ΟΡΙΖΟΥΣΕΣ ΚΑΙ ΟΡΙΖΟΝΤΕΣ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΡΙΜΕΡΑΚΗ

…και ο Ουρανός του Οδυσσέα…

Βρεθήκαμε με μεγάλη μας χαρά στο λογοτεχνικό βραδινό που οργανώθηκε στο φιλόξενο χώρο του Βιβλιοκαφέ ΕΝΑΣΤΡΟΝ (Σόλωνος 101) για τον Θεσσαλονικιό συγγραφέα Γιώργο  Πριμεράκη. Ο ίδιος και δύο ειδικευμένες φιλόλογοι συγγραφείς, η Χριστίνα Αργυροπούλου (δρ φιλολογίας) και η Ηρώ Τσαρνά (δρ φιλολογίας) παρουσίασαν την τόσο συμπαθητική λογοτεχνική κατάθεση του πρώτου με τίτλο Ο ουρανός του Οδυσσέα, που είναι και το πρώτο του μυθιστόρημα, σε φροντισμένη έκδοση του Μπαρμπουνάκη. Συντονιστής των συζητήσεων που επακολούθησαν ήταν ο Χαράλαμπος Διονάτος (δρ Κοιν. Ψυχολογίας). Το κλίμα της συνάντησης ήταν βέβαια τόσο ζεστό και το ενδιαφέρον, από μας τους ακροατές και φίλους, τόσο μεγάλο και αδιάπτωτο, που δεν χρειάστηκε κάποιος αυστηρός συντονισμός στην αυθόρμητη κουβέντα μας.

Η συνάντηση ήταν, θα πρέπει να το πούμε, κάτι σαν ένα ζωηρό σεμινάριο δημιουργικής γραφής και σαν ανάλυση της επακόλουθης εκδοτικής προσπάθειας. Και μάλιστα έμοιαζε με ένα βιωματικό και ειλικρινές μάθημα για καινούριους λογοτέχνες. Ο Γιώργος είχε την ευκαιρία να μας εξιστορήσει βήμα προς βήμα με πόσο ενθουσιασμό έφτασε στην απόφαση και στο αποτέλεσμα της συγγραφής και της έκδοσης του πολυσέλιδου βιβλίου του, ξεκινώντας από την αγάπη του για τα γράμματα και τις γλώσσες. Ήταν για όλους τους ακροατές στο Έναστρο μια σπάνια ευκαιρία κοιτάγματος του «μέσα» και του «πριν» σε σχέση με τη συγγραφή και την έκδοση.

Ο συγγραφέας Γιώργος Πριμεράκης, παλιός καλός φίλος μας, είναι μαθηματικός και το βιβλίο του είναι μια πλούσια και πειστική μυθοπλασία στημένη πάνω σε αυτοβιογραφικό (και τόσο ενδιαφέροντα) καμβά. Οι σπουδές του στην Ελλάδα και στην Αμερική, η πρόσληψή του στο Ευρωπαϊκό Σχολείο στο Λουξεμβούργο, τα διοικητικά του καθήκοντα ως συμβούλου εκπαίδευσης στη Μεβούρνη, αποτελούν ένα ευρύ πλαίσιο για τις περιπλανήσεις του Οδυσσέα Ηλιόπουλου που είναι ο κύριος χαρακτήρας του βιβλίου.

Μαζί με αυτά, η Θεσσαλονίκη που πάντα μας γοητεύει ως αναφορά και η …αναπόφευκτη νότια συμπρωτεύουσα, η Αθήνα, συμπαθητικά δοσμένη, τα ταξίδια στην Ελλάδα και οι νεανικές τρέλες. Και όλα αυτά δοσμένα με μια υποδειγματική συγγραφική τεχνική. Όπου και αν ανοίξεις το βιβλίο, σε όποια σελίδα (ή σε όποιο μέρος, στο βιβλιοπωλείο ή στο μετρό) αγκιστώνεσαι και το συνεχίζεις με περιέργεια και ευχαρίστηση. Όλα βρίσκονται σε μια ήρεμη διαδοχή που δίνει σιγά σιγά τη θέση της στην απαραίτητη πλοκή. Κάτω από τον ίδιο ουρανό και στο φως του ίδιου ήλιου. Του ήλιου του Οδυσσέα, που πληροφορούμαστε πως το δικό του επώνυμο «Ἡλιόπουλος» προέρχεται από τον «λιο» με δασεία.

Τον ήλιο που ο συγγραφέας είδε πολλές φορές στη ζωή του σαν υποψία ορίζοντα μέσα από το φινιστρίνι του αεροπλάνου της νυχτερινής πτήσης, των τόσων διαδρομών που έκανε, αναζητώντας τους δικούς του ορίζοντες. Κάπως έτσι θα είναι. «Ηλίου φαεινότερον», που έλεγε ο συμπαθής Έλληνας καθηγητής μαθηματικών Οδυσσέας, επαναλαμβάνοντας το μάθημα για τις ορίζουσες, για νιοστή φορά, προς χάρη κάποιων παιδιών…

Αλλά μαζί με τον Οδυσσέα να περιμένουμε Πηνελόπη και την αναζήτηση της και Τηλέμαχο. Ναι. Διαβάζουμε το βιβλίο περιμένοντας με αγωνία την Ιθάκη ή την ανατροπή της.

This entry was posted in πολεογραφία, Δημόσιος Χώρος, Ευρώπη - ΕΕ, Λουξεμβούργο, Λογοτεχνία, γλώσσα, εκπαίδευση and tagged , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s