Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΛΑΦΥΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΩΝ

Οι Αρχές πρέπει να πάψουν να υποδύονται τα τρία πιθηκάκια του «μην κοιτάς  – μην ακούς – μη μιλάς».

Πανέμορφες γωνιές ανθρωπιάς, δρομάκια που χαιρόσουν να τα περπατήσεις, κεντρικά σημεία,  άξονες και κόμβοι που ενισχύουν τις σύγχρονες λειτουργίες της πόλης μας έχουν γίνει παγίδες απανθρωπιάς, ταπείνωσης και θανάτου. «Τρομάζουμε να περάσουμε» μας λένε κάθε τόσο πολλοί συμπολίτες μας που επιχειρούν να διασχίσουν το δρόμο πάνω στις σβησμένες διαβάσεις που οι οδηγοί-φίλοι μας δεν λαμβάνουν υπόψη τους. Άλλωστε σε πολλά σημεία (Φόρος, Κάστρο Αγ. Γεωργίου, απέναντι από τα ΤΕΙ) δεν έχουν προβλεφθεί καθόλου διαβάσεις. Η πόλη μας λειτουργεί απάνθρωπα και σε βάρος των πιο αδύναμων συμπολιτών μας. Και μάλιστα, σε όλη την έκτασή της, τα οχήματα, από εργαλεία δουλειάς και μέσα αναψυχής που είναι για τους κατόχους τους μετατρέπονται σε όπλα απειλής, μέσα εκφοβισμού και κινδύνου τραυματισμού ή θανάτου για τον απλό πολίτη μέσα στην πόλη.

Μια κατάσταση ανομίας και εκτεταμένης παρανομίας επικρατεί στην Πρέβεζα. Το «έγκλημα» βασιλεύει στην πόλη αυτή: Κανένας αρμόδιος ή πολίτης δεν «εγκαλείται». Η συνεχής εκδήλωση πράξεων για τις οποίες θα έπρεπε να επιληφθούν οι εκπρόσωποι των κρατικών Αρχών συνεχίζεται καθημερινά και ολοφάνερα. Η κοινωνική αδικία βασιλεύει. Φτάνοντας στη διάβαση για πεζούς περιφρονείσαι και μαζί περιφρονείται και η αρχή της κοινωνικής δικαιοσύνης στο χώρο της πόλης που είναι: «Φτάνεις πρώτος – περνάς πρώτος». Οι κάτοχοι των μηχανοκίνητων οχημάτων απειλούν και αυτοδικούν πάνω σε κάθε διάβαση σε βάρος των συμπολιτών τους/μας. Οι πράξεις αυτές θέτουν σε αμφισβήτηση άμεσα και φανερά το κράτος νόμου (ή «δικαίου», όπως λέγεται), δικαιοσύνης και δίκιου μας.

Όμως είναι γενικότερα γνωστές και από όλους παρατηρημένες οι συνθήκες ασχήμιας, βρωμιάς και ανασφάλειας που βασιλεύουν σε πολλά σημεία του δημόσιου χώρου της πόλης μας. Οι αποθέσεις υλικών στα πεζοδρόμια, οι μισοσκισμένες διαφημίσεις, οι αφίσες με παρωχημένο περιεχόμενο, οι μικροβανδαλισμοί και τα γκράφιτι, τα παντοειδή σκουπίδια δίνουν σήμερα στην Πρέβεζα μια εικόνα παρατημένης ή λαφυραγωγημένης πόλης.

Πριν μερικά χρόνια ευελπιστούσαμε και αναμέναμε την υπογειοποίηση της διανομής του ηλεκτρικού ρεύματος που θα αποκαθιστούσε τη λειτουργική και αισθητική ανωμαλία που συχνά αποτελεί η εγκατάσταση της κολόνας. Αντί όμως για κάτι τέτοιο, μας προέκυψε τώρα δυσλειτουργία και αντι-αισθητική κατάσταση «δευτέρου βαθμού» στην παρατημένη πόλη μας. Από το κακό στο χειρότερο που λέμε. Είναι όμως σωστό να επιβάλλεται ή να γίνεται παθητικά αποδεκτή αυτή η αντιαισθητική κατάσταση από τις υπηρεσίες πολιτισμού και καθαριότητας του Δήμου; Εξάλλου, το καλοκαίρι, πολλές αφίσες προέρχονται από άλλες πόλεις και χωριά της περιοχής που διαφημίζονται εδώ.

Μηχανισμοί ανοχής τους οποίους δεν γνωρίζουμε μετέτρεψαν τις ελεύθερες επιφάνειες (και τις κολόνες, το παλιό αυτό και διαχρονικό σύμβολο προόδου δια του εξηλεκτρισμού, του ηλεκτροφωτισμού και της τηλεγραφίας), σε χώρους βρομιάς. Προφανώς, σε κάποιο βαθμό, οι ετερόκλιτες ρεκλάμες αποτελούν και δημόσιο κίνδυνο αφού περισπούν την προσοχή των διερχομένων οδηγών. Και μάλιστα σε μερικές κολόνες έχουν προσαρτηθεί και κακοφτιαγμένα πλαίσια (τελάρα) για να διευκολύνουν την αφισοκόλληση. Με τίνος την έγκριση;

Συχνά βλέπουμε κάλυψη-φθορά ονομάτων ή σημάτων τροχαίας που όλα έχουν υψηλή πληροφοριακή αξία μέσα στην πόλη. Η βλάβη ενός κτιρίου με ανεξέλεγκτα τοιχογραφήματα αλλά και με συνήθεις εμπορικές πινακίδες είναι γενικά αισθητική επιβάρυνση για το κοινό που τις αντικρίζει. Συντελεί δηλαδή στη μείωση ή στέρηση κάποιου «κοινωνικού μισθού» που αποτελεί για τον κάτοικο της πόλης η διαβίωσή του σε ένα προσεγμένο πολεοδομικό και αρχιτεκτονικό περιβάλλον. Σε σχέση με τα τοιχογραφήματα και τις άσχημες αφίσες, η Πρέβεζα, ως ελληνική πόλη, αποτελεί ευνοϊκό περιβάλλον δηλαδή «μέσο» (με την επικοινωνιακή σημασία) που περιμένει να παραλάβει και να διοδεύσει το «μήνυμα» ή αποτελεί η ίδια μήνυμα εκμετάλλευσης και περιφρόνησης του άλλου.

Η κοσμιότητα στην πόλη είναι βέβαια θετικό στοιχείο για έναν «ταχτοποιημένο» πολίτη, όμως ένας απολυμένος άνεργος ή ένας επισφαλής εργαζόμενος δεν περιμένουν από μια λειτουργικότερη πολεοδομία και μια ομορφότερη αρχιτεκτονική να τους βοηθήσουν να ισοφαρίσουν τις απώλειες που τους προξενεί μια δυσμενής συγκυρία (όπως η παρούσα). Κατά την έννοια αυτή, ένας εμπορικός ή κομματικός οργανισμός μπορούν να αξιοποιήσουν προς το συμφέρον τους την πόλη προβαίνοντας σε αυθαίρετες και υπερβολικές παρεμβάσεις και αποβλέποντας σε κάποιο κέρδος που θα αποκομίσουν από ορισμένες κατηγορίες του πληθυσμού. Ο διαφημιστικός εκχυδαϊσμός όμως μπορεί να θεωρηθεί ως συμβολική λαφυραγώγηση του δημόσιου χώρου.

Είδος αντίστροφης λαφυραγώγησης, εκ μέρους των κυρίαρχων πια «αστών », αποτελούν, κατά τη γνώμη μας, στη σημερινή Ρωσία οι διαφημιστικές εκστρατείες με αφίσες και πανό που κρύβουν σημαντικά κτίρια στις μεγάλες πόλεις της χώρας αυτής. Είναι γνωστό πως αυτές οι πόλεις, την εποχή του σοσιαλισμού, που δεν υπήρχαν διαφημίσεις, προστατεύτηκαν επί πολλά χρόνια από το διαφημιστικό καταιγισμό που έχουμε συνηθίσει στις δυτικές μεγαλουπόλεις. Θυμάμαι, σε ένα ταξίδι, μια τεράστια φωτεινή επιγραφή κινητής τηλεφωνίας στην Αγία Πετρούπολη που κατέστρεφε όλη την αρμονία του ποτάμιου τοπίου της θαυμαστής αυτής πόλης. Στη Μόσχα, που πήγα μετά, ένα αεροπανό μπροστά στο Πανεπιστήμιο Λομονόσοφ με εμπόδιζε να βγάλω μια φωτογραφία του εντυπωσιακού αυτού κτιρίου. Επιστρέφουμε.

Ποιος επιτέλους έχει την εξουσία να ασχημίζει την Πρέβεζα και να δυσκολεύει τη ζωή των κατοίκων της;

Ποιος επιτρέπει να διαπαιδαγωγείται ο πληθυσμός της στην πολιτισμική αδιαφορία και την κακογουστιά;

Επειδή η πληροφορία και η πληροφόρηση αποτελούν στοιχεία της σύγχρονης ζωής και εργαλεία τής οικονομίας, είναι λυπηρό που οι κοινωνικές και οικονομικές δυνάμεις που ελέγχουν την πόλη μας δεν προχωρούν σε μια συνολικά συμβατή και αισθητικά αποδεκτή λύση στα προβλήματα της κίνησης και της επικοινωνίας.  Εξάλλου, ως προς τα ζητήματα της κυριαρχικής αυτοκίνησης στην πόλη, είναι βέβαιο πως εμείς οι κάτοικοι της πόλης και του δήμου, πολίτες και δημότες, γινόμαστε «πρώτοι» («ο πολίτης πρώτα », «ο δημότης πρώτα») απέναντι στον οποιονδήποτε άνθρωπο που απλά με την ανθρώπινη ιδιότητά του επιχειρεί να κινηθεί στους δρόμους, τους πεζόδρομους, τα πεζοδρόμια και τις πλατείες της πόλης αλλά βλέπει πως το φυσικό αυτό δικαίωμα του έχει αφαιρεθεί. Από ποιον; Από τον κάθε ισχυρότερο πολίτη και δημότη.

Η καθαρή πόλη (και εννοούμε ακόμα και την προστασία της καθαρότητας των αρχιτεκτονικών όγκων εκτός από την καθαριότητα των κτιστών επιφανειών), είναι  δείγμα καλών σχέσεων του πληθυσμού και καλόπιστης ενημέρωσής του.

Το ζήτημα είναι βέβαια και ειδικότερο. Οι αιρετοί και διορισμένοι εκπρόσωποί του κράτους, στη δημοτική, αστυνομική και δικαστική περιφέρεια της Πρέβεζας δεν πρέπει να φαίνεται πως υποθάλπουν και επιβραβεύουν τις συνθήκες κοινωνικής ανισότητας στο δημόσιο χώρο. Θεωρούμε λοιπόν πως αυτοί είναι που πρέπει να προβούν σε άμεσες δράσεις υποδομής και καθοδήγησης για τις θλιβερές συνθήκες λειτουργίας της πόλης. Η Δημοτική Αρχή της Πρέβεζας (συμπεριλαμβανομένων και όσων έχουν/έχουμε θεσμική και άλλη πρόσβαση σε αυτή), με την ευκαιρία της φρέσκιας εντολής και τη διαπιστωμένη συσσώρευση των δεινών πρέπει να προβεί στις αρμόζουσες ενέργειες για την ενίσχυση των κατάλληλων υποδομών, στάθμευσης, σηματοδότησης-αποτροπής, τοιχοκόλλησης-επικοινωνίας και φιλικής διαφώτισης. Η Δημοτική Αστυνομία και η Ελληνική Αστυνομία πρέπει να αναλάβουν ενέργειες ανθρωπιστικού ελέγχου και ισότιμης ρύθμισης (πεζοί-οδηγοί) της κίνησης, της στάθμευσης, της κατάχρησης των πεζοδρομίων και των πεζοδρόμων και της παρακολούθησης της άγριας και μάλιστα ενυπόγραφης αφισοκόλλησης. Η Εισαγγελία Πλημμελειοδικών πρέπει προβεί στις αρμόζουσες ενέργειες ελέγχου των εκπροσώπων των Αρχών και των ανεύθυνων καλαμπουρτζήδων.

Οι Αρχές πρέπει να πάψουν να υποδύονται τα τρία πιθηκάκια του «μην κοιτάς  – μην ακούς – μη μιλάς».

Για τη Δημοτική Κίνηση «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο».

Γιάννης Ρέντζος – Δημοτικός σύμβουλος

Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος. Bookmark the permalink.

3 Responses to Η ΣΥΜΒΟΛΙΚΗ ΛΑΦΥΡΑΓΩΓΗΣΗ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ: ΚΑΤΑΛΗΨΗ ΤΩΝ ΚΟΙΝΟΧΡΗΣΤΩΝ ΧΩΡΩΝ ΚΑΙ ΤΩΝ ΕΛΕΥΘΕΡΩΝ ΕΠΙΦΑΝΕΙΩΝ

  1. Παράθεμα: ΚΑΤΑΓΓΕΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟΝ ΕΚΧΥΔΑΪΣΜΟ ΤΟΥ ΔΗΜΟΣΙΟΥ ΧΩΡΟΥ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s