ΒΕΝΙΖΕΛΟΚΡΑΤΙΑ ΣΤΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ

…και συνέχιση της γαλλικής κατοχής με τους Σενεγαλέζους

Αναδημοσιεύουμε από το Ημερολόγιο του Ι.Μ. Ρέντζου τα γεγονότα κατά τον Ιούνιο και τις αρχές του Ιουλίου του 1917.
15 Ιουνίου 1917 Ημέρα Πέμπτη
Σήμερον ήλθεν επίσημος ειδοποίησις ότι ο κ. Βενιζέλος, κληθείς εις τα Ανάκτορα, επιφορτίσθη να σχηματίση κυβέρνησιν.

  1. Πρόεδρος του Υπουργικού συμβουλίου και Υπουργός Στρατιωτικών Ελευθέριος Βενιζέλος,
  2. Νικ. Πολίτης, Υπουργός Εξωτερικών
  3. Ιωάννης Τσιριμώκος, Υπουργός Δικαιοσύνης
  4. Εμμανουήλ Ρέπουλης, Υπουργός Εσωτερικών
  5. Μιλτιάδης Νεγρεπόντης, Υπουργός Οικονομικών
  6. Δημήτριος Δίγκας, Υπουργός Εκκλησιαστικών και Δημοσίας Εκπαιδεύσεως
  7. Κωνσταντίνος Σπυρίδης, Υπουργός Εθνικής Οικονομίας
  8. Αλέξανδρος Παπαναστασίου, Υπουργός Συγκοινωνίας
  9. Λεωνίδας Εμπειρίκος, Υπουργός Επισιτισμού και Αυταρκείας
  10. Παύλος Κουντουριώτης, Υπουργός Ναυτικών
  11. Ανδρέας Μιχαλακόπουλος, Υπουργός Δημοσίων Κτημάτων και Γεωργίας
  12. Σπυρίδων Σίμος, Υπουργός Περιθάλψεως και Εγκαταστάσεως Προσφύγων

16 Ιουνίου 1917 Ημέρα Παρασκευή
Δια του ατμοπλοίου «Ύδρα»[1] αναχώρησεν ο υιός μου Χρήστος διά τας Αθήνας. Σήμερον η πόλις μας πανηγυρίζει την ένωσιν του κράτους και εν τω Ιερώ Ναώ του Αγίου Χαραλάμπους εγένετο δοξολογία. Ομίλησεν ο Μητροπολίτης κ. Ιωακείμ εξυμνών τον τρισένδοξον Βενιζέλον υπερυψώσας αυτόν μέχρι τρίτου ουρανού και καθυβρίζων τον Βασιλέα Κωνσταντίνον. Ελησμόνησεν ο Σεβασμιώτατος ότι αυτός πρώτος έρριψεν τον λίθον του αναθέματος κατά του Βενιζέλου.
Μετά το πέρας της δοξολογίας, και, προηγουμένων γαλλικών και ελληνικών σημαιών, μετέβησαν εις το Διοικητήριον όπου ομίλησεν εις τα πλήθη ο εκ Κρήτης καταγόμενος δικηγόρος Κιαγιάς Γεώργιος και κατόπιν διελύθησαν τα πλήθη.
20 Ιουνίου 1917 Ημέρα Τρίτη
Δια τελεγραφήματος διορίσθη δήμαρχος Πρεβέζης ο Παναγιώτης Καρυτσινός.
22 Ιουνίου 1917
Το συμβούλιον του βενιζελικού κόμματος, συνελθόν εν τη αιθούση του Δημαρχείου επελήφθη του ζητήματος περί εκλογής συμβούλων και έκλεξαν τα εξής άτομα:
Δημ. Μουστάκης
Βασ. Γκιουλμπαμπάς
Θεοχ. Μακρής
Χαρ. Καστάνης
Νικ. Λάζαρος
Λέων Μάτζας
Κων. Κυριαζής
Διον. Λιαννός
Στ. Παπαγεωργίου
Σπυρ. Τζούτζουρας
Ι. Κακαμπίνης
Γεώρ. Τζούρος.
Άπαντες βενιζελικοί και τοιουτοτρόπως λοιπόν ο κ. Δήμαρχος θα έχη συμβούλιον της εμπιστοσύνης του και άνευ αντιπολιτεύσεως.

ΜΗΝ Ιούλιος 1917 

1η Ιουλίου 1917 Ημέρα Σάββατο
Ως γνωστόν εν τη πόλει μας εδρεύει λόχος Γαλλικού Στρατού από Σενεγαλέζους μαύρους και σήμερον[2] εορτάζουν την ανάμνησιν της Γαλλικής Επαναστάσεως. Η πόλις της Πρεβέζης ευγνωμονούσα την Γαλλίαν συνεορτάζει μετ΄ αυτών.
Τη πρωτοβουλία του Δημάρχου κυρ. Παν. Καρυτσινού και επιτροπής, η πόλις, σημαιοστολισμένη με σμύρτα και σημαίας Γαλλικάς και Ελληνικάς, πανηγυρίζει την άλωσιν του φρουρίου της.
Εις τας 8 π.μ. εγένετο δεξίωσις εν τη Πλατεία Ομονοίας.[3]
Εις τας 2 μ.μ. εγένοντο αγώνες εν τη Πλατεία του Διοικητηρίου, όπου έλαβον μέρος οι στρατιώται της ενταύθα Γαλλικής Φρουράς, αποτελουμένης από Σενεγαλέζους (μαύρους).
Το εσπέρας εγένοντο λαμπαδηφορίες, οπού παρακολούθησαν οι στρατιώται της Γαλλικής Φρουράς και ο Ελληνικός Στρατός, ευάριθμοι πολίτες,[4] ο Αρχιδιάκονος της Μητροπόλεως και οι μαθητές των σχολείων.
Κατόπιν εκάθησαν […2] ο Νομαρχεύων κ. Τζε[λ]άλης, ο Μητροπολίτης, αι στρατιωτικαί και πολιτικαί Αρχαί, ο Δήμαρχος και τα μέλη της Οργανωτικής Επιτροπής
Γ. Κιαγιάς εκ Κρήτης,
Β. Γκιουλμπαμπάς εκ Κωνσταντινουπόλεως,
Δ. Μουστάκης, Πρεβεζαίος,
Χρ. Κοντός,[5]
Χαρ. Καστάνης,
Γερ. Περδίκης και τινές άλλοι.
Προπόσεις εγένοντο διάφοροι, υπερείχεν δε η πρόποσις του Μητροπολίτου.

ΣΗΜΕΙΩΣΕΙΣ

[1]        Το ατμόπλοιο «Ύδρα» είχε ναυπηγηθεί στη Βενετία το 1899 και έγινε γνωστό όταν το βράδυ της 1ης Αυγούστου 1937 εμβόλισε και βύθισε σε 3 λεπτά το μόλις 20 τόνων πετρελαιοκίνητο «Ανάστασις», με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 24 επιβάτες. Τη μνήμη των θυμάτων του πολύνεκρου ναυάγιου βεβήλωσε η  δικτατορία της 4ης  Αυγούστου αφού, με αφορμή τη συμπλήρωση ενός έτους από την επιβολή της (4/8/1936), οργανώθηκαν σχετικές εορτές την ώρα που ο Πειραιάς αλλά και η υπόλοιπη Ελλάδα θρηνούσαν τους αδικοχαμένους νεκρούς του ναυαγίου. Πάντως η πολύνεκρη τραγωδία έγινε τραγούδι με τίτλο: «Οι αδικοπνιγμένοι» σε στίχους, μουσική και εκτέλεση του Κ. Ρούκουνα, ενώ ο δίσκος που βγήκε αποσύρθηκε από τη δικτατορία. Το τέλος του πλοίου «Ύδρα» ήρθε όταν το εντόπισαν γερμανικά αεροσκάφη και το βύθισαν τον Απρίλη του 1941 στη θέση Βούρκος των Μεγάρων, όπου και παρέμεινε βυθισμένο κατά την υπόλοιπη κατοχή ενώ το 1949 ο Οργανισμός Ανέλκυσης Ναυαγίων το πούλησε ως μέταλλο.

[2]        Πρόκειται για τη «14η Ιουλίου», που είναι η εθνική γιορτή της Γαλλίας, με αναφορά στην πτώση της Βαστίλλης (1789). Η 1η Ιουλίου με το «παλιό» ελληνικό ιουλιανό ημερολόγιο γίνεται: 1 + 13 = 14η Ιουλίου με το «νέο», δηλαδή το γρηγοριανό ημερολόγιο, που ίσχυε στη Γαλλία. Βλ. και εγγραφή 1ης Ιουλίου 1919.

[3]        Δεν είναι φανερό αν γίνεται αναφορά σε πρεβεζάνικη πλατεία. Ίσως παραπέμπει ειρωνικά στην «Πλατεία Ομονοίας» της Αθήνας ή την ομώνυμη παρισινή πλατεία.

[4]        Προφανώς χρησιμοποιείται με την έννοια «πολυάριθμοι».

[5]        Επισημαίνουμε εδώ την παρουσία και συμμετοχή του εκπαιδευτικού και κατόπιν γυμνασιάρχη Χρίστου Κοντού.

Advertisements
This entry was posted in Ημερολόγιο Ι.Μ. Ρέντζου, εσωτερική γεωπολική. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s