ΠΕΖΟΔΡΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗΣ

Μια σημαντική  μελέτη του Σπύρου Γ. Φονταρά

Είναι σε όλους γνωστό πως η πόλη μας Πρέβεζα ήταν ένας οικισμός όπου επί πολλές δεκαετίες γινόταν μεγάλη χρήση του ποδηλάτου από όλες τις ηλικίες. Η χρήση του ποδηλάτου συμπλήρωνε το βάδισμα εξασφαλίζοντας μεγαλύτερη ταχύτητα και περισσότερη άνεση, πράγμα που επέτρεπε την κάλυψη μεγαλυτέρων αποστάσεων μέσα στην πόλη και έξω από αυτή. Η ύπαρξη πολύ μικρών κλίσεων στους δρόμους ήταν μια ευτυχής συγκυρία που διέδωσε και επέβαλε τη χρήση του ποδηλάτου και αργότερα του μοτοποδηλάτου μέχρι και τη 10ετία του ’70.

Οι κοινωνικές δυνάμεις που κυριάρχησαν στην πόλη, ενώ ιδεολογικά μπορούμε να υποστηρίξουμε πως βρίσκονταν κοντά στα ιδεώδη μιας ήπιας λειτουργίας της πόλης, ενέδωσαν στην κεντρική κρατική πολιτική και οικονομική λειτουργία. Με «το ιδεολόγημα της προόδου» ανέλαβαν να «σουβλίσουν» τον πολεοδομικό ιστό της πόλης, με τη Λεωφόρο Ειρήνης, υπηρετώντας τις ιδιοτροπίες των ολίγων και περιφρονώντας τις ανάγκες των πολλών. Λέμε, ναι. Των πολλών. Τα παιδιά, οι ποδηλάτες, οι περιπατητές, οι ηλικιωμένοι, οι μητέρες με τα αμαξάκια, οι ανάπηροι της πόλης, όλοι αυτοί είναι οι πολλοί. Και ακόμα σπουδαιότερο, μαζί τους είναι όλοι εκείνοι που θέλουν να έχουν επιλογή. Γιατί, η ύποπτη ανοχή έως συμμετοχή των εκπροσώπων των τοπικών κρατικών και πολιτικών αρχών στην επιβολή της αυτοκίνησης, δεν επιτρέπει την άσκηση αυτής της δημοκρατικής ελευθερίας, της επιλογής.

Η Λεωφόρος Ειρήνης συμβολίζει τα τελευταία είκοσι χρόνια, κατά τρόπο εμβληματικό, την καταστροφή της μικρής μας πόλης, τον αποκλεισμό της αξιόπιστης δημόσιας συγκοινωνίας και την καταπάτηση των ελευθεριών μας. Είναι για το λόγο αυτό σημαντικό να παρουσιάζεται στο πρεβεζάνικο κοινό, από ένα μέλος παλιάς πρεβεζάνικης οικογένειας, το μηχανικό Σπύρο Γ. Φονταρα, μια μελέτη για την πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Ειρήνης και την αποκατάσταση των όρων βαδισιμότητας και ποδηλατισιμότητας στην πόλη.

Στη συνοπτική εργασία του φίλου Σπύρου Φονταρά, που καλούμε το κοινό να αναγνώσει στη συνοπτική μορφή της, εξετάζονται τα μείζονα ζητήματα που συνδέονται με την «επαύριον» μιας ενδεχόμενης θαρραλέας παρέμβασης για πεζοδρόμηση-ποδηλατοδρόμηση της Λεωφόρου Ειρήνης. Και τέτοια είναι η λειτουργία της εισόδου/εξόδου της σήραγγας Πρέβεζας-Ακτίου, η αναζήτηση εναλλακτικών διαδρομών, οι ατομικές και μαζικές σταθμεύσεις, οι εσωτερικές μετακινήσεις με αξιόπιστα δημόσια μέσα.

Με κεντρικό στόχο της πεζοδρόμησης της λεωφόρου Ειρήνης «την αποφόρτιση του κεντρικότερου δρόμου της πόλης από τα αυτοκίνητα, που θα οδηγήσει αμέσως και στην ανακούφιση των καθέτων δρόμων», η μελέτη δεν σταματάει στο «STOP στα αυτοκίνητα». Διευρύνεται προς την αναζήτηση και περιγραφή πολυάριθμων παράπλευρων στοιχείων ωφέλειας που θα προκύψουν από την πεζοδρόμηση της Λεωφόρου Ειρήνης. Φτάνει έτσι να μην θεωρεί «φαντασία» αυτό το ενδεχόμενο αλλά και «όνειρο», που θα κάνει την «Πρέβεζα – μια πόλη στην οποία αξίζει να ζεις». Για τους πολλούς.

Γιάννης Ρέντζος

This entry was posted in πάρκινγκ, πεζός, πεζόδρομος, πλακόστρωση, ποδήλατο, ποδηλατόδρομος, πολεογραφία, πολεοδομία, Δημόσιος Χώρος, αυτοκίνητο, ανάπτυξη, δίκτυο υγιών πόλεων, δημόσια υγεία, κινητικότητα and tagged . Bookmark the permalink.

6 Responses to ΠΕΖΟΔΡΟΜΗΣΗ ΤΗΣ ΛΕΩΦΟΡΟΥ ΕΙΡΗΝΗΣ

  1. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Γιάννη διάβασα την περίληψη της μελέτης του Σπύρου. Μια τεκμηριωμένη ιδέα.
    Συμφωνώ με την ιδέα πεζοδρόμησης της Ειρήνης, Εξάλλου το λέγαμε και από παλιότερα σαν ιδέα. Εκείνο που θάθελα να σημειώσω είναι οτι παλιότερα η Λεωφόρος Ειρήνης (ή τμήμα της) ονομαζόταν από τους ντόπιους «ποτάμι». Και ήταν όντως ποτάμι. Το οποίο έστριβε στου Μέγκα (σημ.: ΟΤΕ – πρώην Εβραϊκή Συναγωγή) περνούσε μπροστά από Αη-Γιάννη και εξέβαλε στον Παπαζαφειράτο. Ο γνωστός Καρυδάς ή Κουραδάς.
    Σήμερα ο Κουραδάς αυτός δεν διαθέτει κάτι άλλο από αυτοκίνητα έχοντας κόψει στην ουσία την πόλη στη μέση. Αυτό το κόψιμο στη μέση της πόλης να θυμίσω οτι αποτέλεσε όνειρο ζωής μερικών πρώην δημάρχων μας.
    Παλιότερα ο Κουραδάς διέθετε κάποια γεφυράκια για την διάβαση των πεζών (προφανώς αντιστοιχούσαν σε λιγότερους κατοίκους τότε). Σήμερα ο Κουραδάς (αυτός των αυτοκινήτων) διαθέτει 2-3 διαβάσεις (σε φανάρια – γιατί οι υπόλοιπες είναι σαν να μην υπάρχουν και δεν υπάρχουν) πεζών που αντιστοιχούν σε πολλαπλάσιους – της εποχής των γεφυριών – κατοίκους. Επομένως είναι εμφανής η δυσκολία διάβασης του.
    Ένα τέτοιο παλιό γεφυράκι (μικρό και τοξωτό) υπάρχει θαμένο μπροστά από το ξενοδοχείο Preveza City και βρέθηκε με την ευκαιρία του περάσματος (εκσκαφών) του αγωγού λυμάτων από εκεί.
    Διονύσης

  2. Ο/Η ο δείμος του πολίτη λέει:

    Το θέμα είναι ότι τέτοιες μελέτες συχνά μένουν μόνο στα χαρτιά…

    • Ο/Η dimosioshoros λέει:

      Να δούμε σε τι χαρτιά Δείμο μου. Ελπίζουμε πάντως όχι σε εκείνα των δημοτικών χαρτογράφων-τοπογράφων. Καλό χειμώνα.

      • Ο/Η ο δείμος του πολίτη λέει:

        Το πρόβλημα είναι ακριβώς αυτό. Κάνουμε χαρτιά/μελέτες και τελικά ή δε βρίσκουν χρήματα (ειδικά σήμερα με 60% μειώσεις πόρων) να υλοποιηθούν ή αλλάζει η πολιτική βούληση.

        σ.σ. μη γίνεσαι απαισιόδοξος. Φθινόπωρο μπαίνει :))))

  3. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Ποδηλατισιμότητα ή «ποδηλατησιμότητα»;
    Από τη συζήτηση στο facebook προκύπτει πως είναι προτιμότερη η ορθογράφηση «ποδηλατησιμότητα» (όχι «ποδηλατισιμότητα») με βάση το «ποδηλατώ» και «ποδηλάτης» και όχι «ποδηλατιστής». Κοιτάξτε εδώ.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s