Η ΚΟΥΠΕΛΑ ΜΙ ΤΟΥ ΔΣΥΛΑΒΟΥ ΟΝΟΥΜΑ…

…Κι τί μ θμίζ…

Τα γράφω σαν συνέχεια στην ωραία συζήτηση που κάναμε στο Facebook για τα γυναικεία ονόματα και τα υποκοριστικά τους.

Μου δόθηκε η ευκαιρία να ξεφυλλίσω το πρόσφατο τότε (πριν χρόνια) τεύχος του επιστημονικού περιοδικό WORD που εξέδιδε ο Γλωσσολογικός Κύκλος της Νέας Υόρκης. Πολύ σοβαρό. Εκεί πρωτοεμφανίστηκε ο όρος diglossia για την περίπτωσή μας, τη διαμάχη δημοτικής / καθαρεύουσας.

Το μάτι μου έπεσε σε ένα άρθρο έλληνα γλωσσολόγου, για τα γυναικεία υποκοριστικά. Υποστήριζε με σωρεία παραδειγμάτων πως αυτά είναι κυρίως δισύλλαβα και τονίζονται στην πρώτη συλλαβή: Πόπη, Λίνα, Λένα, Λίτσα, Νίκη, Λούλα, Βούλα κ.λπ. Υποστήριζε μάλιστα, ακόμα, πως αυτή η δομή λέξης πιθανόν να είναι κυρίαρχο δομικό σχήμα στη γλώσσα μας. Πάρε, δώσε, φύγε, ένα, δύο, τώρα, όχι, λίγο…

Δεν πρόλαβα να κρατήσω σημειώσεις για κάποια περισσότερα στοιχεία γιατί στη βιβλιοθήκη που βρισκόμουν, μόνος εκείνη την ώρα, στην Αθήνα, έρχεται κάποιος από το προσωπικό και μου λέει «Κλείνουμε, πρέπει να φύγετε γρήγορα κι εσείς. Κηρύχτηκε επιστράτευση…». Ήταν 21 Ιουλίου 1974, 10.30 το πρωί.

Advertisements
This entry was posted in Βόρεια Ιδιώματα. Bookmark the permalink.

One Response to Η ΚΟΥΠΕΛΑ ΜΙ ΤΟΥ ΔΣΥΛΑΒΟΥ ΟΝΟΥΜΑ…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

w

Σύνδεση με %s