ΜΙΑ ΓΥΝΑΙΚΕΙΑ ΜΟΡΦΗ ΟΜΟΡΦΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΜΑΣ

Χωρίς προσωπολατρία και πατριωτισμό το νέο δημόσιο γλυπτό

Για πρώτη φορά στους τόσους αιώνες που υπάρχουμε σαν πόλη και στα περισσότερα από εκατό χρόνια που είμαστε ενταγμένοι στο ελληνικό έδαφος, θα δούμε το δημόσιο χώρο της πόλης μας να διακοσμείται από μια γυναικεία μορφή.

Είναι γνωστό και το ξέρουμε όλοι πως οι παραδοσιακά ανδροκεντρικές κοινωνίες μας μνημειώνουν τα άστεα με μορφές επώνυμων ανδρών με πρώτους τους στρατηγούς, τους πολιτικούς και, σε κάποιο βαθμό, λογοτέχνες και ποιητές. Από τον κανόνα αυτό δεν παρεξέκλινε και η πόλη μας αυτό τον μισό αιώνα, από το 1960 και μετά, που επιδίδεται σε μνημείωση του καθ’ όλα ιστορικού χώρου της. Οδυσσέας Ανδρούτσος, Ελευθέριος Βενιζέλος, Κώστας Καρυωτάκης, στην πρώτη γραμμή. Τιμούμε τη μνήμη τους και τιμούν την πόλη μας.

Η απουσία γυναικείας μορφής που είναι τόσο συχνό μοτίβο στην τέχνη και, δυστυχώς, εκχυδαϊσμένο πρότυπο στην εμπορική διαφημιστική κάλυψη των επιφανειών των πόλεων, είναι δεδομένη στην πόλη μας και έχει επισημανθεί. Και να που, όπως πληροφορούμαστε, μια γοργόνα θα βγει από το νερό του Ιονίου, σαν τα δελφινάκια του Αμβρακικού πριν χρόνια, και θα μας κάνει συντροφιά.

Σύμφωνα με τις ειδήσεις που έχουν μεταδοθεί από τη δημοτική μας ραδιοφωνία, με πρωτοβουλία του Μπάμπη Τσόκα, του Πρεβεζάνου σκηνοθέτη που έχει ασχοληθεί συστηματικά με τη μνημείωση του πρεβεζάνικου δημόσιου χώρου, θα υλοποιηθεί η ιδέα του αρχαιολόγου Πέτρου Θέμελη για γλυπτική αναπαράσταση της μυθικής εικόνας αυτής της «ύπαρξης» που στοιχειώνει τις θάλασσές μας. Δεν λησμονούμε, άλλωστε, πως η πόλη μας είναι στενά δεμένη, μέσα στους αιώνες, με τη θάλασσα.

Το γλυπτό, πληροφορούμαστε, πως έχει αναλάβει να φιλοτεχνήσει ο γλύπτης Ιωάννης Γκούζος και, από τις εικόνες που κυκλοφόρησαν, δίνει την εντύπωση πως είναι ένα αρχαιολογικό εύρημα, κάτι σαν κομμάτι θαλάσσιας αρχαιολογίας. Όπως βλέπουμε συνδυάζει την εικόνα της γοργόνας με μέρος από την πλώρη πολεμικού σκάφους, από τις εποχές των ναυμαχιών, ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση, που έλαβαν χώρα κοντά στο χώρο της πόλη μας.

Περιμένουμε να δούμε το άγαλμα. Να δούμε τη γοργόνα που μας αγαπά. Με την ευκαιρία αυτή πάντως αναδημοσιεύουμε εδώ ένα ποίημα αφιερωμένο σε μια άλλη γοργόνα, εκείνη που έφυγε με τον Κώστα Καρυωτάκη… Το έχει γράψει ο Ντίνος Δημόπουλος και μου το χάρισε, πριν αρκετά χρόνια, ως δακτυλόγραφο, όπως το βλέπετε. Έχουμε εδώ κάτι σαν μια προφητική και προπαρασκευαστική εικόνα για το άγαλμα. Διαβάζουμε το ποίημα.

Θεωρούμε πως αυτή η γοργόνα είναι μια μοναδική συγκυρία που πρέπει να αναδείξουμε πρεβεζάνικα, αφού και ο Δημόπουλος είναι αρκετά δικός μας. Σημειώνουμε πως ο Ντίνος Δημόπουλος (1921-2003), που μεγάλωσε στην Πρέβεζα και την Άρτα, ήταν σκηνοθέτης, θεατρικός συγγραφέας και λογοτέχνης. Τελευταία του ταινία ήταν «Τα δελφινάκια του Αμβρακικού» (1993), ενώ γνωστές ταινίες του ήταν η «Μανταλένα», «Πυρετός στην άσφαλτο», «Κοινωνία ώρα μηδέν», «Ο Ήλιος του θανάτου» κ.ά.

Advertisements
This entry was posted in Δημόσιος Χώρος. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s