ΕΝΑ ΑΓΑΛΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ Ή ΙΣΩΣ ΔΥΟ…

Ο χώρος και η ιστορία της Πρέβεζας γίνονται στοιχεία εργαλειοποίησης για την προβολή του ονόματος του Ιωάννη Κωλέττη;

Ο Σύνδεσμος Συρρακιωτών Πρέβεζας, συνδιοργανώνει με την Ακαδημία Αθηνών, το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, τους Δήμους Βορείων Τζουμέρκων και Πρέβεζας και τους άλλους Συνδέσμους Συρρακιωτών, επιστημονικό συνέδριο στην Πρέβεζα με θέμα: «Ο Ιωάννης Κωλέττης και η εποχή του». Το συνέδριο, που γίνεται με την αφορμή της επετείου των 200 χρόνων από την Επανάσταση του 1821 που γιορτάζει η χώρα μας, θα λάβει χώρα κατά το διήμερο 15 και 16 Οκτωβρίου 2021. Σκοπός του είναι η διερεύνηση του βίου και της δράσης του Ιωάννη Κωλέττη, μέσα από γραπτές μαρτυρίες, κατά τις σημαντικότατες περιόδους της ιστορίας μας, που επικεντρώνονται στο 1821 (πριν, μετά και κατά τη διάρκεια της Επανάστασης). Επιστημονικός υπεύθυνος του συνεδρίου ανέλαβε ο έγκριτος ακαδημαϊκός και συγγραφέας, εκλεκτός φίλος, Ευάγγελος Αυδίκος, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας. Ευχόμαστε στους διοργανωτές να πάνε όλα καλά, στο συνέδριο, στην αναζήτηση και την υπηρέτηση της ιστορικής αλήθειας και της δημοσιοποίησής της και τον έλεγχο της λήθης.

ενα_αγ

Σκοπός του δικού μου προσυνεδριακού αυτού σημειώματος είναι να τοποθετηθώ ως Πρεβεζάνος σε σχέση με την ανησυχία που δημιουργεί η ανάδυση της εμβληματικής αυτής συρρακιώτικης φυσιογνωμίας, του Ι. Κωλέττη, ως όνομα και ιδέα, στο χώρο της Πρέβεζας. Χρησιμοποιώ εδώ τον όρο «χώρος» με την πιο αφηρημένη και συμβολική σημασία. Βέβαια, και ο πρεβεζάνικος χώρος, με τη συνηθισμένη γεωγραφική σημασία, έχει λάβει και αυτός μέρος στην προβολή του Συρρακιώτη πολιτικού ‒πρώτου συνταγματικού πρωθυπουργού της χώρας μας‒ με το στήσιμο της προτομής του στον ανοιχτό χώρο του Μουσείου Συρρακιωτών, στη Λεωφόρο Ειρήνης.

Δεν είμαι σε θέση να παραπέμψω αυτή τη στιγμή σε τοποθετήσεις ‒αν έγιναν‒ εκ μέρους επιστημονικών, εκπαιδευτικών, πολιτισμικών και πολιτικών ή αυτοδιοικητικών φορέων, σχετικά με την «ανησυχία», που λέω στην αρχή της προηγούμενης παραγράφου, για τη σημαντική αυτή προγραμματισμένη συνεδριακή δράση. Αναφέρομαι κύρια σε συζητήσεις στις οποίες έλαβα μέρος σε σχέση με το επικείμενο αυτό συνέδριο. Δεν παραλείπω, βέβαια, να αναφερθώ, εκ προοιμίου, σε σχετικό δημοσίευμα εκ μέρους του Ευ. Αυδίκου, σε ανάρτηση στο mypreveza.gr και που θεωρώ σχετικό με την ανησυχία αυτή. Με το άρθρο του, πολύ σωστά, ο συγγραφέας του υπενθυμίζει πως «τα συνέδρια δεν γίνονται για να ακουστούν ύμνοι ούτε για να λιθοβολήσουν [˙] τα συνέδρια δεν είναι απόδοση τιμής. Είναι απλώς μια ευκαιρία να συζητηθούν ζητήματα της ιστορίας, του πολιτεύματος, των κοινωνικών σχέσεων, των σχέσεών μας με την Ευρώπη. Να δούμε τι έφταιξε για τα στραβά. Να μάθουν οι νεότεροι να ψάχνουν και να μην αποδέχονται αδιαμαρτύρητα ό,τι τους σερβίρεται από καλοπροαίρετους ή μη ιστορικίζοντες».

Υπάρχει ακόμα και το σχετικό άρθρο του εκλεκτού φίλου Πάνου Μπούρα (ΠΜ), φιλολόγου, διδάκτορα φιλοσοφίας, συγγραφέα, με τον τίτλο ειλικρινούς έκφρασης αγανάκτησης «Ε, όχι και συνέδριο για τον Κωλέττη!», σε ανάρτηση στο atpreveza που δέχτηκε πάνω από εκατόν είκοσι χιλιάδες επισκέψεις! Συμμερίζομαι τα συναισθήματα του συγγραφέα, εννοώντας όμως εγώ και το απαραίτητο συμπλήρωμα «στην Πρέβεζα», αφού πάντα το ιστορικό αυτό όνομα συνδέεται με τη δολοφονία του Πρεβεζάνου Οδυσσέα Ανδρούτσου που βρέθηκε πεταγμένος κάτω από την Ακρόπολη. Εκτιμώ πως η επιμελημένη και πυκνή τεκμηρίωση που κάνει ο συγγραφέας, για να στήσει και να υποστηρίξει την κεντρική ιδέα του κομματιού του, αρκεί για να ανοίξει και να κλείσει το θέμα σαν μια πρόταση προς τους Συρρακιώτες φίλους συμπολίτες μας. Ποια είναι αυτή η πρόταση; Αφού εκφράζει το θαυμασμό του προς αυτό το τμήμα του πληθυσμού μας, που γνωρίζουμε καλά στην πόλη μας και αγαπάμε, δηλώνει πως  «η σχέση τους με τον Κωλέττη είναι η μόνη που αμαυρώνει το «κλέος» τους» και τους προτείνει ακριβώς να «τον στείλουν στο ανάθεμα!».

Η πρόταση λοιπόν του ΠΜ είναι, «επ’ ευκαιρία των 200 χρόνων από την έναρξη της Ελληνικής Επανάστασης, να αποκηρύξουν τον Ιωάννη Κωλέττη». Έτσι, άλλωστε, «το «κλέος» τους θα μεγαλώσει τα μάλα, καθώς η ενέργειά τους αυτή θα επιδοκιμαστεί με ανακούφιση απ’ όλους τους Έλληνες!» Πολύ σοβαρή ή απλά τολμηρή, πράγματι, η τοποθέτηση εκ μέρους του φίλου συγγραφέα, με την αυθόρμητη όμως ένσταση πως, οι φίλοι μας Συρρακιώτες δεν ζήτησαν από κανέναν (μας) την συμβουλή του. Σημειώνω, για τα εισαγωγικά στο «κλέος» τους, πως αυτά δεν πρέπει να εκληφθούν με κάποια ειρωνική σημασία αλλά, εκτιμώ, πως απλά συμβάλλουν ώστε η λέξη να εκφράσει γενικευτικά την ειλικρινή εκτίμηση του συγγραφέα (ΠΜ) προς τους εργατικούς και φιλότιμους συμπολίτες μας με συρρακιώτικη καταγωγή.

Φτάνουμε έτσι στο καίριο ερώτημα: Υπάρχει, αλήθεια, κάποιο «ζήτημα Κωλέττη»; Εγώ, δεν το κρύβω, το δέχομαι σαν «ζήτημα Πρέβεζα – Κωλέττης», δηλαδή, αν θέλετε, «Ανδρούτσος – Κωλέττης». Χρειάζεται εδώ να πω πως η δική μου ευαισθητοποίηση σε σχέση με το «ζήτημα Κωλέττης» προέκυψε συμπτωματικά, πριν πολλά χρόνια, όταν ως πρωτοετής φοιτητής έμενα στην Οδό Κωλέττη (παράλληλη στη Σόλωνος), εκεί που εγκαταστάθηκε αργότερα το γνωστό Φροντιστήριο «Ηράκλειτος». Σε μια συνάντηση, λοιπόν, με τους θείους μου Χρήστο Ρέντζο και Πολυδεύκη Ρέντζο και με τον Ηλία Βασιλά, τον γνωστό πρεβεζανογράφο μας που, και εκείνος, έμενε εκεί κοντά, στα Εξάρχεια, ήρθε στην κουβέντα ‒λόγω Οδού Κωλέττη!‒ ο Συρρακιώτης πρωθυπουργός. Ο Ηλίας Βασιλάς, είχε την ευκαιρία να  μας εξιστορήσει περίεργα, για τα δικά μου αυτιά, πράγματα για τον βίο του και, όπως λέμε, και την πολιτεία του. Αλλά, όπως αχνά θυμάμαι, έψαλε και κάποια στον Οδυσσέα Ανδρούτσο, με βάση και κάποιο πρόσφατο άρθρο του, τότε. Οι φίλοι του Ηλία Βασιλά, θείοι μου, αστειεύτηκαν στην κουβέντα, «πώς γίνεται να τα λέει αυτά για τον συμπατριώτη μας ήρωα Οδυσσέα που τα σπίτια τους στην Πρέβεζα, Βασιλά και Ανδρούτσου, στην Οδό Ανδρούτσου, ήταν τόσο κοντά, το ένα στο άλλο». Ίσως ο αναγνώστης θυμηθεί εδώ και το λόγο του Γαλιλαίου «Αλίμονο στη χώρα που έχει ανάγκη από ήρωες!» από το έργο του Μπρεχτ.

Κάποια ιδιαίτερη συνειδητοποίησή μου σε σχέση με το «ζήτημα Κωλέττης» προέκυψε πολλά χρόνια αργότερα, με βάση συζήτηση που είχαμε με τον εκλεκτό Συρρακιώτη φίλο Γιάννη Μακρυγιάννη, μπροστά από το άγαλμα του Κωλέττη στη Λεωφόρο Ειρήνης, που τότε ήταν σε περισσότερο περίοπτη θέση. Και αυτός και εγώ κατοικούμε σε απόσταση 20-30 μέτρων από το άγαλμα του Κωλέττη αλλά και από το χώρο του κατεδαφισθέντος πια σπιτιού του εθνικοτοπικού μας Οδυσσέα Ανδρούτσου. Ο φίλος μου συνομιλητής βρήκε πολλά ράμματα για το βίο του Ιωάννη Κωλέττη, για να θεμελιώσει την αντίθεσή του σε σχέση με την πρωτοβουλία για ανέγερση αγάλματος του Κωλέττη στο άλλοτε «περιβόλι του Νίκα», όπως ονομάζαμε, όταν είμασταν παιδιά, τον τότε πυκνοφυτεμένο χώρο της γειτονιάς μας. Ίσως να φτάσαμε, στην κουβέντα, και μέχρι το Κομμουνιστικό Μανιφέστο όπου εκεί, στην πρώτη-πρώτη παράγραφο, μετά το περίφημο «Ένα φάντασμα πλανιέται πάνω από την Ευρώπη», οι Μαρξ και Ένγκελς καταγγέλλουν τον Γάλλο πολιτικό φίλο του Κωλέττη, τον Γκιζό, μαζί με τον Πάπα και τον Τσάρο και τον Μέτερνιχ, για την ιδεολογία τους και τις πρακτικές τους εκείνης της εποχής.

Επειδή στην μέχρι τότε διδασκαλία μου στο Πανεπιστήμιο Αιγαίου (Τμήμα Κοινωνικής Ανθρωπολογίας και Ιστορίας, μάθημα της Διδακτικής των Κοινωνικών Επιστημών,  ΓΗ ΚΑΙ ΑΝΘΡΩΠΟΣ) δεν είχα αναθέσει καμία εργασία σχετική με το ζήτημα της εδώ συζήτησης, αποφάσισα να προτείνω ένα σχετικό διαθεματικό πρότζεκτ στο Τμήμα Διαχείρισης Πολιτισμικού Περιβάλλοντος και Νέων Τεχνολογιών (ΔΠΠΝΤ) του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, όπου δίδαξα μετά. Με τη βοήθεια του εκλεκτού φίλου Κώστα Καζούκα, γνωστού από επιτυχημένες θεατρικές σκηνοθετικές παρεμβάσεις τα τελευταία χρόνια, οργανώσαμε μια σχετική ημερίδα (αντί για το μάθημά μου) και παρουσιάσαμε την κεντρική μας ιδέα, ζητώντας ιδέες συμμετοχής από τους φοιτητές και τις φοιτήτριες: Ένα άγαλμα στην Πρέβεζα, την ώρα που η πόλη κοιμάται, ξυπνάει ανήσυχο και κατεβαίνει από το βάθρο του. Κάτι αναζητά μέσα στην πόλη. Καθώς περιπλανιέται, συναντά ένα άλλο άγαλμα. Κάτι του θυμίζει. Αποφασίζει να το ξυπνήσει. Ένας διάλογος αρχίζει… Ναι, καλά μαντέψατε τον τίτλο της θεατρικής μας δοκιμής: «ΕΝΑ ΑΓΑΛΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ Ή ΙΣΩΣ  ΔΥΟ…».

Στην τελευταία (27/9/2021, onprevezanews από το σημείο 1ω29λ00δλ) συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου, πάντως, οι περισσότερες παρατάξεις έδειξαν σαν ατάραχες στο σχετικό με το συνέδριο θέμα, προ ημερήσιας διάταξης, και το «ζήτημα» που γράφουμε εδώ. Το θέμα  αφορούσε τη μικρή χρηματική ενίσχυση μέχρι 1.000 ευρώ, εκ μέρους του Δήμου Πρέβεζας προς τον Σύνδεσμο Συρρακιωτών Πρέβεζας που ανέλαβε τη διοργάνωση του συνεδρίου. Διαφοροποιήθηκαν όμως η «Λαϊκή συσπείρωση» και η «Ανυπότακτη Κίνηση για τη πόλη και τα χωριά της Πρέβεζας» που ψήφισαν «παρών». Εξάλλου, ο επικεφαλής της Λαϊκής Συσπείρωσης, εκλεκτός φίλος Σταύρος Αμάραντος, έκανε μια σύντομη αλλά θαρραλέα και χρήσιμη τοποθέτηση για το νόημα του 1821 και μια ιδιαίτερη αναφορά στον ξεχασμένο από την πόλη μας Οδυσσέα Ανδρούτσο. Τα ερωτήματά του Σταύρου Αμάραντου και οι παρατηρήσεις του για τον Ανδρούτσο ‒«δεν έγινε μια εκδήλωση, έστω μια διάλεξη˙ τι έκανε αυτός; Πώς βρέθηκε κάτω από την Ακρόπολη;»‒ μας βρίσκουν απόλυτα σύμφωνους.

Τελειώνοντας, δεν διστάζουμε να το πούμε: αισθανόμαστε πως ο χώρος και η ιστορία της Πρέβεζας γίνονται στοιχεία εργαλειοποίησης για την προβολή του ονόματος του Ιωάννη Κωλέττη. Ούτε λίγο, ούτε πολύ, σαν να μιλάνε για σκοινί στο σπίτι του κρεμασμένου! Πώς αλλιώς να το πούμε; Σαν να περιφρονήθηκε η Πρέβεζα. Αλλά ας μη βιαζόμαστε, ας ελπίσουμε ότι στις εισηγήσεις του συνεδρίου μπορεί να υπάρχουν και θεωρήσεις που να είναι κοντά στην προβληματική μας ή την ανατροπή της και μάλιστα από περισσότερο ειδικούς από όσο εμείς. Σε μας τους Πρεβεζάνους δημότες, της πόλης και των χωριών, προέχει η αναζήτηση της αλήθειας και η καταγγελία του ψεύδους στη διεκδίκηση των δικαιωμάτων μας. Καλή επιτυχία στο συνέδριο.

[Το άρθρο δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα ΒΗΜΑ της ΠΡΕΒΕΖΑΣ στις 30 Σ/βρίου 2021]

 

 

 

 

This entry was posted in Δημόσιος Χώρος and tagged , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

9 Responses to ΕΝΑ ΑΓΑΛΜΑ ΠΛΑΝΙΕΤΑΙ ΣΤΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΗΣ ΠΡΕΒΕΖΑΣ Ή ΙΣΩΣ ΔΥΟ…

  1. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Ευχαριστούμε το διευθυντή της εφημερίδας ΒΗΜΑ της ΠΡΕΒΕΖΑΣ Τάκη Κατσιπανέλη για τη δημοσίευση.

  2. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Από την Ψηφιακή Γλυπτοθήκη του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s