ΕΛΛΕΙΜΜΑΤΙΚΟΣ, ΠΛΑΣΜΑΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΔΙΑΧΕΙΡΙΣΤΙΚΟΣ…

 … ή ισοσκελισμένος, κοινωνικός και αναπτυξιακός ο δημοτικός προϋπολογισμός για το 2013;

trapezΌπως το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων, όπως το Ιατρείο Κοινωνικής Αλληλεγγύης, έτσι και οι προϋπολογισμοί των κρατικών φορέων, που είναι τα υπουργεία και οι δήμοι, μπορούν και πρέπει να ταυτίζονται με τα αρχικά Ι-Κ-Α. Ο προϋπολογισμός, δηλαδή πρέπει να είναι Ισοσκελισμένος (Ι), Κοινωνικός (Κ) και Αναπτυξιακός (Α). ΙΚΑ. Αυτό τα λέει όλα. Γνωρίζουμε πολύ καλά πως είναι πανεύκολο να συνθέσεις και να υποστηρίξεις έναν προϋπολογισμό, που έχει τα δύο από τα τρία αυτά χαρακτηριστικά. Στην Ελλάδα των τελευταίων δεκαετιών (ή, για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, των τελευταίων τετραετιών) οι προϋπολογισμοί ήταν ψευτο-κοινωνικοί, ψευτο-αναπτυξιακοί και ψευτο-ισοσκελισμένοι. Το ίδιο βέβαια και στην Πρέβεζα. Σε κάθε περίπτωση, τα επιδόματα παρουσιάζονταν σαν κοινωνικό στοιχείο, η φούσκα της μεγέθυνσης σαν αναπτυξιακό αποτέλεσμα, ενώ τα δάνεια αποτελούσαν επίφαση ισοσκελισμού.

Στη συνεδρίαση, που έγινε στις 21 Δεκεμβρίου 2012, με θέμα την έγκριση του προϋπολογισμού εσόδων – εξόδων του Δήμου Πρέβεζας, οικονομικού έτους 2013, αναγνωρίσαμε τη δυσκολία που προφανώς είχε η κατάρτιση του δημοτικού προϋπολογισμού. Πιστεύουμε πως, σε υπηρεσιακό επίπεδο, το σταυρόλεξο ή μάλλον το SUDOKU αντιμετωπίστηκε με επιτυχία. Ωστόσο σε πολιτικό, ουσιαστικό όσο και διαδικαστικό επίπεδο, υπήρξαν πολλά «ελλείμματα». Η εξαίρεσή μας από τη σύνθεση της Οικονομικής Επιτροπής, με βάση τον αντικοινωνικό καλλικρατικό νόμο, μας επιβάλλει να είμαστε προσεκτικοί σε διαδικαστικά ζητήματα, αφού δεν έχουμε δικαίωμα να υπεισέλθουμε στην ουσία των συνεδριάσεών της. Διαχωρίσαμε, λοιπόν, τη θέση μας σε σχέση με τις αναπληρώσεις των μελών της, που δεν θεωρήσαμε νομότυπες.

Στο ζήτημα του προϋπολογισμού λοιπόν, ο οποίος είναι το ετήσιο «ευαγγέλιο» λειτουργίας του κάθε κρατικού οργανισμού, δυστυχώς, η πλειοψηφούσα παράταξη έμεινε μόνη σε όλη τη διαδικασία, απ’ αρχής μέχρι τέλους. Από την αρχική εισήγηση στην Οικονομική Επιτροπή μέχρι την τελική ψήφιση/καταψήφιση στην ειδική συνεδρίαση, για την οποία μιλάμε. Ψήφιση από τα μέλη της πλειοψηφίας και καταψήφιση από όλη την αντιπολίτευση, έστω και αν αυτή φώτισε ή σκότισε (!) κατά ποικίλους τρόπους και από πολλές πλευρές  το ζήτημα. Λέμε «σκότισε» αφού, εκ μέρους της δημοτικής συμπολίτευσης, δηλώθηκε καλόπιστα αλλά αφελώς, όπως θα δούμε, πως, χρειάζεται να γίνει περισσότερο καθαρή και συγκεκριμένη η αιτιολόγηση της καταψήφισης με παραδείγματα, ίσως, σε συγκεκριμένους κωδικούς του Προϋπολογισμού. Όσους δηλαδή θα έπρεπε, κατά την κριτική της αντιπολίτευσης, να είχαν αντιμετωπιστεί περισσότερο ορθολογικά και κοινωνικά από τη Δημοτική Αρχή.

Νομίζω όμως πως η περίοδος των παραδειγμάτων και των συγκεκριμένων υποδείξεων (που θα γινόταν εκ μέρους της αντιπολίτευσης με την ελπίδα της αντίστοιχης υιοθέτησης εκ μέρους της διοικούσας συμπολίτευσης) έχει περάσει. Βρισκόμαστε τώρα στη μέση πια της τετραετούς δημοτικής μας περιόδου και ο καθένας έδειξε το όραμά του,  τη βούλησή του, τη δέσμευσή του και κυρίως τις δουλείες του, απέναντι στην κοινωνία. Εμείς, οι συνεργάτες του «Δημόσιου Χώρου» και ο υπογράφων προσωπικά, τοποθετηθήκαμε με εκατοντάδες καθημερινές συμβολές, ποικίλου περιεχομένου, σε όλα τα ζητήματα της λειτουργίας του πρεβεζάνικου δημοτικού χώρου (Πρέβεζα, μικρότεροι οικισμοί, ύπαιθρος). Και δεν μας λείπει, ακόμα και τώρα, η διάθεση για να «συγκεκριμενοποιήσουμε τις θέσεις μας» σε όσα βλέπουμε για «στραβά».

Στην παρούσα όμως φάση πολιτικής λειτουργίας του Δήμου, που δεν έχει απορρίψει προγραμματικά τη θωπευτική  σχέση του με την κοινωνία, που κληρονόμησε και συνεχίζει να διαχειρίζεται, οποιαδήποτε πρόταση για υπεύθυνη αντιμετώπιση της πρεβεζάνικης κοινωνίας και ισομερή ανάληψη και ανάθεση ευθυνών μεταξύ κοινωνίας και δημοτικών υπευθύνων, μπορεί να οδηγήσει σε ελλιπή κριτική και απόρριψη των προτάσεων της αντιπολίτευσης. Τίμιες προτάσεις θα αντιμετωπισθούν με βάση το δίκρανο «αυτό είναι γραφικό» ή «αυτό δείχνει εμπάθεια», ενώ εκείνο που θα λείπει είναι το πολιτικό θάρρος. Δυστυχώς, ο παλαιο-δικομματισμός εξοικείωσε τη χώρα και την Πρέβεζα με την ηθική «των σκουπιδιών κάτω από το χαλί». Από αυτή υπηρετήθηκε, επί πολλές τετραετίες και στο Δήμο, από τις κοινωνικές δυνάμεις που επικράτησαν. Αυτή ισχύει ακόμα.

Απόδειξη είναι ο Προϋπολογισμός που, σαν να είναι κρατικό ερωτηματολόγιο προς συμπλήρωση, λειτουργεί ως αποτύπωση μιας ατυχούς συγκυρίας που υπηρετεί ο Δήμος και μάλιστα αξιοποιεί σαν πρόσχημα «ανέχειας» και «αδυναμίας». Χίλια ευρώ μόνο θα χρειάζονταν (και συνεργασία με τους δημότες) για να τοποθετηθούν δέκα, πενήντα, χίλια τελάρα-πλαίσια αφισοκόλλησης και να πάψει το αίσχος των βρόμικων τοίχων. Μόνο χίλια ευρώ. Αλλά δυστυχώς, όταν το δημαρχιακό κτίριο, γύρω-γύρω, γίνεται χώρος απόθεσης κάδων, δικύκλων και, την ώρα της προσέλευσης για τη χθεσινή συνεδρίαση, δεκάδων αναποδογυρισμένων πλαστικών καναπέδων, πώς μπορούμε και σε ποιον, να  «συγκεκριμενοποιήσουμε τις θέσεις μας»; Πρέπει πρώτα να συμφωνήσουμε, πολίτες και δημοτικοί άρχοντες, στο έλασσον, πως οι δημόσιοι χώροι της πόλης μας δεν είναι αποχωρητήρια καλοζωισμένων συμπατριωτών μας, και μετά να πάμε παρακάτω. Άντε, και καλά Χριστούγεννα.

Γιάννης Ρέντζος

Advertisements
This entry was posted in συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου, εσωτερική γεωπολική and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s