ΠΕΡΙΠΕΤΕΙΕΣ ΣΤΟ ΚΟΥΓΚΙ

Πρεβεζάνικη αποστολή στο Σούλι με τον Ιωάννη Μ. Ρέντζο για την εκατονταετία της αναγνώρισης του ελληνικού κράτους (1830-1930)

Τις προηγούμενες μέρες με δηλώσεις του υπουργού Εθνικής Άμυνας Πάνου Καμμένου, ήρθε στην επιφάνεια το «Κούγκι» και το θρυλικό ή θρυλούμενο (βλ. εδώ), γεγονός της ανατίναξης της πυριτιδαποθήκης της Αγίας Παρασκευής από τον καλόγερο Σαμουήλ το 1803. Ο υπουργός, αναφερόμενος στις διαπραγματεύσεις με τους ευρωπαίους εταίρους και δανειστές μας, δήλωσε πως «αν δεν πάρουμε αυτό που θέλουμε θα το κάνουμε Κούγκι». Μεταφέρουμε εδώ τις περιγραφές του Ι.Μ.Ρ. για την πρεβεζάνικη αποστολή στο Σούλι με το δήμαρχο Ιωάννη Μ. Ρέντζο. Οι γιορτές του Σουλίου, με επίκεντρο τον ηρωικό αυτό τόπο και συμμετοχή όλων των ηπειρωτών επισήμων είχαν γίνει στο πλαίσιο της εκατονταετηρίδας της αναγνώρισης του ελληνικού κράτους (1830-1930). Ο Ι.Μ.Ρ. περιγράφει:

29 Απριλίου 1930 – Ημέρα Τρίτη

Ελήφθη απόφασις του Δημοτικού Συμβουλίου, όπως μεταβώ εις το Σούλι και καταθέσω στέφανον εις τους προμάχους της ελευθερίας, προς τους οποίους θα γίνη επιμνημόσυνος δέησις, υπέρ αιωνίας αναπαύσεως των ψυχών αυτών.

Δι΄ αυτοκινήτου αναχωρήσαμεν μετά του Νομάρχου μέχρι Λούρου. Εκεί συναντήσαμεν τον Γενικόν Διοικητήν Ηπείρου κ. Κολεύραν, τον Γενικόν Διοικητήν της Αστυνομίας, τον Επιθεωρητήν της Μέσης Εκπαιδεύσεως, δύο γερουσιαστάς,[1] δύο βουλευτάς και τον Επιθεωρητήν των Τ.Τ.Τ.[2] Όλοι μαζί αναχωρήσαμεν έφιπποι διά το Σούλι και, μέχρι του χωρίου Ζερμή [= Βρυσούλα], ο δρόμος, οπωσδήποτε, ήταν βατός. Πέραν δε [αυτού], μέχρι Σουλίου ήτο ανωφερής και βραχώδης.

Μετά εξάωρον πορείαν εφθάσαμεν το εσπέρας κατά τας 8 εις το Σούλι, χωρίον Γκιάφα [= Κιάφα]. [3] Διήλθομεν ατραπούς και στενωπούς με κίνδυνον ζωής.

Souli

Το σουλιώτικο τοπίο και το κάστρο της Κιάφας στο ψηλότερο σημείο. Πρόκειται για έργο που εκτελέστηκε από τον Αλή πασά, ως έμβλημα της κυριαρχίας του και ως στοιχείο απότροπής της επανόδου των Σουλιωτών μετά το 1803.

Ο μεν Νομάρχης επέστρεψεν εις Ζερμή, μόλις είχαν αρχίσει τα εμπόδια και οι κακοτοπιές. Eγώ, λόγω πεζοπορίας, μη δυνάμενος να φθάσω εις το χωρίον, έμεινα εις το τυροκομείον του Παπαχρίστου Ζιώγου και διενυκτέρευσα και την…

30ήν Απριλίου 1930 – Τετάρτην …

… πρωί μετέβημεν εις το χωρίον Κιάφα και ανέβημεν εις το βουνό επάνω ένθα είναι το φρούριον των Σουλιωτών. Εκεί ήλθεν ο Υπουργός των Ναυτικών κ. Μπότσαρης, ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων, οι λοιποί επίσημοι και δημοσιογράφοι πολλοί. Εκεί υψώθη διά των χειρών του Υπουργού κυανόλευκη ελληνική σημαία και μικρόν λόγον εξεφώνησεν ο δημοσιογράφος κύριος Χριστοβασίλης.[4]

Κατέβημεν εκ του βουνού, το οποίον έχει ύψος χίλια περίπου μέτρα, και μετέβημεν εις το έτερον βουνόν Κούγκι, ένθα ήτο το Μοναστήρι του Γίγαντος Σαμουήλ. Εκεί ανέβησαν άπαντες οι επίσημοι και ο Μητροπολίτης Ιωαννίνων και, επί των ερειπίων της Μονής της Αγίας Παρασκευής, εγένετο δοξολογία και εξεφώνησεν λόγον ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Ιωαννίνων κ.κ. Βλάχος.[5] Εις το βουνό εστήθη και αναμνηστική πλαξ.

Κατόπιν κατέβημεν εις την πεδιάδα, όπου ο υπουργός κ. Μπότσαρης έκαμε λόγον εξάρας την ανδρείαν και τα κατορθώματα των γενναίων Σουλιωτών. Ομίλησεν και ο Γενικός Διοικητής Κολεύρας και κατέθεσεν στέφανον εκ μέρους της Κυβερνήσεως. Κατόπιν κατέθεσεν στέφανον εκ μέρους της Γερουσίας ο Γερουσιαστής κ. [κενό] και εκ μέρους της Βουλής ο Βουλευτής κ. [κενό]. Κατόπιν, δηλαδή 5ος, κατέθεσεν ο Δήμαρχος Πρεβέζης εξ ονόματος του Δήμου, ο Ι. Ρέντζος. Επακολούθησαν έτερα 55-60 στεφάνια και μετά επεδόθησαν εις το φαγοπότι. Την επομένην το πρωί …

… [1ην Μαΐου 1930 – ] Ημέραν Πέμπτην …

… αναχωρήσαμεν και το εσπέρας εφθάσαμεν ενταύθα, εγώ δε κουρασμένος και εξαντλημένος από την εξάωρον πεζοπορίαν.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ


[1]        Η Γερουσία ή Άνω Βουλή είναι νομοθετικό σώμα που χαρακτηρίζει μερικά πολιτειακά συστήματα, στα οποία ωστόσο το βασικό νομοθετικό σώμα είναι η Κάτω Βουλή. Στην Ελλάδα Γερουσία θεσμοθετήθηκε με το Σύνταγμα του 1844 και καταργήθηκε με το Σύνταγμα του 1864. Δεύτερη φορά θεσμοθετείται πάλι γερουσία από την κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου, ενώ στις 21 Απριλίου 1929 έγιναν γερουσιαστικές εκλογές, με υποψηφίους το Λεωνίδα Τσιόκο και το Βασίλειο Μπάλκο, αλλά δεν είχε εκλεγεί Πρεβεζάνος γερουσιαστής. Η Γερουσία καταργήθηκε το 1935.
[2]        Πρόκειται για τόν άλλοτε ενιαίο φορέα, πρόγονο ΕΛΤΑ και ΟΤΕ: «Ταχυδρομεία, Τηλέγραφοι, Τηλέφωνα». Διαβάζεται «3Τ» και το επίθετο είναι «τριατατικός».
[3]        Είναι πολύ φυσική η πρεβεζάνικη γραφή «Γκιάφα». Η Κιάφα είναι ένα από τα τέσσερα χωριά που, μαζί με το Σούλι, αποτελούσαν το αρχικό «τετραχώρι». Αυτό διευρύνθηκε με εφτά ακόμα χωριά που συνέθεσαν τη «Σουλιώτικη Συμπολιτεία», που ιδρύθηκε το 1550 και έφτασε πληθυσμό έξι χιλιάδες κατοίκους.
[4]        Πρόκειται, χωρίς αμφιβολία, για το γνωστό Ηπειρώτη λογοτέχνη εκείνης της εποχής Χρήστο Χρηστοβασίλη (1867-1937), που είχε γεννηθεί στο Σούλι. Ταξίδεψε και μορφώθηκε στη Σμύρνη και την Κωνσταντινούπολη, ενώ από το 1885 εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, εργαζόμενος ως δημοσιογράφος της «Ακροπόλεως», και κατόπιν μετεγκαταστάθηκε στα Γιάννινα. Το 1926 είχε εκλεγεί και βουλευτής. Είναι γνωστός για τα διηγήματά του εμπνευσμένα από τη ζωή της υπαίθρου.
[5]        Πρόκειται για τον μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Αθηνών και πάσης Ελλάδος Σπυρίδωνα.

Advertisements

This entry was posted in πρεβεζάνοι συγγραφείς, συνεδρίαση δημοτικού συμβουλίου, Ημερολόγιο Ι.Μ. Ρέντζου, Ιστορία and tagged , , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s