ΣΑΪΤΑΝ ΠΑΖΑΡ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ: H ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

Αν εκείνο το σαββατόβραδο πήγαινε σε κάποια ταβέρνα…

Ημέρα του θανάτου του σήμερα, είναι ενδιαφέρον να επισκεφτούμε τη γειτονιά του ποιητή Κώστα Καρυωτάκη στο κέντρο της πόλης, κοντά στο κέντρο του λιμανιού και σε απόσταση 300 μέτρων από την προκυμαία. Η περιγραφή την οποία θα κάνουμε αντιστοιχεί στη περίοδο της δεκαετίας του 1950 και θα μπορούσε να γίνει και με απολύτως σύγχρονα αρχιτεκτονικά και πολεοδομικά στοιχεία δεδομένου ότι πρόκειται για την κατ΄ εξοχή διατηρητέα περιοχή της πόλης. Εξάλλου, αν λάβουμε υπόψη ότι η περιοχή αυτή της πόλης δεν υπέστη καταστροφές κατά τη διάρκεια των βομβαρδισμών του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, η περιγραφή ανταποκρίνεται με αρκετή ακρίβεια και σε παρελθούσες περιόδους. Πρόκειται για μια περιοχή που από πλευράς χρήσεων επαγγελματικής στέγης γης είναι σχεδόν αμιγής, με περίπου 35 μικρά καταστήματα από τις δύο πλευρές του δρόμου και 2-3 κατοικίες σε πρώτο όροφο. Ο κύριος άξονας είναι ένας στενός δρόμος. Αρχίζει από τον δρόμο της κεντρικής αγοράς (Άγιος Χαράλαμπος), ανέρχεται κατά τον πρώτο του κλάδο, φτάνει σε μια μικρή διαμόρφωση-στροφή και συνεχίζει σχεδόν παράλληλα με τον αρχικό κλάδο με ένα δεύτερο πλατύτερο κλάδο. Φαίνεται να τερματίζεται στη γωνία ενός οικοδομικού τετραγώνου μικτών χρήσεων (καταστημάτων-κατοικίας).

Το σύνολο των δύο κλάδων αποτελεί το «Σαϊτάν Παζάρ» του οποίου ο πρώτος κλάδος αποτελεί το χαρακτηριστικότερο στοιχείο του λόγω της μεγαλύτερης κλίσης και συνεπώς ολισθηρότητας, στην οποία οφείλεται και το πρώτο μέρος του ονόματος του δρόμου, «του διαβόλου». Το όνομα της οδού ήταν, κατά την περιγραφόμενη εδώ περίοδο, Βασιλέως Γεωργίου Β’ και μετά την μετονομασία της που έγινε το 1983, Γυμνασιάρχη Χρίστου Κοντού.

Η εικόνα μας δείχνει με σχετική ακρίβεια τα επιτηδεύματα τα οποία αντιπροσωπεύουν τα διάφορα καταστήματα. Για πολλούς λόγους το σύνολό τους μπορεί να θεωρηθεί ως μια μικρογραφία της πόλης, τόσο ως προς το είδος των καταστημάτων όσο και ως προς το πλήθος και την σχετική αναλογία. Με σειρά αντιπροσώπευσης των καταστημάτων παρατηρούμε ότι στο Σαϊτάν Παζάρ υπάρχουν 8 σημεία εστίασης και ελεύθερου χρόνου (2 οινομαγειρεία, 2 ταβέρνες, 2 ουζερί, 1 καφενείο, 1 γαλακτοπωλείο), 6 σημεία κατασκευών (3 ξυλουργεία, 2 λευκοσιδηρουργεία, 1 ορειχαλουργείο), 6 σημεία οικιακού ανεφοδιασμού (1 παντοπωλείο, 1 φούρνος, αν δεχθούμε πως οριακά ανήκει στο Σαϊτάν Παζάρ αφού εξυπηρετεί και τις άμεσες ανάγκες των εργαζομένων, π.χ. για το κολατσιό στις 10 το πρωί, 2 καταστήματα ψιλικών, 1 περίπτερο), 6 σημεία ένδυσης και υπόδησης (3 ραφεία, 3 υποδηματοποιεία), 3 σημεία κιγκαλερίας (σιδηρικά, μαχαίρια), και 3 σημεία κεντρικότερης λειτουργίας (1 τυπογραφείο, 1 ξενοδοχείο, 1 ανθοπωλείο/γραφείο κηδειών).

Η κύρια παρατήρηση που μπορούμε να κάνουμε αφορά τη χαρακτηριστική παρουσία πολυπληθών σημείων-χώρων ελεύθερου χρόνου και κατανάλωσης οινοπνευματωδών ποτών.

Εξάλλου μια δεύτερη παρατήρηση συμβολικού χαρακτήρα αφορά το πρώτο κατάστημα που είναι το γαλακτοπωλείο και το τελευταίο που, χωρικά, είναι η ταβέρνα, που φαίνεται να κλείνει το Σαϊτάν Παζάρ. Βρίσκονται σε μια περίεργη, κρυφή, αντιπαράθεση. Το γαλακτοπωλείο, που ανοίγει ενωρίς το πρωί και κλείνει νωρίς το βράδυ, πωλεί το ευαίσθητο προϊόν, που είναι το γάλα. Είναι τροφή, κυρίως παιδική, και οπωσδήποτε «οικογενειακή». Καταναλώνεται φρέσκια, αμέσως μετά την παραγωγή της. Οι πελάτες του γαλακτοπωλείου έχουν με το κατάστημα σχέση στιγμιαία. Όσοι καταναλώνουν το γάλα και τα υπόλοιπα γαλακτοκομικά προϊόντα εντός του καταστήματος παραμένουν επί περιορισμένο χρονικό διάστημα μέσα σ’αυτό. Είναι συνήθως μόνοι και -μάλλον- βιαστικοί. Φυσικά, σπάνια απευθύνονται στους διερχόμενους γνωστούς τους και μάλιστα για να τους προκαλέσουν σε κοινή κατανάλωση γαλακτοκομικού προϊόντος.

Αντίθετα, η ταβέρνα, που ανοίγει αργά, προς το μεσημέρι και κλείνει επίσης πολύ αργά το βράδυ, δεν διαθέτει κάποιο είδος τροφίμου αλλά οινοπνευματώδη ποτά και κυρίως κρασί. Απευθύνεται κυρίως -και μάλιστα αποκλειστικά- σε άντρες. Το προϊόν της θεωρείται σημαντικότερο όταν καταναλώνεται πολύ χρόνο ή και πολλά χρόνια μετά την παραγωγή του. Οι πελάτες της ταβέρνας έχουν μ’ αυτή μια πολύωρη σχέση. Συνήθως βρίσκονται σε μικρές ή μεγαλύτερες ομάδες που τις χαρακτηρίζει ευθυμία και η διάθεση πρόσκλησης διερχομένων. Υπάρχουν και μοναχικοί πελάτες στην ταβέρνα αλλά είναι συνήθως δύσθυμοι, αφηρημένοι και σιωπηλοί. Ν’ αναζητήσουμε και το χαμένο Ποιητή ανάμεσά τους;…

Advertisements
This entry was posted in πολιτισμός, τοπικότητα, Δημόσιος Χώρος, Μουσείο πόλης and tagged . Bookmark the permalink.

3 Responses to ΣΑΪΤΑΝ ΠΑΖΑΡ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ: H ΓΕΙΤΟΝΙΑ ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗ

  1. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Καλό. Ευχαριστούμε.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s