ΠΕΖΟΔΡΟΜΗΣΗ ΤΩΡΑ

[Για λόγους ανεξήγητους, αποφάσισα να δημοσιεύσω σήμερα 1η Απριλίου ή μάλλον πρωταπριλιά αυτό το κομμάτι μου για την πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου. Επειδή οι θεσμοί της χώρας και της πόλης είναι ξεπουλήμενοι στην αυτοκίνηση και την πετρελαϊκή ενέργεια θεωρούμε πάντα προβληματική την παρέμβαση αυτή. Μακάρι να αποφασιστεί. Θα προσφέρει πρότυπο και για μικρότερες πόλεις].

Κυκλοφορώ πεζός στην Αθήνα και η Οδός Πανεπιστημίου είναι ο δρόμος που έχω περπατήσει πιο πολύ στη ζωή μου. Πολλές φορές μου έχει τύχει να βρίσκομαι εκεί και, λόγω κάποιας διαδήλωσης που έχει στο μεταξύ τελειώσει, να έχει απαγορευθεί η κυκλοφορία των οχημάτων. Μου επιτρέπεται έτσι, χωρίς αυτοκίνητα και πλήθος, να θαυμάσω το δρόμο αυτό. Δεν κάνω τίποτε άλλο από το να σηκώσω το βλέμμα μου πιο ψηλά από τους σηματοδότες. Και αναριγώ. Ταξιδεύω στο μέλλον αφού δεν υπάρχουν αυτοκίνητα και οδηγοί μέχρι επάνω. (Η φωτογραφία είναι από το Blog.gr).

Δεν έχω ποτέ οδηγήσει όχημα στο δρόμο αυτό και δεν μπορώ να μεταφερθώ στη θέση όλων εκείνων που τον αντικρίζουν μόνο μέσα από παρμπρίζ και το καθρεφτάκι του αυτοκινήτου τους. Εύχομαι βέβαια να μην κοιτάζουν και την κοινωνία με παρόμοια διάθλαση και ανάκλαση. Πάντως σε όποιον λέω «ελπίζω να γίνει κάτι και με εκείνο το περίπτερο που ασχημίζει, μπροστά  στην Ακαδημία, το ομορφότερο κτήριο της χώρας μας», με ρωτά «ποιο περίπτερο»;

Όπως και εγώ σαν πεζός προσπαθώ γρήγορα να διασχίσω την Πανεπιστημίου, στα εννέα δευτερόλεπτα που διαρκούν τα φανάρια της, έτσι και οι φίλοι οδηγοί προσπαθούν να κλέψουν χρόνο για να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις της ασφαλούς οδήγησης. Δεν κοιτάζουν δεξιά και αριστερά.  Ίσως γι΄ αυτό ποτέ κανένας – κανένας λέμε – τα τελευταία δέκα-είκοσι χρόνια δεν μου επέτρεψε να περάσω με πράσινο φανάρι πεζών στις διαβάσεις των καθέτων, όπως η Ιπποκράτους (μπροστά στην Πανεπιστημιακή Λέσχη) ή η Ομήρου και άλλες.

Ποτέ επίσης κανένας οδηγός μοτοσικλέτας δεν με άφησε να κινηθώ στο πεζοδρόμιο της Τράπεζας της Ελλάδος, παράλληλα με το κτήριο, αφού μου κόβει το δρόμο επιχειρώντας να σταθμεύσει πάνω στο πεζοδρόμιο. Αυτό συμβαίνει κάθε μέρα. Όπως κάθε μέρα και κάθε ώρα συμβαίνει στα φανάρια να αναδύονται τα δίκυκλα μπροστά από τα αυτοκίνητα στη διάβαση των πεζών αφού Δήμος, Αστυνομία και Συγκοινωνιολόγοι (;) δεν καθιέρωσαν ένα απλούστατο διπλό σύστημα στάσης στα φανάρια. Αυτό θα βάζει πίσω τα αυτοκίνητα και μπροστά τα δίκυκλα που θα εισρέουν εκεί χωρίς να χρειάζεται να καταπατούν τη διάβαση των πεζών. Οι δήμαρχοι έχουν ζήσει στο εξωτερικό και θα το έχουν δει.

Δείτε και αυτό το blog

Όταν λοιπόν άκουσα, για πρώτη φορά πριν από χρόνια, πως προτείνεται πεζοδρόμηση της Πανεπιστημίου, αισθάνθηκα μεγάλη ευχαρίστηση. Και μάλιστα σκέπτομαι πως, στην παρούσα φάση, αυτή μπορεί να πραγματοποιηθεί ταχύτατα, όπως άμεσα πεζοδρομείται ο δρόμος αυτός τις ημέρες των διαδηλώσεων. Θα χρειαστεί βέβαια να γίνουν πολλές ρυθμίσεις για τους συνδικτυωμένους με αυτή παράλληλους και κάθετους οδικούς άξονες. Και βέβαια θα πρέπει να έχει προβλεφθεί, σε επίπεδο γενικού σχεδίου, τι θα περιλαμβάνει η ιδέα της πεζοδρόμησης και τι θα χωροθετηθεί στα εκτάρια που θα απελευθερωθούν.

Η κίνηση των πεζών μπορεί να διευκολύνεται με εγκατάσταση κυλιόμενων διαδρόμων ανά τετράγωνο ή με μικρό ηλεκτρικό λεωφορείο ενώ, μια μελέτη κυκλοφορίας μικρού συρμού για ηλικιωμένους και παιδιά, θα δώσει τα πορίσματά της σε επακόλουθη φάση. Το δυσκολότερο θα είναι η ποδηλατοδρόμηση αφού θα πρέπει να συγκροτηθεί ευρύτερο ποδηλατοδρομικό δίκτυο στο οποίο θα ενταχθεί και το τμήμα της Πανεπιστημίου. Κρήνες με ελεγχόμενο νερό υδροποσίας και αναπαυτήρια, σε εναλλαγή χώρων βλάστησης με χώρους πολιτισμού και  χώρους φυσικού εδάφους, θα ομορφαίνουν λειτουργικά αυτό το magnificent (half)mile. Προφανώς θα υπάρξει κατά νου η ενθάρρυνση απόσυρσης των περιπτέρων συνδυασμένη με επιδότηση μετεγκατάστασης εντός κανονικά εστεγασμένων καταστημάτων. Οι καφετέριες, για παράδειγμα, μπορούν χωρίς δυσκολία να πουλάνε εφημερίδες, περιοδικά και άλλα είδη περιπτέρου.

Χωρίς να έχω ποτέ διαβάσει καμιά προγραμματική περιγραφή νομίζω πως θα επακολουθήσει στήσιμο ελαφρών ή λυόμενων υποδομών πολιτισμού, όπως μικρά αμφιθέατρα για χορό, πρόζα και μουσική αλλά θα προβλεφθούν και απλές γωνιές επικοινωνίας για επικόλληση αφισών και άλλων ανακοινώσεων. Φυσικά θα σχεδιαστεί, με στόχο μεταγενέστερη εγκατάσταση, σύστημα φυσικών και τεχνητών ελαφρών αλεξήλιων και αλεξιβρόχιων υποδομών για ενθάρρυνση θερινής και χειμερινής πεζοπορίας με πρόβλεψη εποχιακής μετατροπής τους σε δίκτυο στοιχείων αφύγρανσης και ύγρανσης επιμέρους χώρων πεζοπορίας.

Μια αναπόφευκτη κεντρική ιδέα για το μεσημβρινό αυτό άξονα θα είναι πάντως η δημιουργία σκιάσεων αφού, το καλοκαίρι, επί πολλές ώρες κάθε ημέρα, η ηλιακή ζέστη είναι ανυπόφορη. Η Πανεπιστημίου θα μπορέσει έτσι να αποτελέσει σημειακό πολεοδομικό υπόδειγμα για άλλες γωνιές της Αθήνας καθώς και για άλλες ελληνικές πόλεις που χειμάζονται από την αυτοκινητική επιθετικότητα. Μπορεί εξάλλου να αποτελέσει και εκτεταμένο αρχιτεκτονικό υπόδειγμα αν συνδυαστεί με ενθάρρυνση αποκατάστασης των ισογείων των κτηρίων και μετριοπαθή σκηνογραφική αναπαλαίωση των προσόψεων.

Θα πρέπει φυσικά να αποφευχθεί να ακολουθηθεί η καταστροφική οριζόντια πεζοδρομική μορφολογία της Κοραή που από πανέμορφος ελεύθερος δρόμος αυτοκινήτων που ήταν μοιάζει τώρα με αλάνα εγκατάστασης τσαντιριών με όλες τις παράγκες και μικροκατασκευές που φιλοξενεί. Και μάλιστα θα πρέπει να θεωρηθεί εξ αρχής ο νέος χώρος σαν ιστορική συνέχεια των Προπυλαίων του Πανεπιστημίου και της Πλατείας Κλαυθμώνος, ως χώρος λαϊκών συνελεύσεων και πορειών που δεν θα ανατρέπουν τη ζωή της πόλης αφού η πεζοδρόμηση θα έχει ανοίξει τέτοιους χώρους.

Το μεγάλο πλεονέκτημα αυτής της πεζοδρόμησης είναι πως σχεδιάζεται σε κεντρικό χώρο μεγάλης πυκνότητας και ροής πεζών που ήδη υποστηρίζεται από υπόγειο δίκτυο συγκοινωνιών (μετρό). Πρέπει λοιπόν με θάρρος να επιχειρηθεί ταχύτατα δίνοντας έτσι το προβάδισμα στις πολυάριθμες κοινωνικές λειτουργίες, που προϋποθέτουν πεζοπορία, σε βάρος της διαμπερούς ιδιωτικής επιφανειακής μεταφορικής-συγκοινωνιακής λειτουργίας.

Γιάννης Ρέντζος

Advertisements
This entry was posted in πεζός, πεζόδρομος, πολεογραφία, Δημόσιος Χώρος and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to ΠΕΖΟΔΡΟΜΗΣΗ ΤΩΡΑ

  1. Την περιοχή δεν την ξέρω καθόλου καλά. Ωστόσο, οι πεζοδρομήσεις είναι μία πολιτική που ενισχύει την ασφάλεια και την εμπορικότητα, βοηθά στην κίνηση και την ανάδειξη περιοχών (δίνοντας κι αξία στα ακίνητα). Καιρός είναι να δούμε τους πεζοδρόμους ως ευκαιρία για ανάπτυξη (αν και μόνοι τους δεν κάνουν τίποτα εκτός από βιτρίνα).

    • Ο/Η dimosioshoros λέει:

      Σωστά. Αλλά και γενικότερα αν το δούμε, από την πλευρά του πεζού και της βαδισιμότητας, γιατί να διασχίζεται το κέντρο από τόσα αυτοκίνητα, ενώ υπάρχει άριστη προσιτότητα λόγω μετρό;

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s