ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΙΑΣ

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b10Και μπήκες στον Αχέροντα
διάλεξες μια σανίδα,

στις όχθες φωτιές
να φωτίζουν τα νερά
και να σε προστατεύουν.

Καλό σου ταξίδι…

Αποχαιρετούμε τη φίλη και συμμαθήτρια Κάτια με τους δικούς της στίχους από τη συλλογή της «Υδάτινες διαδρομές» του 2004. Εποχή ανύποπτη ακόμα για τα μελλούμενα, αν και για τους ποιητές όλα της ζωής γίνονται φανερά και, για τους θνητούς, όλους, το αχερούσιο τέρμα είναι βεβαιότητα.

Να πω σε καθαρά προσωπικό τόνο πως με την Κάτια και τη Λόλα Οικονόμου (σύζυγο του Τακη Τζιάκου) είμασταν τρία (τότε) παιδιά που συνεχίσαμε μαζί σε όλες τις 12 τάξεις του σχολείου και τελειώσαμε μαζί. Δεν θυμάμαι κανένα άλλο άτομο που να κάναμε μαζί αυτη τη διαδρομή ζωής.

Εξάλλου το σπίτι της, πολύ κοντά στο δικό μου, στη Χρίστου Κοντού, ήταν συνδεδεμένο και με την ιστορία της οικογένειάς μου, όπως μου έλεγε ο πατέρας μου, που μεγάλωσε σε αυτό. Είχαν εγκατασταθεί εκεί πριν εκατό ακριβώς χρόνια. Όπως βλέπουμε στο Ημερολόγιο του Ι.Μ. Ρέντζου, στις 29 Οκτωβρίου 1916, «Ο καιρός βροχερός. Σήμερον αρχίσαμεν να μεταφέρωμεν τας οικιακάς μας αποσκευάς εις το νέον σπίτι.»

Ήταν όμως δεμένο το σπίτι αυτό και με στιγμές της ιστορίας της Πρέβεζας. Διαβάζουμε πάλι από το Ημερολόγιο, λίγες μέρες μετά τη μετακόμιση της οικογένειας, στις 8 Νοεμβρίου 1916, είχαν εκεί συνέλθει τριάντα άτομα που αποτέλεσαν τον Εμπορικό Σύλλογο Πρέβεζας και εξέλεξαν το Διοικητικό Συμβούλιο. Σε αυτό, εκτός από τον Ι.Μ.Ρ,, εξελέγησαν και οι Διον. Καρύδης, Αριστείδης Δόνος, Χρήστος Σωτηρέλης, Κων. Κραψίτης, Κων. Φονταράς, Λέων Μάτσας και Γεώργιος Ποταμιάνος.

Σαν συνέχεια από την προχθεσινή μας ανάρτηση, όπου πολλοί φίλοι και πολλές φίλες κατέθεσαν το δικό τους ειλικρινή συλλυπητήριο λόγο, να συμπληρώσουμε και τα παρακάτω. Η νεκρώσιμη τελετή, σεμνή και προσωπική, θα έλεγα, περιέλαβε σύντομη επικήδεια ομιλία από την κ. Ντίνα Κλεισούρα, τον αποχαιρετισμό από τη Λέλα, αδελφή της Κάτιας, «θα τα λέμε κάθε πανσέληνο», τον αποχαιρετισμό από το Διονύση Γρηγοράτο, σύζυγο της Κάτιας, και, με συνοδεία ακορντεόν το τραγούδι «Μήλο μου κόκκινο, ρόιδο βαμμένο». Ανάμνηση από το όμορφο προσωπό της…

ΑΠΟ ΤΙΣ ΣΥΛΛΟΓΕΣ ΤΗΣ ΚΑΤΙΑΣ

%ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b122 %ce%ba%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b133

2004 – «Υδάτινες διαδρομές», Εκδόσεις: ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ
2005 – «Παρεκτός», Εκδόσεις», ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ
2008 – «Γαιώματα», Εκδόσεις: ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ

Advertisements
This entry was posted in πρεβεζάνοι ποιητές, πρεβεζάνοι συγγραφείς, ποίηση, σχολεία της Πρέβεζας, Ημερολόγιο Ι.Μ. Ρέντζου, κινηματογράφος, νεκρολογία and tagged , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

One Response to ΑΠΟΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΗΣ ΚΑΤΙΑΣ

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s