Η ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΜΑΓΚΙ

Σημαδεύοντας με σιδερένια καυτή σφραγίδα την ανθρωπότητα 

brandingΤα πράγματα έχουν έρθει έτσι στη ζωή μου ώστε από όταν πρωτοπήγα στο Λονδίνο, όπου με ξενάγησε και με φιλοξένησε ο καλός μου φίλος Λευτέρης Τζάμος, καθηγητής μετέπειτα στο Γεωπονικό Πανεπιστήμιο, να ξαναγυρίζω στην πόλη αυτή κάθε χρόνο και μερικές χρονιές, να βρίσκομαι εκεί δύο ή περισσότερες φορές κάθε χρόνο. Δεν το έχω βαρεθεί. Άλλωστε υπάρχει και γνωμικό που λέει πως «όποιος έχει βαρεθεί το Λονδίνο, έχει βαρεθεί τη ζωή». Τότε, το 1972 λέμε, είμασταν μεταπτυχιακοί φοιτητές, ο Λευτέρης στο Λονδίνο και εγώ στο Παρίσι και ανταλλάξαμε επισκέψεις πάνω από τη Μάγχη.

Στα ταξίδια μου στο Λονδίνο πάντα αποκομίζω ενδιαφέρουσες εμπειρίες από συνέδρια, επισκέψεις σε εκθέσεις και βιβλιοπωλεία, συναπάντημα με προσωπικότητες και από κάποια θεάματα και ακροάματα. Στα τόσα χρόνια επισκέψεων στην πόλη αυτή περνώ και ξαναπερνώ με συγκίνηση μερικά αιώνια κατώφλια ή παρατηρώ τις μεταβολές που γίνονται στο δημόσιο χώρο της μεγαλούπολης. Θυμάμαι πόσο με στενοχώρησε που κάποια χρονιά το αγαπημένο μου βιβλιοπωλείο Dillon’s έκλεισε, δηλαδή άλλαξε όνομα, περνώντας στην ομοειδή επιχείρηση Waterstones, που έχει πολλά βιβλιοπωλεία στο Λονδίνο και σε άλλες πόλεις.

Όσο και αν το Λονδίνο είναι πάντα εντυπωσιακό και διαρκώς αλησμόνητο με τα όσα παρέχει στον επισκέπτη του, στο μυαλό μου και στην ψυχή μου χαράχτηκαν βαθιά μερικές εικόνες και σκηνές των οποίων έγινα μάρτυρας την εποχή που πρωθυπουργός ήταν η αποθανούσα Μάργκαρετ Θάτσερ. Βέβαια, με το πέρασμα του χρόνου, τα πράγματα που θα περιγράψω έχουν τώρα μπει και στη θλιβερή για πολλούς δική μας ελληνική κοινωνική πραγματικότητα και καθημερινότητα. Τότε όμως τέτοια πράγματα ήταν για μένα αδιανόητα στη μεταπολεμική Ευρώπη.

Το πρώτο εντυπωσιακό γεγονός ήταν το συσσίτιο μιας εκκλησίας και η θλίψη που αναδείκνυε η σκηνή εκείνη. Έφτασα εκεί, σε μια διασταύρωση κοντά στο σταθμό Paddington, κόβοντας δρόμο για να γυρίσω στο ξενοδοχείο μου και ξαφνικά βρέθηκα σε κάτι που θα ήταν δύσκολο να το περιγράψω, αν, όπως είπα, τέτοια πράγματα δεν είχαν γίνει και σε μας τώρα οικεία. Θυμάμαι τον εκνευρισμό μου γιατί δεν μπορούσα να φωτογραφίσω την άθλια σκηνή και μάλιστα χωρίς να με καταλάβουν. Πως θα το έπαιρναν; Συνήρθα όμως, εγκαταλείποντας την ιδέα της φωτογράφησης, γιατί κατάλαβα πως το ζήτημα δεν ήταν να απαθανατίσω το δράμα, για να δείξω τη διαφάνεια στα μαθήματά μου, αλλά να το συναισθανθώ βαθύτερα. Δεν το ξεχνώ ποτέ.

Θυμάμαι επίσης μια άλλη από τις χρονιές της Σιδηράς Κυρίας. Μια μέρα, πρωί, παρακολούθησα έναν άστεγο που έβγαινε από το «σπίτι» του, κάτω από τη γέφυρα του Waterloo. Η κατοικία του ήταν μια κατασκευή σε ένα γώνιασμα του υποστυλώματος της γέφυρας, απλά μια πλαγιαστή χαρτονένια πόρτα κάτω από το μπετό. Δεν άντεξα στον πειρασμό, ξεπέρασα τον όποιο φόβο, ανασήκωσα την πλαγιαστή αυτή «πόρτα», κοίταξα μέσα και μετά μπήκα και εγώ. Στο «σπίτι» δεν υπήρχε τίποτα πια. Όπως είπαμε ο άστεγος είχε φύγει παίρνοντας, μαζί τα υπάρχοντά του εγκαταλείποντας το σπίτι του.

Τα βράδια του καλοκαιριού στο Strand, κεντρικό δρόμο του Λονδίνου, γινόταν χαμός. Οι άστεγοι, ο ένας δίπλα στον άλλον, στις εσοχές των μεγάλων καταστημάτων, ήταν ξαπλωμένοι περιμένοντας να πέσει η κίνηση, να μειωθεί η κυκλοφορία, για να κοιμηθούν. Μερικοί χοντροί τηλεφωνικοί κατάλογοι χρησίμευαν για μαξιλάρια. Θυμάμαι έναν άτυχο ηλικιωμένο που προσπαθούσε να γυρίσει το «στρώμα» του αντίθετα από τον αρχικό του προσανατολισμό. Μετά κατάλαβα πως ήθελε να επωφεληθεί από το φωτισμό της ηλεκτρικής κολόνας και, πριν κοιμηθεί, να διαβάσει το έντυπο που κρατούσε…

Πόσα θύματα του θατσερισμού και της Θάτσερ. Ο θεός να αναπάψει τα θύματα της.  Και εκείνη.

xeiron 

Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος, κοινωνικό εστιατόριο, λαϊκό κίνημα, λαϊκή αγορά and tagged , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Η ΑΛΗΣΜΟΝΗΤΗ ΜΑΓΚΙ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s