ΥΣΤΑΤΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΣΣΕΤΑ

«… αχ μαύρε Άγγελε, μη μας παίρνεις αυτό τ’ αστέρι … είναι δικό μας»

0ΚασέτατΤο μεσημέρι κηδέψαμε τον Αντρέα. Ο ουρανός ήταν σήμερα βαρύς. Τα σύννεφα ήταν ασχημάτιστα και άμορφα. Δεν προμήνυαν κάτι χειρότερο. Το μεγάλο κακό είχε γίνει. Και οι πολυάριθμοι ομιλητές των επικήδειων λόγων προσπάθησαν να μας πούνε πόσο φοβερό ήταν το κακό αυτό. Γιατί, η απώλεια του μεγάλου διαθεματικού δασκάλου, του Αντρέα, είναι πράγματι ένα δυσαναπλήρωτο κενό στην εθνική μας εκπαίδευση. Φάνηκε πολύ καλά από τα λόγια τους.

Σπάνια περίπτωση. Μια φορά που δεν χρειάστηκε να επινοηθούν σεμνές ωραιολογίες για τον προκείμενο νεκρό,

  • την κοινωνική του προσφορά στην κατανόηση της «διαφοράς» και της «μειονότητας»,
  • τις διαθεματικές αναζητήσεις ανάμεσα στη φιλοσοφία, τη λογοτεχνία και τη γλωσσολογία,
  • την παιδαγωγικά δημιουργική ενασχόληση με τη μουσική, τον κινηματογράφο και την ποίηση,
  • τον διδασκαλικό του ανθρωπισμό απέναντι στον αδύνατο μαθητή (ή τον άτυχο ερευνητή) και το ευτύχημα – «λάθος»,
  • τους συνδικαλιστικούς του αγώνες για τους ιδιωτικούς εκπαιδευτικούς,
  • την αταλάντευτη ένταξή του στην Αριστερά.

Η σημερινή αυτή πολιτική κηδεία ‒τόσο σημαντική‒ έμοιαζε με υπαίθρια ημερίδα εκπαιδευτικής πολιτικής. Και τόσο θλιβερή όμως. Στο κέντρο κειτόταν νεκρός ο κεντρικός ομιλητής. Γύρω του, έξω και μακριά από τους ιερούς ναούς του Α’ Νεκροταφείου Αθηνών και τις άλλες αίθουσες, εμείς. Οικείοι, φίλοι, παλιοί συμφοιτητές, συνάδελφοι, τωρινοί μαθητές του και οι έκδηλα συγκινημένες μαθήτριες «… Αχ μαύρε άγγελε, μη μας παίρνεις αυτό τ’ αστέρι… είναι δικό μας» απάγγειλε μια μαθήτριά του.

Πόσο με συγκίνησαν, μαζί με τους μαθητές και τις μαθήτριές του που τον αποχαιρέτησαν με τα κείμενά τους, ο Πέτρος Βότσης, ο Νίκος Παΐζης, ο Στράτος Γεωργουδής και οι άλλοι ομιλητές, που δεν κατάφερα να ακούσω τα ονόματά τους. Είμασταν σε υπαίθρια συγκέντρωση, όπως σας είπα, σε πολύ μεγάλο κύκλο, χωρίς μεγάφωνα ‒ζητήματα για τα οποία πρέπει να φροντίσουν οι δημοτικοί υπεύθυνοι των νεκροταφείων‒ και απέναντι ο Υπουργός Παιδείας. Μακάρι να πήρε και αυτός το μήνυμα από την απαράμιλλη εκπαιδευτική ζωντάνια του νεκρού μας.

Το μεσημέρι κηδέψαμε τον Αντρέα. Τοσο κακό. Και τόσο αληθινό.

Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος, Λογοτεχνία, διαθεματικότητα, εκπαίδευση, νεκρολογία and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ΥΣΤΑΤΟΣ ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΝΔΡΕΑ ΚΑΣΣΕΤΑ

  1. Παράθεμα: ΑΝΔΡΕΑΣ ΚΑΣΣΕΤΑΣ | "Δημόσιος Χώρος Γ. Ρέντζος"

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s