ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ ΤΗ ΒΡΑΔΙΑ ΤΗΣ 2Οής ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ 1912

Απόσπασμα από το Ημερολόγιο του Ι.Μ. Ρέντζου

Το Σάββατον πριν το μεσονύκτιον μου έκρουσαν την θύραν της οικίας μου και παρατηρήσας εις το παράθυρον είδον τον Χασάνην Μέτα, όστις μου είπε ότι με ζητά ο Κουμαντάρης [= Διοικητής] του Στρατού. Αρνηθείς, μετά εν τέταρτον της ώρας, ήλθεν ο υποδιευθυντής της αστυνομίας μετά δυνάμεως χωροφυλάκων και μου εζήτησεν να τον ακολουθήσω, όπου, εξερχόμενος της οικίας μου, είδον τον Σέη Σαμβρ[ή], τον Νοζήρη [= ελεγκτή] του Τελωνείου, τον Αλή Μπενταβή, τον Ναμκή [= συνοδόν] του Αχμέτ εφένδη και μερικούς άλλους προκρίτους Οθωμανούς, και μας οδήγησαν εις το Λιμεναρχείον ένθα ήτο ο στρατιωτικός διοικητής και το επιτελείον του καθώς και ο πολιτικός διοικητής και μερικοί υπάλληλοι οθωμανοί και οι αξιωματικοί από τα τουρκικά πλοία. Ήλθεν λοιπόν και ο Μητροπολίτης μας και ο κ. Τόλιας και ο κ. Γερογιάννης ιατρός και ο κ. Παναγιώτης Κοντογιάννης, ο Καδής, ο Εμίν Αγάς, ο Μουσλής [= Αρχιγραμματεύς], ο λιμενάρχης και ο Δήμαρχος της πόλεως Χαλήλ εφένδης, όστις εχρησίμευσεν ως διερμηνέας.

Aris

Λαβών τον λόγον ο Στρατιωτικός Διοικητής μας είπε περίπου τα εξής:

«Οι ενταύθα πρόξενοι των Δυνάμεων Ρωσσίας, Αγγλίας, Αυστρίας μας έδωσαν έγγραφον εις το οποίον μου λέγουσιν ότι η άμυνα είναι ματαία και επιζημία και ότι πρέπει να παραδώσω την πόλιν. Αλλά το στρατιωτικόν μου καθήκον δεν μου επιτρέπει το τοιούτον, έστω και με έναν στρατιώτην και με ένα φυσίγγιον αν μείνω, και ζητώ την γνώμην σας».

Τότε λοιπόν του απαντήσαμεν ως εξής, ότι:

«είναι άξιος συγχαρητηρίων δια την αυταπάρνησιν και την ανδρείαν την οποίαν έδειξεν τόσον αυτός και οι αξιωματικοί όσον και ο αυτοκρατορικός στρατός αλλά επειδή, ως λέγει, η τελευταία άμυνα θα αποβή μάταια απέναντι της μεγάλης δυνάμεως την οποίαν έχει ο εχθρός, τον παρακαλέσαμεν να φεισθή τόσων αθώων πλασμάτων των γυναικοπαίδων και της ζωής των, εν γένει, και της τιμής και της ζωής του στρατού και να μην τους οδηγήσει εις τον θάνατον αλλά να παραδώση την πόλιν».

Εις αυτό ευρέθημεν όλοι σύμφωνοι Χριστιανοί και Τούρκοι και έγινεν το σχετικόν έγγραφον και υπεγράφη παρά των παρευρεθέντων εκεί είκοσι δύο αντιπροσώπων της κοινότητος και εδόθη εις χείρας του Στρατάρχου. Αυτός δε μας είπεν να διαλυθώμεν και θα κάμει συμβούλιον με το επιτελείον του και ό,τι αποφασίσει το επιτελείον θα μας το ανακοινώσει δια της Αστυνομίας. Ημείς πάντες, Χριστιανοί και Τούρκοι, τον παρακαλέσαμεν να μας ανακοινώσει το ταχύτερον τας αποφάσεις τας οποίας ήθελεν λάβει το επιτελείον δια να γνωρίζομεν οποία θα είναι η τύχη μας αύριον. Αναμένοντες λοιπόν εις το Δημαρχείον ήλθεν αγγελιοφόρος όστις μας είπεν ότι ο Στρατιωτικός διοικητής και το επιτελείον του καθώς και [τέλος του κειμένου].

Advertisements
This entry was posted in Ημερολόγιο Ι.Μ. Ρέντζου, εκατονταετία απελευθέρωσης, Visit Preveza. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s