ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ;

Επιστολή του Στέλιου Μαφρέδα με επισημάνσεις και προτάσεις για τον πρεβεζάνικο δημόσιο χώρο: Ας κάνουμε επιτέλους κάτι κι εμείς για την πόλη μας.

…Μόλις επέστρεψα από την Πρέβεζα, όπου  έμεινα για τις καλοκαιρινές διακοπές, μαζί με φίλους, που φιλοξένησα για περίπου 10 ημέρες, και σου γράφω αυτό το μήνυμα. Χάρηκα τις θάλασσές της, τις βραδινές βόλτες, την σαρδέλα και τους ποικίλους μεζέδες κι απέσπασα τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό των φιλοξενούμενων μου για την πόλη μας. Ωστόσο κάποια πράγματα προσέβαλαν την αισθητική μου και νομίζω πώς την υποτιμούν.  Αίφνης, αυτή η πλημμυρίδα των αφισών, που διαφημίζουν είτε καλλιτεχνικές δραστηριότητες , είτε  πανηγύρια του καλοκαιριού, είτε κομματικές και πολιτικές δραστηριότητες, σκισμένες οι περισσότερες, παρωχημένων ημερομηνιών οι πλείστες, κολλημένες στα πιο καίρια σημεία ή καρφιτσωμένες  εν είδε ρούχων μπουγάδας στο κόμβο του Φόρου και  στους άλλους της Ν.Ε.Ο. Πρεβέζης-Ιωαννίνων αλλά και σε άλλες θέσεις, ων ουκ έστιν αριθμός, δημιουργούν μια εικόνα στην πόλη που κάθε άλλο παρά ωραία είναι. Αλήθεια, αυτοί οι ποικιλώνυμοι  διαφημιζόμενοι επιβαρύνονται με έξοδα διαφήμισης; Ποιος θα μπορούσε άραγε να μου απαντήσει. Κι αν δεν πληρώνουν, ερωτώ, δεν θα ήταν μια καλή πηγή εσόδων για τον Δήμο;

Αλλά το μήνυμά μου δεν αποσκοπεί να απαριθμήσει τα κακώς κείμενα της πόλης μας. Ο σκοπός της επικοινωνίας μου είναι  να ειπώ το εξής:

Διαβάζω στην ιστοσελίδα σου για τον Παντοκράτορα.  Κι εγώ έχω συνδυάσει τον τόπο αυτό με τις παιδικές μνήμες και με ειδυλλιακές στιγμές και δεν θα ήθελα να χαθεί αυτή η μαγεία. Υπάρχει όμως σήμερα αυτή;   Ειλικρινά δεν μπορώ να έχω άποψη για το έργο που πρόκειται να γίνει και ως εκ τούτου σιωπώ. Απ’ όλη αυτή την κινητοποίηση και το πάθος που νοιώθω πως διακατέχει πολλούς που είναι εναντίον του έργου, μου ήρθε μια, κάπως προκλητική, ιδέα: Η κινητοποίηση να έχει και κάποιο άλλο αποτέλεσμα. Και ως τέτοιο εννοώ την πιθανότητα, οι διαμαρτυρόμενοι να προβούν σε κάποια δενδροφύτευση του χώρου που βρίσκεται τελείως γυμνός και απεριποίητος  μπροστά και πέρα από το Κάστρο (φυλακές) και εκτείνεται αριστερά του δρόμου Πρέβεζας – Παντοκράτορα.

Και καθώς γυρόφερνα στο μυαλό μου αυτή την αρχική ιδέα, την επέκτεινα και σκέφτηκα πως σε τέτοιους χαλεπούς καιρούς, πρέπει να αναπτυχθεί οπωσδήποτε  ένα κίνημα εθελοντισμού και αλληλεγγύης.  Από τα σχολεία, τα επαγγελματικά σωματεία, τις ενορίες, άλλες ομάδες ανθρώπων. Κι αυτοί οι εθελοντές, να υιοθετήσουν π.χ. άλλοι την Κυανή Ακτή, άλλοι το δάσος της Νικόπολης, άλλοι τους Αγίους Αποστόλους κ.ο.κ.  Και να φροντίζουν για την καθαριότητα, τον εμπλουτισμό της χλωρίδας, την δημιουργία χώρων αναψυχής . Όπως πάει το πράγμα, σε λίγο καιρό η αναψυχή των Ελλήνων θα περιοριστεί σε εκδρομές σε τέτοιους χώρους και πρέπει να προετοιμαστούμε γι’ αυτό. Η ενδεχόμενη ανταμοιβή τους δεν μπορεί παρά να είναι ηθική, ή να φτάσει μέχρι την αναγραφή της υιοθεσίας του συγκεκριμένου χώρου από το τάδε σωματείο.

Αυτό το είδα πριν λίγα χρόνια στην Χίο, όπου ομάδες πολιτών είχαν αναλάβει την αναδάσωση των βουνών της (δυστυχώς μετά τις καινούργιες πυρκαγιές, η προσπάθεια εκείνη μάλλον θα επαναληφθεί). Επίσης, στην πόλη όπου, για λόγους επαγγελματικούς, διαμένω, εδώ και κάμποσο καιρό ξεκίνησε μια παρόμοια προσπάθεια και, σιγά – σιγά, η συνείδηση του εθελοντισμού εδραιώνεται ολοένα και σε περισσότερους κατοίκους.

Όλοι θυμούμαστε πως και στην πόλη μας, η Κυανή ακτή (τότε Αη Γιώργης) δενδροφυτεύτηκε από τους μαθητές των σχολείων της Πρέβεζας.  Γιατί τώρα τα σχολεία να μην αποπειραθούν ένα καλλωπισμό της; Το σημερινό χάλι της, δεν τιμά κανέναν. Σου υποβάλω λοιπόν αυτή την ιδέα του εθελοντισμού και εφ΄ όσον σε βρίσκει σύμφωνο, νομίζω πώς αξίζει τον κόπο να την κοινολογήσεις και να την προωθήσεις.  Το λέω με την έννοια πως δεν πρέπει επιτέλους να τα περιμένουμε όλα οι Πρεβεζάνοι από τους άλλους. Ας κάνουμε επιτέλους κάτι κι εμείς για την πόλη μας.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ Επιφέραμε μικρές τροποποιήσεις, όπως π.χ. οι υπογραμμίσεις, για την καλύτερη ανάδειξη του κειμένου.

This entry was posted in πρεβεζάνοι ποιητές, πολιτισμός, σχολεία της Πρέβεζας, Δημόσιος Χώρος, Παντοκράτορας, εθελοντισμός, λαϊκό κίνημα. Bookmark the permalink.

4 Responses to ΠΟΙΟΣ ΦΟΒΑΤΑΙ ΤΟΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟ;

  1. Ο/Η ο δείμος του πολίτη λέει:

    Πόσο δίκιο έχει για τις αφίσες…

  2. Ο/Η Διονύσης λέει:

    Να υπενθυμίσω στον συγγραφέα του άρθρου-σχολίου οτι ο συγκεκριμένος χώρος λίγο δυτικότερα του κάστρου του Παντοκράτορα (μεταξύ κάστρου και Indian) είχε δεντροφυτευτεί από μαθητές του 2ου Δημοτικού επί χούντας με τις ευλογίες του τότε «σεβασμιώτατου» και μετέπειτα αγίου Πρεβέζης. Από όσα (ευκάλυπτοι κλπ) δέντρα φυτεύθηκαν τότε διασώζεται (σε πείσμα όλων) μόνο ένας ευκάλυπτος κάπου στο μέσο. Αλλά νομίζω (χωρίς να κολάζω) οτι μπορεί να υπάρχουν και συμφέροντα που δεν θέλουν το συγκεκριμένο χώρο με δέντρα. Σε αντίθετη περίπτωση νομίζω οτι κανείς δεν θα εμπόδιζε κάποιον της περιοχής να βάλει 2-3 δεντράκια και να τα φροντίζει. Αυτός ο κάποιος θα μπορούσε να ήταν είτε ένας μόνιμος κάτοικος ή και ο «περίφημος» σύλλογος Παντοκράτορα που μας έχει δείξει οτι «φροντίζει» τον τόπο του. (βλ. μαρίνες κλπ). Αλλά….
    Γενικά πάντως η φροντίδα κάποιου δημόσιου χώρου, χωρίς την «έγκριση» του ιδιοκτήτη (Δήμου ή εκκλησίας) μπορεί να είναι και κάτι πολύπλοκο. Μπορεί για παράδειγμα να διαφέρει από τα σχέδια για μπετονοποιηση του χώρου, μια συνήθη, ως γνωστόν, πρακτική «ανάπλασης» των χώρων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s