Ο ΛΑΟΣ ΠΡΟΔΟΘΗΚΕ, Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΝΙΚΗΘΗΚΕ


Απόσπασμα από άρθρο αγανάκτησης του φίλου Ηλία Ηλιόπουλου (υπό δημοσίευση).

sadness… Ο λαός προδόθηκε, η κοινωνία νικήθηκε, η ατομική και εθνική αξιοπρέπεια χάθηκε, οι ελπίδες εξαφανίσθηκαν.

Την ώρα αυτή του φόβου, της απόγνωσης και της υποτέλειας:

  • Αηδιάζεις με όλους αυτούς τους ιδιοτελείς δημοσιογράφους και τους περισπούδαστους ερευνητές και καθηγητές που, χωρίς αιδώ, υμνούν ανύπαρκτες επιτυχίες και ψευδεπίγραφες μεταρρυθμίσεις, πρωτοστατώντας σε εκστρατείες ψεύδους, παραπληροφόρησης και παραπλήνησης, προκειμένου να ενισχύσουν την υποψηφιότητά τους για νέες χρυσοφόρες θέσεις.
  • Οργίζεσαι με τους φιλοσόφους και τους ποιητές που, μέχρι πριν από λίγο, δίδασκαν τον Κάλβο, τον Σολωμό και τον Καβάφη, τονίζοντας την αξία της πραγματικής ελευθερίας, την απαξία της “ψεύτρας ελευθερίας” της αποικιοκρατίας και τις βλαβερές συνέπειες της αποδοχής προστατών και αναμορφωτών και τώρα σιωπούν ερμητικά, μπροστά στην καταφανή περιστολή της εθνικής και της λαϊκής κυριαρχίας.
  • Αγανακτείς, με τον εσμό των διαφόρων κερδοσκόπων της πολιτικής που ανεχθήκανε να κυβερνούν καθ’ υπαγόρευση και υπό επιτήρηση και συνεχίζουν να θησαυρίζουν, αφαιρώντας από τους ταλαίπωρους “υπηκόους” μόχθους και χρόνια ζωής, αλλά και τη δυνατότητα να ονειρεύονται.
  • Απορείς, με κάποιους δικαστές που τους θεωρούσες αδέκαστους, όταν διαπιστώνεις πόσο εύκολα νομιμοποιούν επιλογές που οδηγούν στη λιμοκτονία μεγάλα τμήματα μη προνομιούχων, προκειμένου να περιφρουρήσουν τα προνόμια της “συντεχνίας” τους.
  • Θλίβεσαι, καθώς βιώνεις, καθημερινά, τραυματικές εμπειριες που ενισχύουν την απογοήτευση και την κατάθλιψη: τη νίκη του οργανωμένου ψεύδους και την ήττα του ήθους και του δικαίου, την κυριαρχία του φαρισαϊσμού και της σκοπιμότητας, τη γελοιοποίηση των κυβερνώντων, αλλά και τη φτωχοποίηση των “υπηκόων”, την άμβλυνση των κοινωνικών ευαισθησιών, αλλά και των αντιστάσεων έναντι της κρατικής οικονομικής βίας που αναιρεί συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα.

Η περίοδος της σιωπής, πάντως, δεν είναι μια εποχή χωρίς εσωτερικές διεργασίες, χωρίς προβληματισμούς, χωρίς αναζητήσεις αιτιών και προοπτικών. Ο άνθρωπος ψάχνει για νέα ερείσματα, ώστε να πάψει να παλινδρομεί στο χάος και η αναζήτηση αυτή οδηγεί νομοτελειακά στη βαθύτερη γνώση, η οποία προαναγγέλει διαφορετικούς τρόπους έκφρασης της γενικότερης ανησυχίας, δυναμικότερες παρεμβάσεις για πιο δίκαιες και ουσιαστικές αλλαγές.

Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s