ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ ΣΤΗΝ ΠΟΥΝΤΑ ΑΡΕΝΑΣ

Μια συζητηση με το Λευτέρη Βασιλά

Lefteris_Vassilas2Αφιερώνω αυτό το μικρό κείμενο στη μνήμη του παλιού γείτονα και ευγενικού φίλου Λευτέρη Βασιλά. Ο Λευτέρης, ήταν πλοίαρχος του Εμπορικού Ναυτικού και ασχολήθηκε με επιχειρήσεις στην Ιαπωνία, που ήταν και πατρίδα της συζύγου του, και στις Ηνωμένες Πολιτείες. Εκεί ζουν και εργάζονται τα παιδιά του. Εξάλλου η σύζυγός του είχε μείνει αρκετό καιρό στην Πρέβεζα. Θυμάμαι που την είχα γνωρίσει με την εξαδέλφη του Λευτέρη, τη Μαρίτσα Βασιλά.

Κουβέντιάζαμε λοιπόν με το Λευτέρη, ένα καλοκαίρι, στου Στάθη, στο «Σαϊτάν Παζάρ», για τα ταξίδια του και στραφήκαμε για λίγο στην τόσο απομακρυσμένη για μας Χιλή και μάλιστα το νοτιότατο άκρο της. Εκεί βρίσκεται η πόλη Πούντα Αρένας, στο «Στενό του Μαγελάνου». Είναι κοντά στη «Γη του Πυρός», που αυτή ανήκει όμως στην Αργεντινή και έχει πρωτεύουσα την κοσμοπολίτικη Ουσουάια (Ushuaia). Το χάρτη της Πούντα Αρένας τον έχουμε πάρει από την έκδοση του 1922 της Enciclopedia Universal Ilustrada Europeo-americana, τόμος XLVIII, και τον επιχρωματίσαμε. Ο πληθυσμός της ήταν εκείνη την εποχή 18.000 κάτοικοι, σαν της σημερινής Πρέβεζας, ενώ τώρα έχει μεγαλώσει αρκετά, αλλά μόλις ξεπερνάει τις 100.000 κατοίκων.

PuntaΜας έλεγε ο αγαπημένος φίλος Λευτέρης: «Δεν πίστευα πως στην πιο απομακρυσμένη για μας χώρα, τη Χιλή, στο πιο απομακρυσμένο και νοτιότατο άκρο της, την Παταγονία, θα μπορούσα να «βρω» κάτι που θα μου θύμιζε την Πρέβεζα. Πρόκειται για την πόλη Πούντα Αρένας. Από κει περνούσαν τα πλοία αναγκαστικά έως την εποχή που άνοιξε η Διώρυγα του Παναμά. Ξέρουμε τι συνεβη. Ενώ μέχρι τότε η μικρή αυτή πόλη βρισκόταν στο «κέντρο» των δυο ωκεανών, Ατλαντικού και Ειρηνικού, βρέθηκε ξαφνικά στην άκρη της Χιλής και στην άκρη του κόσμου

Και συνέχισε ο Λευτέρης: «Καθώς είναι πολύ πεδινή, θυμίζει την Πρέβεζα. Αλλά και η ιστορία της φαίνεται και αυτή «πρεβεζάνικη». Κι εμείς, η Πρέβεζα, όπως ξέραμε από τους παλιούς και τα περιέγραφε και ο θείος μου ο Ηλίας Βασιλάς και μου τα έλεγε και ο πατέρας μου, είμασταν κάποτε πέρασμα ξηράς και πέρασμα θάλασσας. Και γίναμε μια άκρη. Το κουβέντιαζα αυτό πριν μερικά χρόνια και θα ήθελα κάτι να γίνει να δημιουργήσουμε σχέσεις με την πόλη αυτή».

Είναι ωραία η κουβέντα για τις αδελφοποιήσεις πόλεων γιατί δείχνει με ποιο τρόπο αντιλαμβανόμαστε τη δική μας πόλη και πώς εξωτερικεύουμε την όποια αίσθηση ταυτότητάς μας.

Advertisements
This entry was posted in πρεβεζάνοι συγγραφείς, πολεότητα, πολεογραφία, γεωγραφία, νεκρολογία, Visit Preveza and tagged , , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s