνών, υποστήριξε στην παρουσίαση των εργασιών το εξής εντυπωσιακό: Να πεζοδρομηθεί η Οδός Παναγή Τσαλδάρη και ο «όχτος» να διατηρηθεί σαν αρχιτεκτονικό και πολεοδομικό αντικατόπτρισμα του κάστρου αφού βέβαια αναβαθμισθεί και συμπληρωθεί με δραστηριότητες δημόσιου χώρου (καφετέρια, παραδοσιακό καφενείο, κέντρο επικοινωνίας και τουρισμού). Αργότερα, είπε ο Γιάννης Ρέντζος, συμπλήρωσε ο ίδιος το ζήτημα με μικρή δημοσκόπηση που έκανε στους περιοίκους και στο σχολείο, όπου η υποδοχή της ιδέας της πεζοδρόμησης ήταν παραπάνω από ενθουσιώδης, για παράδειγμα, από εκπαιδευτικούς που είδαν σαν όνειρο να ανοίξει το σχολείο σε μια πεζοδρομημένη Οδό Τσαλδάρη. Είναι γνωστό πως λόγω του βόρειου προσανατολισμού και της ανεξέλεγκτης αυτοκίνησης, το Α΄ Δημοτικό Σχολείο έχει αναγκαστικά «μασκαρέψει» αυτή την πιο δημόσια όψη του σαν φυλακή. «Τα πράγματα αυτά δεν είναι ωραία για μια πόλη», δήλωσε ο Γιάννης Ρέντζος.

Οι δυο περιοχές, ο «Όχτος με τις πιπεριές» και «Πευκάκια-Βρυσούλα» βρίσκονται, χωρίς να φαίνεται άμεσα, σε μια σχέση αντιπαλότητας αλλά και κοινών συμφερόντων. Τα κοινά συμφέροντα είναι η διατήρηση και η επέκταση των δικαιωμάτων τους στο χώρο της πόλης. Η αντιπαλότητα προκύπτει από το γεγονός πως αν η είσοδος-έξοδος των οχημάτων από το λιμάνι δεν γίνει από την Παναγή Τσαλδάρη θα πρέπει να γίνει από τον Άγιο Σπυρίδωνα, περνώντας από Πευκάκια-Βρυσούλα. Ποια θα είναι συνεπώς η νέα κατάσταση «πίεσης» για τις εκεί ιδιοκτησίες; Γι’ αυτό πολύ καλά έκαναν οι ενδιαφερόμενοι κάτοικοι και με τεκμηριωμένα υπομνήματα προς τους υποψηφίους δημάρχους άρχισαν να αμύνονται. Η καλύτερη άμυνα είναι η επίθεση. Τι ζητούν; «Ο συντελεστής δόμησης 0,4 να γίνει 0, 8».

Το αίτημα αυτό συνοδεύτηκε και από δύο άλλα εξίσου σημαντικά για την πόλη και τον επιμέρους χώρο. Ένα αφορά την αποπεράτωση του βιολογικού καθαρισμού, του οποίου η ικανοποίηση γίνεται άμεσα και δεσμευτικά αποδεκτή στην τόσο επιβαρημένη ζώνη του Νοσοκομείου. Το άλλο -ζήτημα που συγκινεί βαθιά τον κάθε Πρεβεζάνο- είναι ο εξωραϊσμός της παράλιας ζώνης. Είναι πράγματι όνειδος για την πόλη μας, η Βρυσούλα και τα Πευκάκια, που μάγεψαν τον πληθυσμό μας στην πρώτη μεταπολεμική εποχή, να βρίσκονται σε αυτή την άθλια κατάσταση. Ο «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο» καταγγέλλει στη δημόσια πρεβεζάνικη συνείδηση το αίσχος αυτό και δεσμεύεται να αγωνιστεί για την αποκατάσταση της περιοχής με όποια θεσμικά και κινηματικά μέσα δράσης και αντίστασης θα διαθέτει στο νέο δημοτικό περιβάλλον. Προτείνει μάλιστα συγκεκριμένα τη δημιουργία πεζοδρομημένης διαδρομής (με πλατύ πεζοδρόμιο) Πυροσβεστική – Παιδική χαρά – Νοσοκομείο-Πετρογκάζ, με όνομα ο «Περίπατος του Καρυωτάκη».

Όμως ενώ το «ψαχνό» βρίσκεται στο «0,8», δεν είναι εφικτή, μέσα στην πρώτη δεσμευτική πενταετία ισχύος του γενικού πολεοδομικού σχεδίου, οποιαδήποτε τροποποίηση. Όποιος υποσχεθεί κάτι δεν θα είναι ειλικρινής. Εξάλλου η διαπραγμάτευση δεν μπορεί να γίνει ανάμεσα σε δυο μόνο πλευρές (ενδιαφερόμενοι – υποψήφιοι δήμαρχοι). «Θα πρέπει να αντιπροσωπευθεί και η τρίτη πλευρά που είναι η Πρέβεζα» είπε ο Γιάννης Ρέντζος. Και εξήγησε τη σκέψη του λέγοντας πως αν γίνει εκ μέρους των ενδιαφερομένων μια μικρή παραχώρηση γης («δέκα τετραγωνικά μέτρα ο καθένας») θα μπορέσει να γίνει εκεί ένας ευπρεπής χώρος στάθμευσης για τις ανάγκες τους ή να χωροθετηθεί μια νέα εκκλησία ή η Δημοτική Βιβλιοθήκη της Πρέβεζας ή το Θέατρο της πόλης ή Ξενώνας προσωπικοτήτων ή το νέο Δημαρχείο της Πρέβεζας! Αυτά τα στοιχεία «φύρας» θα είναι απώλεια ή κέρδος για τους ιδιοκτήτες;  Κέρδος βέβαια, αφού η περιοχή τους μπορεί να βρεθεί στο κέντρο της πόλης! Εξάλλου οποιαδήποτε άλλη περιοχή με ανάλογα ζητήματα προθυμοποιηθεί να κάνει μικρές συλλογικές παραχωρήσεις γης θα προτιμηθεί στην ικανοποίηση των αιτημάτων της για ένταξη ή βελτίωση όρων δόμησης. Μια άμιλλα μπορεί να αναπτυχθεί υπέρ του δημόσιου χώρου της Πρέβεζας που θα αποβεί και υπέρ του συμφέροντος των πρεβεζάνων ιδιοκτητών και των οικογένειών τους. Δελτίο Τύπου της 16/10/2010.

This entry was posted in πεζός, πεζόδρομος, πολεογραφία, πολεοδομία, σχολεία της Πρέβεζας, Δελτίο τύπου, Δημόσιος Χώρος, Πρέβεζα, Πρεβεζάνοι εκπαιδευτικοί, αυτοκίνητο and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s