Η ΠΡΕΒΕΖΑ ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ ΛΥΣΕΙΣ ΣΤΟ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

Μπορούν οι Πρόσφυγες να παραληφθούν από μεταγωγικά σκάφη;

προσφυγ1Ως ενεργό λιμάνι των ευρωπαϊκών εδαφών της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και ‒μετά την Απελευθέρωση‒ της Δυτικής Ελλάδας, η Πρέβεζα έχει πολλές εμπειρίες από αυτό που λέμε «προσφυγικό» και «μεταναστευτικό».

Στην Πρέβεζα έφτασαν και «φιλοξενήθηκαν» πολλοί δικοί μας Πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία το 1923 και επιβιβάστηκαν επίσης σε πλοία οι Τουρκογενείς κάτοικοί της με την ανταλλαγή των πληθυσμών. Αυτά τα περιγράφει, όπως το έχουμε δει και άλλες φορές, ο Ιωάννης Μ. Ρέντζος στο «Ημερολόγιο» του.

Μας είναι ίσως λιγότερο γνωστό ένα γεγονός που έλαβε χώρα κατά τη διάρκεια του Α΄ Παγκοσμίου Πολέμου και που φέρνει στο νου την κατάσταση των σημερινών διακινούμενων προσφύγων. Θέτουμε, αν θέλετε, το ερώτημα «γιατί οι προστάτες τους δεν τους επιβιβάζουν σε πλοία ώστε να τους μεταφέρουν με ασφάλεια στις χώρες που προθυμοποιούνται να τους υποδεχθούν;».

Αναδημοσιεύουμε εδώ, από το «Ημερολόγιο», την εγγραφή όπου περιγράφεται ο τρόπος με τον οποίον οι Γάλλοι παρέλαβαν από την Πρέβεζα μετανάστες. Βέβαια ο συγγραφέας κάνει και μια σκληρή σχετική κριτική εκφράζοντας την υποψία πως οι μετανάστες δεν θα χρησιμοποιηθούν ως εργατικό δυναμικό αλλά θα αποσταλούν στα πολεμικά μέτωπα. Διαβάστε την ημερολογιακή εγγραφή.

5 Νοεμβρίου 1916 – Ημέρα Σάββατον
Σήμερον ήλθεν εν μεταγωγικόν γαλλικόν εις το οποίον επιβιβάσθησαν περί τους διακοσίους μεταναστεύοντες διά Μασσαλίαν. Τούτο ιδόντες πολλοί Πρεβεζαίοι και παροτρυνθέντες υπό πρακτόρων της γαλλικής προπαγάνδας με υποσχέσεις, ότι θα λάβωσιν ημερομίσθιον προς Δραχμάς 7-14 αναλόγως της αξίας και τηςτέχνης την οποίαν ο καθείς γνωρίζει, επιβιβάσθησαν σχεδόν εκατό άτομα και ανεχώρησανεγκαταλείποντες γονείς, αδελφούς και αδελφές εις το έλεος του θεού.
Και γεννάται το ερώτημα: Είναι, αλήθεια, αληθές ότι οι επιβιβασθέντες και αναχωρήσαντες θα καταταχθώσιν εις διαφόρους εργασίας ή θα εκγυμνασθώσιν, αληθώς, και θα αποσταλώσιν εις το μέτωπον του πολέμου;

Με την πρεβεζάνικη εμπειρία μπορούμε όχι μόνο να αναρωτηθούμε «γιατί οι προστάτες των προσφύγων δεν τους επιβιβάζουν σε πλοία ώστε να τους μεταφέρουν με ασφάλεια στις χώρες που προθυμοποιούνται να τους υποδεχθούν» αλλά και να καταγγείλουμε απερίφραστα τη διεθνή και εγχώρια υποκρισία.

Advertisements
This entry was posted in πρεβεζάνοι συγγραφείς, Δημόσιος Χώρος, Ημερολόγιο Ι.Μ. Ρέντζου, κοινωνικό ιατρείο, κοινωνική στέγη, κοινωνική κατοικία, λαϊκό κίνημα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s