ΕΝΑΣ ΠΡΕΒΕΖΑΝΟΣ ΠΑΠΑΣ ΣΤΑ ΣΚΟΠΙΑ

Από το ημερολόγιο του Ιωάννη Μ. Ρέντζου (1868-1933)
Συνεχίζουμε και σήμερα, όπως και κάθε Τετάρτη, τη δημοσίευση αποσπασμάτων (εγγραφών) από το ανά χείρας μας χειρόγραφο ημερολόγιο του άλλοτε δημάρχου της πόλης μας Ιωάννη Μ. Ρέντζου (1868-1933). Η δημοσίευση των αποσπασμάτων από το ημερολόγιο του Ι.Μ.Ρ. εντάσσεται εκ μέρους της Δημοτικής Παράταξης “Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο” στο πλαίσιο του εορτασμού της εκατονταετίας από την απελευθέρωση της Πρέβεζας. Στις εγγραφές που επιλέξαμε σήμερα ο Ι.Μ.Ρ. περιγράφει οικογενειακά πράγματα, που όμως εντάσσονται στη γενικότερη κοινωνική και εθνική ιστορία, όπως η χειροτονία του αδελφού του, ως ιερέως, στη (νυν) πΓΔΜ (Σκόπια) και την αδυναμία ελληνικού δημόσιου γυμνασίου να δεχθεί το γιο του ως μαθητή, λόγω λήξεως των εγγραφών, χωρίς να ληφθεί υπόψη, πως προερχόταν από τουρκοκρατούμενη περιοχή. Περιγράφει επίσης και καθημερινά πράγματα, σχετικά με τις ασχολίες του ως εμπόρου, όπως οι καλλιέργειες και η παραγωγή. (Στην εικόνα, ο  «ενετικός πύργος της Πρέβεζας», το κατοπινό καμπαναριό-ρολόι, πίνακας του Ι. Γεωργιόπουλου, μετέπειτα γαμπρού του Γιάννη Μόραλη, από τον οποίον ο Μόραλης, αναφέρεται ότι, προετοιμάστηκε για τις εισαγωγικές εξετάσεις στην Ανώτατη Σχολή Καλών Τεχνών).

28 Μαρτίου 1907

Η ακαταστασία του καιρού εξακολουθεί προς θλίψιν των εργατικών ανθρώπων, οι οποίοι πάσχουν ελεεινά, εξόχως δε οι αλιείς (ψαράδες) και δια τούτο έχομεν μεγάλην έλλειψιν τροφίμων και υπερτίμησιν. Δια τούτο, εάν θέλετε κρέας βοδινόν έχει γρόσια 7 η οκά, κριάριον Γρ. 9 η οκά, τράγιον Γρ. 8. Ψάρια 7, 8 και 10 η οκά. Οστρακόδερμα δεν υπάρχουν καθόλου και διερχόμεθα τας αγίας ημέρας της Τεσσαρακοστής με όσπρια και ταραμά. Δυστυχώς ούτε χόρτα υπάρχουσιν.

3 Απριλίου 1907 – Τρίτη

Καιρός αμετάβλητος. Έχομεν 4 ημέρας να ίδωμεν το φως του ηλίου, ως να είναι Δεκέμβριος. Τα ζώα πάσχουσιν ελεεινά. Τα πρόβατα εις ελεεινήν κατάστασιν. Δεκαπέντε προβατίνες δίνουν μία οκά γάλα, δηλαδή 45 προβατίνες μία οκά τυρί. Δια τούτο ήλθεν η μεγάλη υπερτίμησις του τυρού. Τα δένδρα δεν φαίνονται ευδιάθετα δια να ανθίσουν. Τα ελαιόδενδρα ουδέν σημείον ανοίξεως δεικνύουν.

1η Αυγούστου 1907

Καύσων ανυπόφορος. Σήμερον ήλθεν ο Παπαγρηγόρης από χωρίον Σκέμπον (= ο σημερινός Βράχος) με τον Βαγγέλην Πανούσην από Ρηνιάσα (= τα σημερινά Ριζά) και μου είπον δια τα κίτρα τα εβραϊκά (βλέπε ΣΗΜΕΙΩΣΗ) του Σκέμπου και Λυγιάς, τα οποία εσυμφώνησα και τα επλήρωσα.

5 Αυγούστου 1907 – Κυριακή

Σήμερον εφορτώσαμεν πέντε κιβώτια κίτρα εβραϊκά κομμάτια 517 ως έγγιστα. Σήμερον περί το μεσονύκτιον έπεσεν ραγδαιοτάτη βροχή η οποία εδρόσισεν την ατμόσφαιρα, αλλά κατά τας πληροφορίας, τας οποίας ελάβομεν, δεν έβρεξεν και εις τα χωρία έξω, οπού είναι απόλυτως ανάγκη.

16 Αυγούστου 1907 – Ημέρα Πέμπτη

Σήμερον έλαβα επιστολήν παρά του αδελφού μου Αθανασίου. Ευρίσκεται εις Βιτώλια (Μοναστήριον). (ΣΗΜ. Πρόκειται για την Bitola, γνωστή πόλη της νυν πΓΔΜ – Σκόπια).

27 Σεπτεμβρίου 1907 – Ημέρα Πέμπτη

Δια του ελληνικού ατμοπλοίου «Δελφίν» αναχώρησα μετά του υιού μου Μιχαήλ δια τας Αθήνας προς εγκατάστασίν του εις ένα εκ των δημοσίων γυμνασίων. Αλλά δυστυχώς επαρουσιάσθημεν πολύ αργά, οπού δεν ήταν δυνατόν να μας επιτραπή η εγγραφή. Κατά συνέπειαν τον έβαλα εις ιδιωτικόν γυμνάσιον, το του Δελλίου, προς 25 δραχμάς προπληρωτέας κατά διμηνίαν, οπού και επροπλήρωσα από 1ης Οκτωβρίου έως τέλος Νοεμβρίου.

Ο αδελφός μου Αθανάσιος ευρίσκεται εις το χωρίον Στρούγγα, την επαρχίας Βιτωλίου. Τας 8 Σεπτεμβρίου εχειροτονήθη ιερεύς παρά του Μητροπολίτου Δυρραχίου κ.κ. Ιωάννου και διορίσθη ηγούμενος της Μονής Καλλίστης με πέντε λίρας τον μήνα. (ΣΗΜ. Η σημερινή πόλη της Στρούγκα βρίσκεται στη βόρεια όχθη της λίμνης Οχρίδας, στη νοτιοδυτική άκρη της πΓΔΜ – Σκόπια).

Ο όρος «εβραϊκό κίτρο», συνδέεται με το γεγονός ότι στη γιορτή της Σκηνοπηγίας, ο πιστός εβραίος πρέπει να φροντίσει να έχει ένα κίτρο. Γι’ αυτό, στο Ισραήλ επιδίδονται στην καλλιέργειά των κίτρων. Παλιότερα ευδοκιμούσε στην Κέρκυρα και την Πάργα, αλλά όπως βλέπουμε από την εγγραφή αυτή του ημερολογίου, υπήρχε εμπορία του και στην Πρέβεζα. Λέγεται ότι το αντισημιτικό πογκρόμ του 1891 στην Κέρκυρα  είχε ως κάποια αιτία ή αφορμή την πώληση των κίτρων από τους χριστιανούς καλλιεργητές κίτρου, που καθόριζαν τις τιμές, προφανώς σε βάρος των εβραίων καταναλωτών. Βλ. Ν. Σαραντάκου, «Κίτρινα κίτρα, ζουμερά λεμόνια», 14 Μαρτίου, 2011. Ο καρπός του κίτρου χρησιμοποιείται στην βιομηχανία για παρασκευή του κιτρέλαιου και του κιτρικού οξέος.

Αναζητήστε εδώ όλες τις προηγούμενες εγγραφές από το ημερολόγιο του Ι.Μ.Ρ.

Advertisements
This entry was posted in πρεβεζάνοι συγγραφείς, πολεογραφικό μουσείο, πολεοδομία, σχολεία της Πρέβεζας and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s