ΜΙΑ ΠΡΕΒΕΖΑ ΣΤΗΝ ΕΘΝΙΚΗ ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ

Η ποίηση δίνει εντολές πράξης, πρακτέου, δημιουργίας, παραγωγής 

Η χθεσινή μέρα, που ήταν αφιερωμένη στην ποίηση, μας βρήκε στην Αθήνα. Όμως  ήταν η Πρέβεζα που έκανε πιο οικεία τη σχέση μου με το ποιητικό αφιέρωμα. Ακολουθώντας την ποιητική πορεία, μια πορεία στο κέντρο της Αθήνας, με «στάσιμα» όπου απαγγέλλονταν ποιήματα φτάσαμε έξω από τη Βιβλιοθήκη. Εκεί ξεδιπλώθηκε ένα πανό με ένα πρεβεζάνικο κάλεσμα: «Κάνε άλμα πιο γρήγορο από τη φθορά». (Μεγεθύντε την εικόνα για να διαβάστε το πανό)

Καταλαβαίνετε τί εννοώ. Τον εμβληματικό στίχο του Ελύτη τον οποίο είχε για τίτλο του το βραβευμένο ταινιάκι που μας έκανε πέρσι υπερήφανους. Το στίχο  τον ξαναθυμηθήκαμε από το Λουκά Λελόβα, το νεαρό συμπατριώτη μας δημιουργό, που ξανάδεσε τις σχέσεις της ποίησης με την Πρέβεζα.

Η πολη, η έννοια «πόλη», έχει μεγάλες σχέσεις με την ποίηση. Δεν μιλάμε για το δικό μας πάθημα με τον μεγάλο Καρυωτάκη… Το πρώτο ποίημα της λευκής ανθρωπότητας, η Ιλιάδα (πρώτο ως προς το περιεχόμενο της τρωικής εκστρατείας, με δεύτερο την Οδύσσεια ως επιστροφή) έχει τίτλο αφιερωμένο στην πόλη. Και μάλιστα να πω πως στην ποιητική πορεία αισθάνθηκα κάποια απογοήτευση όταν στη στάση που κάναμε στην Οδού Ομήρου δεν απαγγέλθηκε κάτι από την πολεώνυμη Ιλιάδα αλλά προτιμήθηκε ραψωδία από την Οδύσσεια.

Ούτε θεοί, λοιπόν, ούτε ημίθεοι, ούτε αμαρτωλές βασίλισσες επιλέχτηκαν στον τίτλο αυτού του μεγάλου έργου. Και μάλιστα, ένας έλληνας συγγραφέας και κριτικός, δοσμένος με το έργο του στην πόλη των δημιουργών και στους δημιουργούς της πόλης, ο Κώστας Καλφόπουλος, υποστηρίζει, σε κριτικό σημείωμά του,  πως

«δεν είναι η πεζογραφία εκείνη που κρατάει τα σκήπτρα, στην ανάδειξη του αστεακού τοπίου ως κυρίαρχης θεματικής, σε εμβληματικά έργα, από τον Ντίκενς μέχρι τον Ζολά, και από τον Ντέμπλιν έως τον Οστερ – αλλά η ποίηση».

Έτσι αρχίζει την κριτική του ο Κ.Κ. για ένα μεγάλο γερμανικό ποίημα, τη βερολινιάδα του Γκέρχαρντ Φάλκνερ με τίτλο Πόλη αμφίδρομης επικοινωνίας – Ground Zero, που κυκλοφόρησε πρόσφατα σε δίγλωσση έκδοση από το Γαβριηλίδη, εκδότη ειδικευμένο στην ποίηση, που τον γνωρίζουν και οι πρεβεζάνοι ποιητές μας (Βλ. εδώ). Επικοινώνησα με τον Κ. Κ. που εκτιμώ τη γνώμη του και μου υπενθύμισε: «αλλά από πίσω είναι ο ανεπανάληπτος Ρολφ Ντήτερ Μπρίνκμανν [με τις Ματιές (στη) Ρώμη], έστω και αν [ο Γκέρχαρντ Φάλκνερ] τον αποποιείται σε με μία υποσημείωση». Αφού στα δικά μας ενδιαφέροντα βρίσκεται η πόλη, η πολεογραφία, οι πολεότητες και η πολεογραφούσα τέχνη, σφράγισα κι εγώ τη χθεσινή ημέρα, ημέρα της ποίησης, με την αναζήτηση του βιβλίου αυτού. Το διαβάζω.

Advertisements
This entry was posted in πρεβεζάνοι ποιητές, ποίηση, πολεότητα, πολεογραφία, Δημόσιος Χώρος, Πρέβεζα, Ρέντζος and tagged , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s