Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΟΣ ΤΟΠΟΣ …

…σημαντικής κοινωνικής λειτουργίας και όχι αγοραίας τελετουργίας

Παρουσιάζουμε σήμερα την ενδιαφέρουσα παρέμβαση που έκανε για την έννοια του δημόσιου χώρου ο Δείμος του Πολίτη με δύο άρθρα (στις 20 Ιουνίου2012 και 2 Ιουλίου 2012) υπό μορφή «μικρής δοκιμιακής ενότητας». Μας κάνει άλλωστε την τιμή μιας ιδιαίτερης αναφοράς.

Παραπέμπουμε τους αναγνώστες μας στα άρθρα αυτά με τα οποία συμπεραίνεται πως  ο δημόσιος χώρος είναι τόπος του πολίτη, με την ιδιότητά του αυτή ως πολίτη και όχι με άλλες του ιδιότητες δηλαδή ως εμπορευόμενου ή καταναλωτή. Είναι τόπος διάβασης και συνάθροισης σαν μια άλλη «αγορά», όπως στην αρχαία πόλη, που δεν πρέπει να μεταφράζεται σε ευκαιρία οικονομικής διαμεσολάβησης. Όταν ο δημόσιος χώρος μετατρέπεται σε τόπο οικονομικής δραστηριότητας τότε η αγορά κυριαρχεί σε βάρος της κοινωνίας.

Όπως το γνωρίζουμε και το παρατηρούμε στην πόλη μας, κατά το Δείμο του Πολίτη, ο δημόσιος χώρος αντιμετωπίζεται από την Τοπική Αυτοδιοίκηση σαν ιδιωτικός χώρος του Δήμου και των δημοτικών υπηρεσιών που τον διαθέτουν κατά τη δική τους βούληση. Και  μάλιστα, αντί ο δημόσιος χώρος να υποστηρίζει κοινά αγαθά και κοινές αξίες, που καλύπτονται χωρικά σε συγκεκριμένα σημεία, υπερισχύουν οι ατομικές τροχιές.

Σήμερα «αντί ο δημόσιος χώρος να λειτουργεί ως χώρος δημοκρατίας και ισονομίας, καταντά εργαλείο καταπίεσης και καταστολής του αδύναμου. Ο δημόσιος χώρος είναι ένας τόπος όπου κυριαρχεί η πρωτόγονη δύναμη του ισχυρότερου. Ο πολίτης είναι εκτεθειμένος στο κοινό έγκλημα, στο αυτοκινητικό ατύχημα –συχνά και δυστύχημα–, στη διαφημιστική καταιγίδα, στην αρχιτεκτονική και τοιχογραφική ασχήμια και στην πολεοδομική δυσλειτουργία».

Ταυτόχρονα, δεν παραλείπεται να επισημανθεί πως ο δημόσιος χώρος έχει υποβαθμιστεί σε εκρήξεις πολιτικών και συνδικαλιστικών διεκδικήσεων και διαμαρτυριών ενώ ταυτόχρονα εισέρχεται όλο και βαθύτερα στη σφαίρα των πολιτικών και κοινωνικών ζυμώσεων αφού και η ταξική πάλη βγήκε από τον περιορισμένο εργασιακό χώρο για να απωθεί στο δημόσιο χώρο, που γίνεται και πεδίο άσκησης των μηχανισμών της κρατικής καταστολής. Έτσι, ο δημόσιος χώρος, η δημοκρατία και η εξουσία βρίσκονται σε ένα σύμπλεγμα που ανασυντίθεται αέναα.

Όμως στον αντίποδα, ως ένδειξη ακριβώς της κρατικής αδιαφορίας και της κρίσης, ο δημόσιος χώρος λειτουργεί και ως ο ύστατος τόπος εγκατάστασης των απελπισμένων και των αστέγων. Φανερώνεται έτσι, με τον πλέον αλγεινό τρόπο, η κατάπτωση της ανθρώπινης αξιοπρέπειας ως απόρροια της κοινωνικής αδικίας και καθρέφτης του αγώνα ιδιαίτερων ομάδων που αγωνίζονται για την κοινωνική τους ενσωμάτωση στην πόλη.

Ο Δημόσιος χώρος είναι τόπος ιερός, αφού δεν είναι τίποτα λιγότερο από εικόνισμα των ίδιων των σχέσεων μας και φυλαχτό για την πόλη.

Advertisements
This entry was posted in πολιτισμός, τροχαία εγκλήματα, Δημόσιος Χώρος, λαϊκό κίνημα. Bookmark the permalink.

2 Responses to Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΕΙΝΑΙ ΙΕΡΟΣ ΤΟΠΟΣ …

  1. Ο/Η ο δείμος του πολίτη λέει:

    Αφήνοντας την καλημέρα μου και τη τιμή της υπερσύνδεσης, εύχομαι, κάποτε οι τοπικές αρχές (του τόπου σου, του τόπου μου και τόσων άλλων τόπων) να κινηθούν επιτέλους σε ένα δρόμο αυτονόητης προστασίας του δημόσιου χώρου, όχι ως ιδιοκτησία του δήμου, αλλά των πολιτών.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s