ΑΝΥΠΟΤΑΧΤΗ ΓΑΛΛΙΑ

Μια κίνηση με ελληνικά αρχικά

Πριν ένα μήνα βρέθηκα στο Παρίσι. Είχα μπει σε ένα «καφέ» για να πάρω πρωινό με εσπρέσο και κρουασάν. Μιλάμε για Πορτ ντ’Ορλεάν, στάση Αλεζιά, στο Le Zeyer, για όποιον το ξέρει. Περίμενα να με σερβίρουν αλλά έξω στο πεζοδρόμιο είδα μια μικρή ομάδα νεαρών που μοίραζαν κάτι διαφημιστικά. Άφησα για λίγο το τραπέζι μου και βγήκα για να ζητήσω το φυλλάδιο, να περάσω λίγο την ώρα μου πίνοντας τον καφέ.

Είδα λοιπόν πως ήταν περιληπτικό πρόγραμμα της κίνησης του Ζαν-Λυκ Μελανσόν, που ήταν στις χθεσινές προεδρικές εκλογές υποψήφιος. Μου άρεσε που δεν ήταν ένα απλό εμπορικό διαφημιστικό παρά επρόκειτο για μικρή μπροσούρα, ας πούμε, του αριστερού υποψηφίου. Άλλωστε σε εκείνη τη φάση του προεκλογικού αγώνα στη Γαλλία ακούγαμε για Δεξιά και Άκρα Δεξιά μόνο.

Εντύπωση μου έκανε στο φυλλάδιο πως πρόβαλλε τον λογότυπό του και τον εξηγούσε και πως δεν ήταν τίποτε άλλο από το ελληνικό γράμμα φ. Το «φι» συνέπιπτε με τα αρχικά F.I. της πολιτικής κίνησης France insoumise, που σημαίνει «ανυπόταχτη Γαλλία». Ναι, ήταν εντυπωσιακό πως σε μια χώρα με λατινικό αλφάβητο, σήμα της κίνησης γινόταν ένα ελληνικό ψηφίο. Αν μη τι άλλο, αυτό έδειχνε πως οι επικοινωνιολόγοι της κίνησης πίστευαν πως η ελληνική ιδέα «πουλάει». Όπως άλλωστε και η γαλλική ιδέα. Ελευθερία, ισότητα, αδελφοσύνη.

Καθώς επεξεργαζόμουν το φυλλάδιο είδα στην αρχή, στην πρώτη σελίδα, δύο λέξεις με μεγάλα γράμματα, που άρχιζαν από FI… Έβγαλα το στυλό μου και γραμμογράφησα γύρω γύρω τα γράμματα F και I, ώστε να αναδεικνύεται από την πρώτη σελίδα, που δεν υπήρχε, ο τίτλος «FI» της κίνησης. Ήπια τον καφέ μου και έφυγα. Όμως…

Όμως στο διπλανό φούρνο είδα τους νεαρούς που έκαναν ένα διάλειμμα και είχαν μπει να πάρουν ένα καφέ στα όρθια. Τους πλησίασα και τους καλημέρισα. Με υποδέχτηκαν με χαμόγελο, αφού, άλλωστε η δουλειά τους εκείνο το πρωί ήταν «επικοινωνία». Είχαν βγει για προβολή του Μελανσόν και γνωριμίες στη γειτονιά.

Τους δήλωσα την προέλευση μου και τους έδειξα την πρότασή μου για το FI στην πρώτη σελίδα. Έδειξαν ικανοποίηση. Με ρώτησαν αν ψηφίζω στη Γαλλία και (αφού δεν ψηφίζω) τι θα ήθελα εγώ για τη Γαλλία σε αριστερή προοπτική. Είπα τα δικά μου. Πως τη θέλω επικεφαλής του «άλλου» κόσμου, αφού οι αγώνες για κοινωνική αλλαγή σε παγκόσμιο επίπεδο έχουν αποτύχει. Κάπως έτσι φανταζόμαστε, αρκετοί νομίζω, αυτή τη χώρα. Να αντιπροσωπεύσει το κοινωνικά νέο. Πόσο εύκολο;

Ο ζητιάνος (που δεν είπαμε τίποτα γι’ αυτόν) ήταν ακόμα εκεί, απέναντι από το φούρνο…

Advertisements
This entry was posted in λαϊκό κίνημα and tagged . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s