ΠΡΕΒΕΖΑ ΚΑΙ ΜΕΣΟΛΟΓΓΙ, ΟΠΩΣ ΔΡΕΣΔΗ ΚΑΙ ΖΑΟΥΙΓΙΑ

Ψήφισμα της Δημοτικής Παράταξης «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο»

Στην συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου που έγινε στις 23 Μαρτίου 2011 χρειάστηκε να εισαγάγουμε προ ημερησίας διατάξεως δυο θέματα. Όχι πως η έτοιμη ατζέντα με το «τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου», την «ένταξη της Πρέβεζας στο δίκτυο των υγιών πόλεων», τη «μεσογειακή εκστρατεία για καθαρές ακτές» και άλλα θέματα δεν ήταν ήδη πλούσια.

Νομίζουμε πως το καλούσε η επικαιρότητα να μην αδιαφορήσουμε για τη συμμετοχή της ιστορικής πόλης μας στο βομβαρδισμό των πόλεων της Λιβύης. Έχουμε  ήδη εμπλακεί ως Κράτος-Χώρα και ως πόλη με το πλησίον μας αεροδρόμιο σε έναν συνηθισμένο, ιμπεριαλιστικό, πόλεμο για έλεγχο πλουτοπαραγωγικών πηγών. Όλα γίνονται για να ενισχυθεί και να ελεγθεί η οικονομία της πετρελαϊκής ενέργειας, η αυτοκινητοβιομηχανία και η οικοκτόνος ασφαλτόστρωση. Οι ίδιοι που σήμερα επιτίθενται, δηλώνοντας πως το κάνουν για να προστατεύσουν τον άμαχο πληθυσμό, αδιαφορούσαν για τη μέχρι χθες τύχη του. Η Λιβύη δεν υπήρχε καθόλου στο χάρτη. Δεν θα πω για την άριστη συνεργασία των «δικών» μας, εθνικών και διεθνών, θεσμικών παραγόντων με το καταπιεστικό καθεστώς αλλά, ας μας επιτρέψει ο αναγνώστης, την αναφορά μιας πολιτιστικής και εκπαιδευτικής, έστω και δευτερεύουσας, πληροφορίας.

Σε πανελλήνια έρευνα γεωγραφίας που είχαμε οργανώσει στο Πανεπιστήμιου του Αιγαίου, ζητούσαμε από τα παιδιά, 500 μαθητές και μαθήτριες γυμνασίου και λυκείου σε όλη την Ελλάδα, να γράψουν το όνομα, πάνω σε ένα χάρτη χωρίς ονόματα χωρών, της μεγάλης χώρας που βρίσκεται ακριβώς κάτω από την Ελλάδα. Σύνορά μας! Ήταν πολύ μικρό το ποσοστό που είχε απαντήσει.  Πολιτεία και κοινωνία είχαν σβήσει τη χώρα αυτή από το μυαλό μικρών και μεγάλων.

Η Πρέβεζα, λοιπόν, που «φιλοξενεί», ως πλησιέστερη μεγάλη πόλη, τη βάση των κατασκοπευτικών αεροσκαφών ΑΒΑΞ (AWACS), δείχνει την ευαισθησία της απέναντι στο λαό μιας άλλης χώρας που υφίσταται άθελά του τα δεινά του πολέμου.

Ούτε κινηματογράφος είναι ο πόλεμος ούτε γενική ιστορία, ιδίως αν αναλογιστούμε πόσο υποφέρουν οι κάτοικοι των πόλεων στους πολέμους. Σαν κάτοικοι πόλης, εμείς οι Πρεβεζάνοι δεν ξεχνάμε πως στον ελληνοτουρκικό πόλεμο του 1897 βρεθήκαμε (οι παππούδες μας για την ακρίβεια) κάτω από τα πυρά ελληνικών πλοίων, αφού η πόλη μας αποτελούσε ακόμα οχυρωμένο τουρκικό έδαφος! Και πάλι, το Μάιο του 1944, η πόλη μας βομβαρδίστηκε από συμμαχικά (αγγλικά) αεροπλάνα, άδικα και χωρίς λόγο, ίσως για αντιπερισπασμό στην επικείμενη απόβαση στη Νορμανδία (που θα γινόταν σε λίγες μέρες, στις 6 Ιουνίου).

Οι κάτοικοι των πόλεων είμαστε όμηροι, στόχος και ψαχνό. Μπορούμε να θυμηθούμε όχι μόνο τη Χιροσίμα μαζί με το Ναγκασάκι, αλλά και το Μεσολόγγι, τη Δρέσδη, τις 900 ημέρες της πολιορκίας του Λένινγκραντ, μέχρι και τους τρεισήμισι χιλιάδες νεκρούς των Δίδυμων Πύργων. Όλοι οι κάτοικοι των πόλεων αυτών είναι συνδημότες μας.

Συνδημότες μας, που βρίσκονται σε αγωνία, είναι επίσης τις ημέρες αυτές και οι κάτοικοι των πόλεων της Λιβύης. Ας σκεφτούμε πως πολλές αραβικές χώρες «δεν έχουν χώματα πατρίδας», όπως το λένε οι Άραβες, αλλά δρόμους πόλης μόνο, αφού οι έρημοι δεν τους επιτρέπουν να εγκατασταθούν χωρίς τις απαραίτητες αστικές υποδομές.

Προτείναμε λοιπόν στο Δημοτικό Συμβούλιο και έγινε δεκτό, να ληφθεί απόφαση με ψήφισμα για καταδίκη των επιδρομών στη Λιβύη και της κλιμάκωσης της στρατιωτικής βίας και για ανοιχτή συγκέντρωση του πρεβεζάνικου λαού-πληθυσμού έξω από τη βάση του Ακτίου. Έχουμε υποχρέωση για μια έμπρακτη έκφραση βαθειάς και ειλικρινούς συμπάθειας στους «συνδημότες» μας εκεί στη Λιβύη, από τη Ζαουίγια μέχρι το Τομπρούκ. Χωρίς βέβαια να ξεχνάμε τις περίπλοκες οικονομικές, στρατιωτικές και εξουσιαστικές δομές αυτουργίας και συνεργασίας, διεθνείς και εθνικές, των εγκλημάτων κατά του λαού της Λιβύης.

Το δεύτερο θέμα εκτός ημερήσιας διάταξης που θέσαμε στο Δημοτικό Συμβούλιο ήταν μια σοβαρότατη ντόπια επικαιρότητα, υγείας και ζωής. Μάθαμε –επίσημα πια με τον Υγειονομικό Χάρτη της χώρας που δημοσιεύθηκε— πως όταν η περίσταση το επιβάλλει ο Πρεβεζάνος (όποιος βέβαια μπορεί και προλαβαίνει) βρίσκεται ανάμεσα σε δυο επιλογές νοσοκομειακής περίθαλψης. Ή θα διαλέξει το πιο «αποδοτικό» ελληνικό νοσοκομείο, που είναι το Πανεπιστημιακό των Ιωαννίνων ή θα διαβεί τη θύρα του δικού μας.

Όμως το νοσοκομείο της Πρέβεζας είναι πανελληνίως το δεύτερο μη προτιμώμενο νοσοκομείο της χώρας! Τι συμβαίνει; Είναι θέμα χωροθέτησης; Το φοβόμαστε; Τι συνέπειες θα έχει αυτό σε σχέση με τον επικείμενο διάλογο επί των προτάσεων του Υπουργείου Υγείας που θα αρχίσει την 1η Απριλίου και τις καταργήσεις-συγχωνεύσεις που θα ξεκινήσουν την 1η Ιουλίου; Αν αυτά που λέμε συνδυαστούν με την αναμενόμενη χορήγηση κονδυλίων ΕΣΠΑ για ανέγερση νέων νοσοκομείων σε 1) Λευκάδα, 2) Θεσπρωτία, 3) νέα πτέρυγα στο Πανεπιστημιακό Ιωαννίνων, τίθεται το σοβαρό ερώτημα για την τύχη του νοσοκομείου μας.

Μολονότι η αντίδραση της παράταξής μας υπήρξε άμεση με αίτημα για σχετική συζήτηση, το θέμα μετατέθηκε για επόμενη συνεδρίαση. Πότε θα γίνει αυτό; Εκτιμούμε πως πρέπει να προσδιοριστεί ένα προγραμματικό θέμα που θα εισαχθεί από τη δημοτική αρχή και να περιληφθεί στα θέματα της συνεδρίασης της ερχόμενης Πέμπτης 31ης Μαρτίου 2011.

Θα τελειώσουμε την ενημέρωση από την προηγούμενη συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου με δύο θέματα από την ημερήσια διάταξη.

Το «τεχνικό πρόγραμμα του Δήμου Πρέβεζας έτους 2011», μια επιμελημένη δουλειά της Τεχνικής Υπηρεσίας, επικρίθηκε από πολλές πλευρές.  Οι 50 σελίδες του κειμένου καταλογογραφούν πολυάριθμα θέματα μικρών και μεγαλύτερων παρεμβάσεων στον πρεβεζάνικο δημοτικό χώρο. Δεν είναι δυνατόν να αναλυθεί και να ανατραπεί στα πλαίσια μιας συνεδρίασης. Μπορεί όμως να συμπληρωθεί με στόχο τη βελτίωση της καθημερινής ζωής (π.χ. κατασκευή κιγκλιδώματος πίσω από το κτίριο της Δημοτικής Βιβλιοθήκης, αποκατάσταση των θλιβερών ικριωμάτων του επισκευαζόμενου κτιρίου Κατίβου στη διασταύρωση Κεντρικής Αγοράς και δρόμου του ΟΤΕ, επένδυση της άθλιας μπετονένιας σκάλας καθόδου στην ακτή του Παντοκράτορα και συμπλήρωση με ένα-δυο ομοιόμορφα παγκάκια στο ύψος του δρόμου, αποκατάσταση της θέσης Βρυσούλας-Πευκάκια). Γενικότερα, μέσα σε πλαίσιο μιας προγραμματικής δράσης κατασκευών, χρειάζεται να μελετηθούν άπειρα κατασκευαστικά στοιχεία πεζοδρομίων για άνετη διέλευση πεζών και ΑΜΕΑ και πάρκινγκ στις εισόδους των οικισμών της υπαίθρου μας και της Πρέβεζας (π.χ. στα καύσιμα του Αγίου Σπυρίδωνα). Πρέπει επίσης να προγραμματιστούν «γωνιές επικοινωνίας» (επιφάνειες ή οικίσκοι για πολιτισμένη τοιχοκόλληση ανακοινώσεων, κηδειοσήμων και αφισών) στην Πρέβεζα και τους υπόλοιπους οικισμούς.

Το θέμα για την «ένταξη της Πρέβεζας στο δίκτυο των υγιών πόλεων» μας επέτρεψε να αναφερθούμε στο προεκλογικό μας πρόγραμμα όπου περιλαμβάνουμε αναλυτικά προληπτικές και διαγνωστικές προσυμπτωματικές δράσεις που πρέπει να γενικευθούν στον πρεβεζάνικο πληθυσμό μέσα σε ένα τέτοιο δίκτυο. Η θέση μας είναι πως, στην παρούσα οικονομική και κοινωνική φάση, «ο Δήμος ως κρατικός φορέας άμεσης επαφής με το δημότη (και κάθε κάτοικο του Δήμου) και κοινωνικής αντίληψης πρέπει να αποδώσει ιδιαίτερη σημασία στα ζητήματα της δημόσιας υγείας».

Εξάλλου, μας δίνεται εδώ η ευκαιρία να υπογραμμίσουμε, πως εάν κάτι τέτοιο είναι αυτονόητο σαν δημοτική δράση («πρόληψη αντί θεραπεία»), μια έμπρακτη κοινωνική αντίσταση, όπως η λειτουργία ενός ιατρείου κοινωνικής αλληλεγγύης, μπορεί να έχει αποτέλεσμα, υπό τις παρούσες κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες, αν φυσικά συνοδεύεται και από κινηματικές δράσεις διεκδίκησης για τα θέματα υγείας και πρόνοιας. Εξηγούμε σε φίλους και εχθρούς πως αυτά παραπέμπουν μάλλον στο ΕΑΜ παρά στο ΚΟΔΗΣΟ.

Πρέπει ακόμα να αναληφθούν επιδημιολογικές και τροφικές έρευνες στον πληθυσμό και να παρασχεθούν διευκολύνσεις σε νεαρούς γιατρούς και άλλους ερευνητές, ντόπιους και ξένους, για τη διεξαγωγή τέτοιων ερευνών πρόληψης και τη δημιουργία βάσεων δεδομένων (π.χ. νεοπλασιών). Ο Δήμος και ο λαός μας πρέπει να συστρατευθούμε σε ζητήματα προστασίας της υγείας και της ζωής ελέγχοντας τα σημεία ανεξέλεγκτης διάθεσης αλκοόλ και ουσιών, νικοτινισμού και ατυχηματογένεσης στο δημόσιο χώρο, όπου πλήττεται θανάσιμα η νεολαία. Να ανάψουμε φώτα αντί να καταριόμαστε τα σκοτάδια.

     

Γιάννης Ρέντζος

Δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης

«Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο» 

 

Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s