Ο «ΔΗΛΩΣΙΑΣ» ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ

Μια σύντομη παρουσίαση του φίλου συγγραφέα και της πρόσφατης ανάρτησής του

Tsilogl2Και με άλλες ευκαιρίες ήθελα να σας παρουσιάσω έναν εργάτη (ναι !) του διαδικτύου, τον καλό φίλο Λευτέρη Τσίλογλου, αλλά αρκέστηκα, κατά περίπτωση σε ένα λινκ και ένα μικρό σχόλιο. Ή, έκανα κατ’ ευθεία σχόλια σ’ εκείνον, στα τόσο ενδιαφέροντα γραπτά του, που συστηματικά ανεβάζει στο διαδίκτυο και ανακοινώνει στο FB. Παρότι φυσικός και πολύ καλός ειδικός φροντιστηριακός δάσκαλος ‒επί πολλά χρόνια στον μανωλκίδειο ΗΡΑΚΛΕΙΤΟ‒ ο Λευτέρης δεν έχει μόνο κάνει σοβαρότατες συγγραφικές εργασίες του αντικειμένου του. Έχει ιδιαίτερα καταπιαστεί με την ελληνική εκπαιδευτική ιστορία, όπως την αντιλαμβανόμαστε σαν πολιτισμικό εργαλείο διαφώτισης και προόδου, διάχυτο παντού όπου υπήρχαν Έλληνες, ελληνικές κοινότητες και ελληνικά συμφέροντα. Δηλαδή στα Βαλκάνια, την Οθωμανική Αυτοκρατορία, την Ευρώπη και προφανώς στην Ελλάδα.

Οι πολλές όμως εμπειρίες του Λευτέρη, από την αγωνιστική του διαδρομή, του πρόσφεραν ένα πλούσιο απόθεμα βιωμάτων και ιδεών. Μαζί με τα φιλοσοφημένα συμπεράσματά του από τη μελέτη του για την ελληνική κοινωνία και, ιδιαίτερα, σχετικά με τον πολύπαθο, αγωνιζόμενο και κατατρεγμένο λαό. Ο ίδιος τα βίωσε όλα και με κάθε σκληρότητα, αφού προερχόταν από προσφυγική και αριστερή οικογένεια που είχε αρχικά εγκατασταθεί στην εργατούπολη, που ήταν ο Βόλος. Ήταν από αυτούς που έζησαν την ματωμένη Ιστορία μας στο πετσί τους, χωρίς να σκύψει το κεφάλι. Και μας τα εξιστορεί όλα αυτά με το δικό του γλαφυρό και τεκμηριωμένο γράψιμο, χωρίς να χαρίζεται…

Δίνεται λοιπόν η ευκαιρία σε πολλούς φίλους να κάνουν μια καλή γνωριμία με το Λευτέρη αν διαβάσουν ένα πρόσφατο βιβλίο του, με τίτλο «Ο ΔΗΛΩΣΙΑΣ», που είδαμε με χαρά πως αναρτήθηκε σε επιμελημένη παρουσίαση εδώ. Θα συνοδοιπορήσουν έτσι μαζί του σε μονοπάτια από τη δική του διαδρομή, ξεφυλλίζοντας ταυτόχρονα σελίδες από την πρόσφατη ελληνική ιστορία του εργαζόμενου λαού.

Μπορώ τελειώνοντας να πω απερίφραστα πως η τόσο δημιουργική αντίληψη που έχει ο Λευτέρης για το μέσο αυτό ‒διαδίκτυο και φέισμπουκ‒ το ανεβάζει σε πολλές κλίμακες ψηλά και το καθιστά παιδαγωγικό εργαλείο! Ο ίδιος, εξάλλου ‒που τον ξέρω από συμφοιτητή σαν ένα σοβαρό συγγραφέα που έχει δοκιμάσει τις γνωστές πικρίες που ξέρουμε εκ μέρους των επαγγελματιών του εκδοτικού χώρου‒ δηλώνει πως χάρη στο ευκίνητο αυτό μέσο, το διαδίκτυο, συνεχίζει απτόητος τη δημιουργική και ταυτόχρονα παραγωγική δουλειά του. Μπροστά, Λευτέρη μου!

Advertisements
This entry was posted in Ιστορία, λαϊκό κίνημα and tagged . Bookmark the permalink.

2 Responses to Ο «ΔΗΛΩΣΙΑΣ» ΤΟΥ ΛΕΥΤΕΡΗ ΤΣΙΛΟΓΛΟΥ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s