ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

Ή πώς η διάσπαση του ατόμου έγινε διασπάθιση του χρήματος του πρεβεζάνικου συλλόγου των φοιτητών

Καλοκαίρι του 1964. Ο σύλλογος των πρεβεζάνων φοιτητών της Αθήνας αποφάσισε να ζητήσει από την Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας το υλικό της έκθεσης που είχε γίνει στο Ζάππειο σε σχέση με τις ειρηνικές εφαρμογές της πυρηνικής φυσικής και να το εκθέσει και στην πόλη μας. Ως χώρος ανάπτυξης του υλικού είχε επιλεγεί το τότε Α΄ Δημοτικό Σχολείο, δηλαδή η Θεοφάνειος. Οι σχετικές διαδικασίες έγιναν και ειδοποιηθήκαμε να παραλάβουμε το υλικό που είχε αποσταλεί με φορτηγό.

Υπήρχε ένα ζήτημα. Πώς θα ξεφορτωθούν τα κιβώτια μερικά από τα οποία ήταν ογκώδη; Είχαμε ακούσει πως ο Στρατός μπορούσε να στείλει μερικά άτομα να μας βοηθήσουν. Επισκεφθήκαμε το Φρούραρχο, αλλά το αίτημα δεν έγινε δεκτό. Προφανώς η μόνη λύση ήταν να απευθυνθούμε στο Σωματείο Φορτοεκφορτωτών, πράγμα που έγινε. Τα κιβώτια βγήκαν, ανέβηκαν στον πρώτο όροφο του σχολείου και άρχισε η ταχτοποίηση των εκθεμάτων. Ίσως το σχολείο να είχε ήδη μεταφερθεί στη νέα του θέση, στην Οδό Παναγή Τσαλδάρη, οπότε οι αίθουσες ήταν κενές.

Μέσα στην ημέρα μάς επισκέφθηκε ο εκπρόσωπος των φορτοεκφορτωτών, ένας αξιοπρεπής συμπολίτης μας, ο κ. Παρούσης, και μας ζήτησε την αμοιβή του προσωπικού. Ήταν περίπου δέκα χιλιάδες δραχμές, δηλαδή πέντε μισθοί νεοδιόριστου καθηγητή. Το ποσό ήταν υπέρογκο, όχι όμως δυσβάσταχτο, επειδή ο φοιτητικός σύλλογος είχε αναλάβει με κέρδος διάφορες επιτυχείς δραστηριότητες και είχε αυτές τις δυνατότητες. Τα πληρώσαμε.

Να πω εδώ πως παρά την ενημέρωση που είχε γίνει στην πόλη μας, ο αριθμός των επισκεπτών δεν ήταν ικανοποιητικός. Τις δυο πρώτες ημέρες συνειδητοποιήσαμε πως η Πρέβεζα δεν ήταν συνηθισμένη σε τέτοιες πολιτιστικές-μορφωτικές εκδηλώσεις με επιστημονικό-διαφωτιστικό περιεχόμενο. Εντατικοποιήσαμε λοιπόν τις ενημερωτικές μας προσπάθειες για να προσελκύσουμε το ενδιαφέρον του τοπικού κοινού. Αυτό αυξήθηκε τις επόμενες ημέρες αλλά όχι στο βαθμό που επιθυμούσαμε. Αστειευόμαστε μεταξύ μας, με πικρία, λέγοντας πως ο κόσμος αντιμετώπισε την έκθεση «σαν πυρηνικά απόβλητα».

ekthesiΥπάρχει και επιμύθιο. Την χρονιά εκείνη είχε, για πρώτη φορά, εφαρμοστεί το κοινωνικότερο σύστημα εισαγωγής στα ΑΕΙ, με τη «μεταρρύθμιση του Παπανούτσου», το «ακαδημαϊκό απολυτήριο». Οι επαρχιακές πόλεις θα ήταν πλέον λιγότερο αδικημένες από τις εξετάσεις. Το ίδιο και η Πρέβεζα, που μπόρεσε να στείλει αρκετά παιδιά στις ανώτατες σχολές. Η νέα φοιτητική σειρά, που ανάμεσά της ήταν και ο φίλος Σπύρος Κατηνιώτης, μετέπειτα δήμαρχος της πόλης μας και βουλευτής του νομού μας, διεκδίκησε «μερίδιο» στη διοίκηση του φοιτητικού συλλόγου. Εξάλλου οι παλιότεροι δεν είχαμε εκδηλώσει αντίστοιχες προθέσεις για επανεκλογή. Ο Σπύρος επέκρινε το απερχόμενο διοικητικό συμβούλιο πώς με τη διάσπαση του ατόμου έγινε διασπάθιση του χρήματος του φοιτητικού συλλόγου! Είχε δίκιο. Η πρωτοποριακή προσπάθεια του συλλόγου δεν φαίνεται να πέρασε στην ιστορία της τοπικής πολιτιστικής δράσης ως προηγούμενο που θα έπρεπε να ανοίξει δρόμο.

Οι φωτογραφίες είναι από την έκθεση. Στην επάνω φωτογραφία φαίνεται στο βάθος ο Δημήτρης Κλάπας, φυσικός.
Advertisements
This entry was posted in πολιτισμός, σχολεία της Πρέβεζας, Πρεβεζάνοι εκπαιδευτικοί, εκπαίδευση and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to ΠΥΡΗΝΙΚΑ ΑΠΟΒΛΗΤΑ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

  1. Ο/Η Σπύρος Κατινιώτης λέει:

    Ήταν ευχάριστη έκπληξη η «εγκαταβύθισή» σου στα φοιτητικά χρόνια και η «ανάσυρση» μιάς στιγμής που την αποδίδεις μάλιστα με θαυμαστή λεκτική ακρίβεια. Το περιστατικό που αναφέρεις συνέβη το 1965 στην απολογιστική Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Φοιτητών Πρεβέζης. Ήταν μία πολύ πετυχημένη χρονιά υπό την Προεδρία σου γιά την οποία, εμείς οι πρωτοετείς που φιλοδοξούσαμε να σε διαδεχθούμε, μόνο επαίνους θα μπορούσαμε να πούμε. Όμως και τότε όπως και τώρα πάντα τα ίδια συνέβαιναν και πάντα τα ίδια συμβαίνουν. Τι «αντιπολιτευτικός» λόγος θα ήταν αυτός αν περιλάμβανε μόνο καλά λόγια; Έπρεπε…έστω… να ειπωθεί κάτι αντίθετο. Σήμερα, 47 χρόνια μετά εξομολογούμαι πως περισσότερο βάρυνε ο αντί-λογος και η παρήχηση που δημιουργούσαν οι λέξεις διάσπα-ση και διασπά-θιση. παρά τα χρήματα που ξοδεύτηκαν.

    Σπύρος Κατηνιώτης.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s