ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΩΣ ΤΟΠΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ

Βλ. ΨΗΦΙΣΜΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ ΤΟΥ ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗ ΚΥΡΟΥ ΜΕΛΕΤΙΟΥ

Οι συναντήσεις «πολεογραφίας» της Εβδομάδας David Harvey στην Αθήνα 

Άρχισαν από χθες οι συναντήσεις της «Εβδομάδας David Harvey στην Αθήνα» με ομιλητή το διακεκριμένο καθηγητή Γεωγραφίας, στο Τμήμα Κοινωνικής Ανθρω-πολογίας του City University of New York (CUNY).

Οι φίλοι μας ξέρουν καλά πως στηρίζουμε τη συμβολή μας για τη δημοτική ανασυγκρότηση της πόλης μας σε ιδέες και αναλύσεις του σημαντικού αυτού επιστήμονα και αγωνιστή. Πριν τρεις μήνες, στις 31 Μαρτίου 2012, είχαμε καλέσει το πρεβεζάνικο κοινό στην αίθουσα της Δημοτικής Αγοράς Πρέβεζας, όπου αναπτύξαμε το θέμα: «Οικονομική κρίση & Αυτοδιοίκηση, Πόλη – Περιφέρεια. Η άποψή μας  για το δημοσιο χωρο, τα δημοσια αγαθα, την αναπτυξη» με προγραμματισμένους ομιλητές Γιάννη Ρέντζο, Δημοτικό Σύμβουλο Πρέβεζας, Γιάννη Παπαδημητρίου, Περιφερειακό Σύμβουλο Ηπείρου και Ελένη Πορτάλιου, Δημοτικό Σύμβουλο Αθήνας με την «Ανοιχτή Πόλη» (που δεν μπόρεσε να έρθει). Η δική μας ομιλία είχε τίτλο και περιεχόμενο  «Δημόσιος χώρος: Χώρος της πόλης – Χώρος της πάλης» και χαιρόμαστε που ο τίτλος της χθεσινής ομιλίας του Χάρβεϋ «Οι πόλεις ως τόποι αντίστασης και ελπίδας» μας θυμίζει τα δικά μας συμπεράσματα.

Το δικαίωμα κάποιου σε μια πόλη είναι διαπραγματεύσιμο. Διαφορετικές ομάδες διεκδικούν το δικαίωμά τους: εργολάβοι, χρηματιστές, επιχειρηματίες και βέβαια όταν πρόκειται για ζητήματα ασφαλείας, γίνονται λαϊκίστικες προσπάθειες να εκμεταλλευτεί κάποιος την κατάσταση, μοιράζοντας υποσχέσεις για ασφάλεια και για «ανακατάληψη των πόλεων». Υπάρχουν διάφορες εκδόσεις αυτού του πράγματος: υπάρχει η δεξιά έκδοσή του, αλλά και η έκδοση των κινημάτων ανά τον κόσμο, όπως το φεμινιστικό ή το κίνημα του «να πάρουμε πίσω τη νύχτα», που διεκδικούν επίσης την ασφάλεια αλλά διαφορετικά. Άρα πρόκειται πάντα για διαπραγματεύσιμο δικαίωμα. Το ερώτημα λοιπόν είναι ποιου το δικαίωμα υποστηρίζουμε. Σίγουρα προσωπικά υποστηρίζω το δικαίωμα του πληθυσμού με χαμηλά εισοδήματα που εξυπηρετεί την πόλη. Αυτός ο πληθυσμός δικαιούται να αποφασίζει για το πώς θα είναι η πόλη την οποία κάνει να λειτουργεί και καθιστά με κόπο βιώσιμη… Ο οδοκαθαριστής, ο καταστηματάρχης, ο καφετζής που θα παραδώσει στο γραφείο του πλούσιου τον καφέ του, εκείνη που φυλάει τα παιδιά της αστικής τάξης, όλες αυτές οι ομάδες δεν έχουν κανένα δικαίωμα να αποφασίσουν, αλλά επωμίζονται όλα τα δεινά του να διαβιούν σε μια πόλη με ανεπαρκείς συγκοινωνίες και ανεπαρκείς χώρους στέγασης. Όλοι αυτοί είναι οι δικαιούχοι της πόλης. Θα ήθελα πολύ να δω να διαμορφώνεται ένα κίνημα που θα διεκδικήσει την πόλη και θα εκπροσωπεί όλους εκείνους που περιθωριοποιούνται έναντι εκείνων που διαθέτουν όλη την οικονομική ισχύ να το κάνουν, αλλά όχι το δικαίωμα. Διαβάστε όλη την πρόσφατη συνέντευξη του Ντ. Χάρβεϊ στη Αν. Γιαμαλή.

Πιστεύουμε λοιπόν στην πόλη της κοινωνικής δικαιοσύνης και στην πάλη για την κοινωνική δικαιοσύνη μέσα σε αυτή. Άλλωστε βλέπουμε με τα μάτια μας την καθημερινή ανισότητα στους δρόμους της δικής μας μικρής πόλης, της Πρέβεζας. Για το λόγο αυτό υποστηρίξαμε και πάλι και με κέντρο αναφοράς το όνομα του David Harvey τους «Αγώνες στους δρόμους για τους δρόμους», πράγμα που, σε πρώτη προσέγγιση σημαίνει, απλά, την εφαρμογή της ισονομίας από τις Αρχές, δηλαδή από τα εντεταλμένα όργανα του κράτους. Στις ημέρες μας, ημέρες επιβιώνοντος παλαιοδικομματισμού με δημαριστερές ευλογίες, έχουν τώρα όλοι εκτεθεί ως «υπάλληλοι» αόρατων αφεντικών, τις εντολές των οποίων εκτελούν, υπηρετώντας τον εκχυδαϊσμό του χώρου προς το συμφέρον των πολυεθνικών, π.χ. της αυτοκίνησης και της πετρελαϊκής ενέργειας, και των τραπεζών-ασφαλιστικών. Ο Χάρβεϋ άλλωστε υποστηρίζει καθαρά πως η σύγχρονη πόλη έχει γίνει αυτό που ήταν το εργοστάσιο το 19ο αιώνα: Ο χώρος της βαθιάς εκμετάλλευσης. Αυτά θα αναλύσει στις διαλέξεις του με αναφορά και το πρόσφατο βιβλίο του με τίτλο Rebel Cities (Εξεγερμένες πόλεις).

Η έννοια της πόλης –απευθύνομαι ειδικά προς τους συναδέλφους εκπαιδευτικούς—έχει ιδιαίτερη παιδαγωγική σημασία και δεν είναι τυχαίο που «εξαιρείται» από τα διδακτικά αντικείμενα του σχολείου. Ας μας επιτραπεί εδώ να παραπέμψουμε στο σχετικό βιβλίο μας.

Οι συναντήσεις της «Εβδομάδας David Harvey στην Αθήνα», 20-27 Ιουνίου 2012, διοργανώνονται από το Τμήμα Γεωγραφίας του Χαροκοπείου Πανεπιστημίου και τον Τομέα Πολεοδομίας, Χωροταξίας της Σχολής Αρχιτεκτόνων ΕΜΠ, στο ΕΜΠ, Αίθριο Κτιρίου Αβέρωφ.
Advertisements
This entry was posted in πεζός, πεζόδρομος, ποδηλατόδρομος, πολεότητα, πολεογραφία, τροχαία εγκλήματα, Πρεβεζάνοι εκπαιδευτικοί, εσωτερική γεωπολική, λαϊκό κίνημα and tagged , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to ΟΙ ΠΟΛΕΙΣ ΩΣ ΤΟΠΟΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ ΚΑΙ ΕΛΠΙΔΑΣ

  1. Ο/Η ο δείμος του πολίτη λέει:

    Εξαιρετική φυσιογνωμία, κέντρο αναφοράς για όλους τους αριστερούς κοινωνικούς Ανθρωπολόγους (όλοι τον έχουμε στη βιβλιογραφία μας)…

  2. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Ένα ευαγγέλιο του κλάδου της αστικής κοινωνικής γεωγραφίας, το «Πόλη και κοινωνική δικαιοσύνη» είναι γραμμένο από τον David Harvey.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s