ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ;

Η χώρα μας και η πόλη μας, που δεν παρέχουν «σχολικά γεύματα», αποτελούν εξαίρεση – Ο θεσμός αυτός μπορεί να ενθαρρύνει και την αποκατάσταση της γεωργοκτηνοτροφικής παραγωγικής δομής στη δημοτική περιφέρεια   

ΚΟΙΤΑΞΤΕ ΕΔΩ ΤΙΣ ΔΡΑΣΕΙΣ ΛΑΪΚΩΝ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΩΝ ΣΤΙΣ ΕΛΛΗΝΙΚΕΣ ΠΟΛΕΙΣ

Μαθητής λιποθύμησε από την πείνα μέσα σε σχολείο

Ο συντάκτης του παρόντος είχε την ευκαιρία να γνωρίσει, για λόγους που συνδέονταν με τις εκπαιδευτικές και επαγγελματικές του υποχρεώσεις, πολλά εκπαιδευτικά συστήματα στην Ευρώπη και σε άλλες ηπείρους. Του είχε λοιπόν προξενήσει μεγάλη εντύπωση το γεγονός ότι η μόνη εξαίρεση στην επιμελημένη παροχή προγεύματος ή/και γεύματος στα παιδιά ήταν τα δημόσια ελληνικά σχολεία. Σε πολλές άλλες χώρες τα παιδιά τρώνε στο σχολείο και οι γονείς στη δουλειά τους. Τα ελληνικά σχολεία είχαν διακόψει το «σχολικό συσσίτιο» ως γενικευμένο θεσμό ήδη από τη δεκαετία του 1950 που, αν δεν κάνω λάθος, είχε επανέλθει εν μέρει ή είχε συζητηθεί σοβαρά με τη κυβέρνηση Κέντρου του 1964.

 Το «συσσίτιο», συνηθισμένη μορφή αγαθοεργίας στο Δυτικό Κόσμο, συνδέεται με θλιβερές αναμνήσεις άλλων εποχών, το συναντούμε σε κείμενα λογοτεχνίας, είναι πάντα συνδεδεμένο με τη δράση των ελληνικών κοινοτήτων του εξωτερικού και της Εκκλησίας και, οπωσδήποτε, έχει πάλι αρχίσει να συζητιέται και να εφαρμόζεται. Το παράδειγμα του Δήμου Αθηναίων υπήρξε για τον γράφοντα πολύ συγκινητικό αφού, ένας μικρός μαθητής του στο Θ΄ Γυμνάσιο της Αθήνας, ο μετέπειτα αντιδήμαρχος Λευτέρης Σκιαδάς, συνέδεσε την αυτοδιοικητική δράση του με τα δημοτικά συσσίτια.
Η ελλαδική εξαίρεση (στη χώρα αλλά όχι στις ελληνικές κοινότητες του εξωτερικού) είναι αντίθετη με τα γενικά εκπαιδευτικά ιδεώδη αφού, όπως είναι γνωστό, ο συνηθισμένος εκπαιδευτικός όρος για τα παιδιά του σχολείου, που πάντα έτρωγαν στο σχολείο, είναι «τρόφιμοι» (δυστυχώς όπως για τους κρατούμενους των φυλακών). Εξάλλου δεν είναι σπάνιο, σε βιβλία παιδαγωγικής και εκπαίδευσης, να αναφέρονται οι συγγραφείς στην επιμελημένη καθημερινή διατροφή των μαθητών ως προϋπόθεση της κατανόησης του καθημερινού μαθήματος   . Εννοείται, πως το ζήτημα είναι γενικότερο για την υγεία των παιδιών, αλλά πολλοί επιμένουν στη λήψη «σωστού πρωινού» που επιτρέπει στο παιδί να παρακολουθεί χωρίς να περισπάται η προσοχή του από το αδειανό στομάχι.
Η έννοια κλειδί είναι «σωστό πρωινό» αφού γνωρίζουμε πως η διατροφή δεν αφορά μόνο πενόμενους (φτωχότερους, άνεργους και ανασφάλιστους) αλλά, στο άλλο άκρο, και τα απρόσεχτα διατρεφόμενα παιδιά με τα προβλήματα παιδικής παχυσαρκίας. Άλλωστε το σχετικό Πρόγραμμα ΠΑΙΔΕΙΑΤΡΟΦΗ πρόληψης παιδικής παχυσαρκίας, υπό την αιγίδα του Υπουργείου Υγείας, Διατροφής & Αθλητισμού, θέτει την πόλη-κοινότητα στην καρδιά των σχετικών πρωτοβουλιών (με συμμετοχή πέντε πιλοτικών πόλεων: Αγία Παρασκευή, Παλαιό Φάληρο, Αργυρούπολη, Αίγιο και Πέραμα, όπου προτείνουμε να μπει το συντομότερο δυνατό και η Πρέβεζα).

Στην παρούσα οικονομική και κοινωνική φάση που διέρχεται η χώρα και ο Δήμος μας (ως πόλη και ύπαιθρος) είναι βέβαιο πως τα ζητήματα διατροφής των παιδιών θα πολλαπλασιαστούν, αλλά παραλληλίζονται, δυστυχώς, με τα υπόλοιπα δημοσιονομικά και κοινωνικά προβλήματα που διαχειρίζονται τα συναρμόδια υπουργεία και οι δήμοι. Το «ουκ αν λάβεις παρά του μη έχοντος» ισχύει εδώ και πρέπει να αντιμετωπιστεί διεκδικητικά όσο και προσεκτικά από τις κοινωνικές και θεσμικές δυνάμεις (εκπαιδευτικοί, φορείς πολιτισμού και αλληλεγγύης, δημοτικές παρατάξεις και κόμματα, σχολικές επιτροπές, Δημοτική Επιτροπή Διαβούλευσης, το Κοινωνικό Ιατρείο που πιστεύουμε πως θα μπορέσει να αναλάβει και τέτοιες διερευνήσεις, κ.ά.) ενώ, προφανώς, η Εκκλησία έχει το δικό της παράλληλο φιλανθρωπικό έργο.
 Δεν βάλαμε κατά τύχη τους εκπαιδευτικούς σε πρώτη θέση για το ζήτημα των σχολικών εστιατορίων. Το σχολείο είναι το σπίτι τους. Ο οικοδεσπότης που προσκαλεί μερικούς φίλους να συμφάγουν στο σπίτι του έχει τον πρώτο λόγο. Εκτός όμως από αυτό, είναι γνωστό πως στις χώρες όπου δεν είναι καθαρή η κρατική επιχορήγηση για τα σχολικά εστιατόρια οπότε αυτή συμπληρώνεται με χορηγική παρέμβαση άλλων, εκτός της (μεγάλης αδελφής) Πολιτείας, αναπτύσσονται δίκτυα ιεραρχιών και  εύνοιας που ανταγωνίζονται τα συνηθισμένα, π.χ., εκείνα που λειτουργούν με τα κόμματα και το συνδικαλισμό. Όλα αυτά πρέπει να προσεχθούν.

Παραδοσιακά, οι επίσημοι φορείς (π.χ. ο Δήμος, όπως είναι τώρα, με τις τρέχουσες κρατικές αρμοδιότητές του) εκτιμούν πως μπορούν εύκολα να αντιμετωπίσουν το ευρύτερο διατροφικό πρόβλημα και να «πέσουν στα μαλακά» επιλέγοντας μερικά σχολικά ιδρύματα φτωχότερων περιοχών και οικισμών ή μερικά φτωχότερα παιδιά στα σχολεία για να τους παράσχουν καθημερινή προσεγμένη τροφή. Όμως αυτό 1) δεν λύνει το πρόβλημα σωστής διατροφής για όλους ενώ 2) η ειδική μεταχείριση «φτωχού» (είτε πρόκειται για μερικά σχολεία είτε πρόκειται για μερικά παιδιά) είναι κατάφωρα στιγματιστικό μέτρο!
Από τις εμπειρίες μας θεωρούμε σωστή διαδικασία 1) τη συστηματική οργάνωση σχολικού εστιατορίου (αίθουσας και επιβλεπόμενου παρασκευαστηρίου ή αυστηρού κέτερινγκ) για προγεύματα ή για γεύματα, 2) αγορά των φαγητών εκ μέρους όλων των παιδιών, που θα γίνεται με δελτία-καρτέλες δύο-τριών χρωμάτων, για το γεύμα, το γλυκό και το φρούτο, 3) πώληση ή δωρεάν παροχή των δελτίων στους γονείς, από δημοτική υπηρεσία η οποία θα γίνεται ανάλογα με την κοινωνική κατάσταση της οικογένειας του μαθητή.

Γνωρίζουμε πως η Πολιτεία αποσύρθηκε από το έργο της διατροφικής προστασίας των μικρών (μικρότερων και μεγαλύτερων) τροφίμων για πολλούς και ποικίλους λόγους και άργησε να κατανοήσει την κοινωνική σημασία του ολοήμερου σχολείου με ημιδιατροφή. Η ευφορία κάποιας μεγάλης περιόδου, η εκτροπή δαπανών προς τις ενισχύσεις των φοιτητικών εστιών και εστιατορίων, η κρυφή επιδότηση της απογευματινής ιδιωτικής εκπαίδευσης και οικοδιδασκαλίας με έξοδο (σχόλασμα) των παιδιών ήδη από το μεσημέρι και δημιουργία μεγάλης απογευματινής αγοράς για επ’ αμοιβή παροχή εκπαιδευτικών υπηρεσιών και άλλα ζητήματα, κατέστησαν τα δημόσια εκπαιδευτήρια συγκροτήματα αιθουσών και μόνο. Σε πόσα και πόσα δεν έχω βρεθεί (εκπαιδευτήρια δευτεροβάθμιας και τριτοβάθμιας εκπαίδευσης) που το εργαστήριο και η αίθουσα προβολών που αναζητούσα είχαν αλλάξει χρήση για να γίνουν απλές αίθουσες συνωστισμού. Όργανα, χάρτες και μηχανές προβολής ας έμεναν στην αποθήκη. Ούτε ένας στελεχωμένος σχολικός ιατρικός σταθμός δεν υπήρχε σε κανένα ελληνικό εκπαιδευτικό συγκρότημα.
Το σχολείο-διδακτήριο μπορεί να αλλάξει δομή. Ίσως είναι τώρα η ευκαιρία για νηστεύοντες και μη. Μαζί του θα χρειαστεί να ανασυγκροτηθεί και η γεωργοκτηνοτροφική παραγωγική δομή της περιφέρειας αφού τα σχολεία θα προμηθεύονται τα οπωροκηπευτικά τους από την τοπική και περιφερειακή παραγωγή. Ας αφήσουμε την Αργεντινή, που μας ταΐζει, για το μάθημα της γεωγραφίας και για τα χορευτικά τηλεοπτικά προγράμματα. Καλή Ανάσταση από μένα, με μαγειρίτσα χαμηλών λιπαρών.
 Λάβετε μέρος στις ανοιχτές δημοσκοπήσεις της δημοτικής παράταξης ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΠΡΕΒΕΖΑ – ΛΟΥΡΟΣ – ΖΑΛΟΓΓΟ
Γιάννης Ρέντζος,  Δημοτικός σύμβουλος, επικεφαλής της Δημοτικής Παράταξης «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο»
Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος. Bookmark the permalink.

12 Responses to ΘΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ;

  1. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Ένας φίλος μου τηλεφώνησε σχετικά με το κείμενο αυτό αναπτύσσοντάς μου καλόπιστα μια (αρκετά σωστή) θεωρία σύμφωνα με την οποία «αυτά δεν γίνονται εδώ» και «σε πολλές άλλες χώρες που τα παιδιά τρώνε στο σχολείο και οι γονείς στη δουλειά τους» αυτό προϋποθέτει βιομηχανικά αναπτυγμένη κοινωνία με τους μαζικοποιημένους γονείς στο εργοστάσιο και τα παιδιά υποχρεωτικά απομονωμένα στα σχολεία. Είναι μια καλή ιδεατή προσέγγιση που δεν λαμβάνει υπόψη τις μεγάλες κοινωνικές αλλαγές που οδήγησαν πολλούς εργαζόμενους στον τριτογενή τομέα (των υπηρεσιών) στις πόλεις. Η Πρέβεζα είναι μια τέτοια περίπτωση. Τι γίνεται λοιπόν με τους/τις δυο-τρεις υπαλλήλους του πρακτορείου ταξιδίων και τους 10-20 υπαλλήλους μιας τράπεζας; Θα στήσουν μαγειρείο στο γραφείο τους; Γνωρίζουμε πως αυτή η αδυναμία παροχής φθηνού σχετικά γεύματος στους πολυάριθμους διασκορπισμένους εργαζόμενους της πόλης έχει λυθεί με τα «κουπόνια γεύματος» που παρέχει ο εργοδότης-επιχειρηματίας και που έχει και αυτός συμφωνήσει με άλλους επιχειρηματίες του τομέα της εστίασης. Έτσι ο εργαζόμενος συμπληρώνει το μισθό του, αξιοποιώντας μάλιστα πολλές εκδοχές προγεύματος, κυρίου γεύματος, συμπληρώματος ή και καλέσματος φίλων με κάποια περισσευούμενα κουπόνια.
    Τώρα που έχουμε μάθει να βγαίνουμε συχνότερα έξω για φαγητό, αυτό το μέτρο μπορεί εύκολα να εισαχθεί στην παρούσα οικονομική φάση.

  2. Παράθεμα: ΛΑΒΕΤΕ ΤΩΡΑ ΜΕΡΟΣ ΣΤΙΣ ΔΗΜΟΣΚΟΠΗΣΕΙΣ ΜΑΣ | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  3. Ηταν ιδιαίτερη η έκπληξή μου όταν διάβασα το κείμενο του κ. Γιάννη Ρέντζου, τον οποίο είχα την τιμή να έχω καθηγητή. Θεωρώ δε ότι ήταν τιμή για όλους τους νέους που άκουσαν τις διδασκαλίες του, δεδομένου του ξεχωριστού κύρους του -ως ανθρώπου και δασκάλου- και της πάντα προσεγμένης παρουσίας του. Ενθουσιασμένος τον ξαναβρίσκω περισσότερα απο τριιάντα χρόνια μετά να επιμένει προοδευτικά καταθέτοντας την πρότασή του, η οποία θα πρέπει να αποτελέσει αντικείμενο συζήτησης σε κεντρικό εκπαιδευτικό επίπεδο. Η αυτονόητη παιδευτική και κοινωνική της διάσταση, μπορει να αναζωογονήσει το βλέμμα μας για τα εκπαιδευτικά πράγματα, σε περίοδο μάλιστα που η κοινωνία αναζητά τέτοιου είδους διαστάσεις οι οποίες θα επηρεάσουν και την καθημερινότητά μας. Και επειδή για λόγους τάξης δεν επιτρέπεται να συγχαίρει ο μαθητής τον καθηγητή, αρκούμαι να εκφράσω και δημοσίως -για μία ακόμη φορά- τις ευχαριστίες μου στον κ. Γ. Ρέντζο για την ακούραστη προσφορά του στα δημόσια και εκπαιδευτικά πράγματα.

    Σας ευχαριστώ για τη φιλοξενία

    Ελευθέριος Γ. Σκιαδάς
    Δημοσιογράφος
    Αντιπρόεδρος Δημοτικού Συμβουλίου
    Δήμου Αθηναίων

    • Ο/Η dimosioshoros λέει:

      Αγαπητέ κύριε Αντιδήμαρχε,
      αγαπητέ μου Λευτέρη,

      ήταν και για μένα πολύ ευχάριστη έκπληξη που διάβασα την εγκάρδια παρέμβασή σου στο ιστολόγιό μου.
      Η απουσία μου από την Αθήνα -πιο πολύ στο εξωτερικό και λιγότερο στην ιδιαίτερη πατρίδα μου την Πρέβεζα- δεν μου επέτρεψε να ξανασυναντώ παιδιά εκείνης της εποχής παρά μόνο σποραδικά. Το «Θ΄ Αρρένων», με όλο του το σκηνικό του Λόφου των Μουσών και την περίφημη θέα του, παραμένει πάντα χαραγμένο στην ψυχή μου. Και, φυσικά, είναι ιδιαίτερη η συγκίνησή μου όταν διασταυρώνεται ο δρόμος μου με παλιούς μου μαθητές που διαπρέπουν σε κάποιο χώρο της αθηναϊκής και εθνικής ζωής.
      Ελπίζω να μας δοθεί η ευκαιρία να συναντηθούμε.
      Καλή συνέχεια στο έργο σου.

      Με εκτίμηση

      Γιάννης Ρέντζος

  4. Παράθεμα: ΚΟΙΝΩΝΙΚΟ ΙΑΤΡΕΙΟ: ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΣΤΗΝ “ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ της ΗΠΕΙΡΟΥ” | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  5. Παράθεμα: ΝΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΗΣΟΥΝ ΔΗΜΟΤΙΚΑ ΣΧΟΛΙΚΑ ΕΣΤΙΑΤΟΡΙΑ | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  6. Παράθεμα: ΛΙΠΟΘΥΜΙΕΣ ΣΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΛΟΓΩ ΑΣΙΤΙΑΣ | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  7. Παράθεμα: ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ Ή/ΚΑΙ ΛΑΪΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ; | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  8. Παράθεμα: ΤΟ ΠΟΛΥΧΡΩΜΟ ΤΟΠΙΟ ΤΩΝ ΔΡΑΣΕΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

  9. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Θράσος Αβραάμ, Χθες στις 10:03 π.μ. (Από το FB (2/10/2015): ) ·

    Κώστας Πελετίδης, ο κόκκινος δήμαρχος της Πάτρας που παρά το γεγονός ότι ο προϋπολογισμός του 3ου δήμου της χώρας είναι πετσοκομμένος από τα μνημόνια η κοινωνική πολιτική είναι προτεραιότητα για την δημοτική αρχή.

    Ας τα βλέπουν εδώ στη Λέσβο οι νεόκοποι υπερασπιστές των μνημονίων και της λιτότητας.

    1. Εξασφάλισε την ημερήσια διατροφή για όλους τους απόρους της πόλης.

    2. Κάνει την διανομή κατ’ οίκον των μερίδων φαγητού μέσω δικύκλων, για όσους άπορους αδυνατούν να βγουν από το σπίτι είτε λόγω αναπηρίας, είτε λόγω ασθένειας, είτε λόγω ηλικίας.

    3. Έφτιαξε κεντρικά μαγειρεία στην Πλαζ για να φτιάχνουν το φαγητό.

    4. Προμηθεύτηκε βαν για να μεταφέρει εγκαίρως το ζεστό φαγητό από τα κεντρικά μαγειρεία προς τους παιδικούς σταθμούς και τα σχολεία.

    5. Καθιέρωσε από αυτή την σχολική χρονιά κολατσιό για όλους τους μαθητές, ανεξάρτητα από την οικονομική κατάσταση των γονιών τους, προκειμένου να μην γίνεται διάκριση ανάμεσα σε εύπορους και μη.

    6. Έχει ήδη ετοιμάσει 13 δομές σε όλη την πόλη, που καλύπτουν γεωγραφικά όλη την Πάτρα, για την διανομή του φαγητού.

    Το σύνθημα του Δήμου είναι ένα: «κανείς μόνος του στην κρίση».
    Και οι εργαζόμενοι στο Δήμο προσπαθούν να δώσουν τον καλύτερο εαυτό τους για να βοηθήσουν τους συμπολίτες τους.

  10. Ο/Η Γιάννης Ρέντζος λέει:

    Πολύ χρήσιμες πληροφορίες ! Ευχαριστούμε !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s