ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟ ΠΡΕΒΕΖΑΝΙΚΟ ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

Τα πανεπιστημιακά τμήματα στην Πρέβεζα, η λειτουργία ενός πρότυπου λαϊκού πανεπιστημίου και η ίδρυση ενός κέντρου διαθεματικής εκπαίδευσης σαν ενιαία λαϊκή διεκδίκηση

Μας δίνεται η ευκαιρία και πάλι να διατυπώσουμε προτάσεις για τη λειτουργία πανεπιστημιακών τμημάτων και σχολών στην Πρέβεζα, στην πόλη, στο έδαφος του Δήμου και της περιφέρειάς της.

Λέμε «και πάλι» επειδή αφορμές και ευκαιρίες για το ζήτημα υπήρξαν και άλλες κατά το παρελθόν. Τώρα, βέβαια, η πόλη μας κρατάει μια ρεαλιστική αμυντική στάση, αφού εκτιμούμε πως, στην φάση αυτή της προγραμματισμένης απομάκρυνσης του Τμήματος Λογιστικής και Χρηματοοικονομικής της Σχολής Οικονομικών και Διοικητικών Επιστημών από την πόλη μας, βρισκόμαστε σε συνθήκες δυσμενούς συσχετισμού δυνάμεων. Αλλά και πάλι, εκτός από την αμυντική μας αυτή αντίδραση και τη διαμαρτυρία μας, υπάρχει ακόμα καιρός  για ιδιαίτερες προτάσεις πλαισίωσης και προβολής του ζητήματος «Πανεπιστήμιο στην Πρέβεζα».

πανεπιστ

Χρόνια τώρα, σε συναντήσεις μου με φοιτητές/φοιτήτριες, αφού κι εγώ μετέχω πάντα στο διδακτικό προσωπικό εκπαιδευτικών ιδρυμάτων, δεν έχανα ευκαιρία να πληροφορούμαι για τις συνθήκες σπουδών των παιδιών στην Πρέβεζα και τις εντυπώσεις τους από τις σπουδές τους και τη διαμονή τους στην πόλη, που ήταν ανεπιφύλακτα άριστες.

Και με τις συζητήσεις που κάναμε με τα παιδιά, μετά την ημερίδα στις 20 Μαΐου 2015, με πρόσκληση του προέδρου του Τμήματος και εκλεκτού φίλου Μιχάλη Διακομιχάλη, αισθάνθηκα με την εισήγησή μου πως ο χώρος του Τμήματος γινόταν ένα ανοιχτό φιλόξενο φόρουμ από το οποίο όλοι μπορούσαμε να ωφεληθούμε. Το θέμα μου ήταν «Δημόσιος χώρος: ένα αμφισβητούμενο, διεκδικούμενο και κοινοκτημονικό αγαθό» και το πρεβεζάνικο επιμύθιο ‒αν το πούμε έτσι‒ ήταν κατά πόσο μπορούν να γίνουν κοινοκτημονικές παρεμβάσεις στα πρεβεζάνικα κάστρα. Σχετικές λεπτομέρειες μπορούν να αντληθούν από τις αναρτήσεις εδώ και εδώ.

Ακόμα μερικά χρόνια πιο πριν, στο πρόγραμμα της δημοτικής παράταξης «Δημόσιος Χώρος Πρέβεζα – Λούρος – Ζάλογγο» (2010) προτείναμε τα εξής: Επίσης, με στόχο την υπηρέτηση του ιδεώδους της «διαθεματικότητας» ως σημαντικής πρότασης της δημοκρατικής εκπαίδευσης, η εκπαιδευτική περιφέρεια του νέου Δήμου θα επιδιώξει, αφού πρώτα ζητήσει τη γνώμη των πρεβεζάνων πανεπιστημιακών και των καθηγητών του πρεβεζάνικου ΤΕΙ, την ίδρυση ή στέγαση πανεπιστημιακών τμημάτων με έντονο διεπιστημονικό χαρακτήρα τέτοιων όπως «πολιτισμικής γεωγραφίας», «πολιτισμικής φυσικής», «πολιτισμικής χημείας», «πολιτισμικής γλωσσολογίας» στην κεντρική περιοχή του νέου Δήμου (Λούρος, Ωρωπός, Σαμψούντα/Σινώπη).

Σπεύσαμε να κάνουμε μια ‒όντως βιαστική‒ παρουσίαση του «πρεβεζάνικου πανεπιστημίου» από πλευράς χωροθέτησής του και περιεχομένου σπουδών των τμημάτων του αλλά πρέπει να πούμε πως ένα τέτοιο ίδρυμα δεν το βλέπουμε ξεκομμένο από άλλες δράσεις παιδείας. Αυτές μπορεί να τις στοχοθετήσει ο Δήμος μας και να συνδράμουν και οι φορείς πολιτισμού, οικονομίας, επιστήμης και εκπαίδευσης ώστε να υπάρξουν μελέτες και προσπάθειες ολοκλήρωσης των σχετικών προσπαθειών. Τα πράγματα αυτά παρουσιάζουμε με το ερώτημα «Επιθυμεί η Πρέβεζα να φιλοξενεί το ΤΕΙ και τα παιδιά του;» στην ανάρτηση «Τ.Ε.Ι., Α.Ε.Ι. ΚΑΙ Λ.Ε.Ι. ΣΤΗΝ ΠΡΕΒΕΖΑ». Η ανάρτηση είχε γίνει με αφορμή την κατεπείγουσα συνεδρίαση του Δημοτικού Συμβουλίου της Δευτέρας 21 Ιανουαρίου του μακρινού 2013 με θέμα συζήτηση, ενημέρωση και λήψη απόφασης στο ζήτημα που είχε και τότε προκύψει για τη βιωσιμότητα του ΤΕΙ στην πόλη μας.

Ήδη από τότε και πιο παλιά (11 Απριλίου 2012) υποστηρίζαμε πως «μια διαχειριστική αντιμετώπιση είναι απαραίτητη, αφού αναδύονται καθημερινά προβλήματα που πρέπει να βρουν τη λύση τους». Ωστόσο, συνεχίζαμε, «τα εκπαιδευτικά ζητήματα μπορούν και πρέπει να αντιμετωπιστούν προγραμματικά, προοδευτικά, επιθετικά. Αντί να δίνουμε λύσεις σε μικροπροβλήματα χρειάζεται να σχεδιάσουμε μια πρεβεζάνικη εκπαιδευτική μεταρρύθμιση». Και κάναμε τότε πρόταση για ένα «δημοτικό λαϊκό πανεπιστήμιο στην Πρέβεζα στο όνομα του Η.Β. Βασιλά».

Προφανώς, μερικά πράγματα ίσως ακούγονται σαν αθώα και αφελή. Πάντως βλέπαμε την εκπαιδευτική μας περιφέρεια να πρωτοστατεί σε εκπαιδευτικούς νεωτερισμούς ή, τουλάχιστο, να υποστηρίζει σε πρακτικούς όρους τις καινοτομίες που συζητούσε τότε, αλλά και νωρίτερα, η εκπαιδευτική κοινότητα.

Αναφέρουμε εδώ το κορυφαίο παιδαγωγικό αντικείμενο του «συστήματος» και των «συστημικών δομών και λειτουργιών» μέσα από τη «διεπιστημονική ή/και διαθεματική προσέγγιση». Είναι ειδικά ζητήματα που είχαν απασχολήσει ακόμα και τις στήλες των εφημερίδων με δημοσιεύματα γνωστών επιστημόνων και που μας είχε δοθεί η ευκαιρία να καλύψουμε με εισήγησή μας σε συνέδριο (2006, Βλ. εδώ). Φιλοσοφία και πολιτική, πόλη και λογοτεχνία, γλωσσολογία και βιολογία, γεωγραφία και φυσική φαίνονται να συμπλέκονται. Έτσι, μερικοί κλάδοι αναζητούν την κοινή διαθεματική διδακτική μέθοδο που θα ζωντάνευε τη διδασκαλία τους στο σχολείο ή, απλά, θα ζωντάνευε το σχολείο. Η πρότασή μας ήταν εδώ να γίνει η Πρέβεζα, με έδρα, ας πούμε το Δημαρχείο Ζαλόγγου, ένα κέντρο διαθεματικής παιδείας με φιλοξενία σχετικών συνεδρίων, οργάνωση σεμιναρίων και προγράμματα δοκιμαστικών διαθεματικών διδασκαλιών.

Θα περιμένουμε εδώ για όλα αυτά και τις θέσεις των μαχόμενων εκπαιδευτικών της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης αλλά γνωρίζουμε πως τα σχετικά ζητήματα έχουν ήδη προσελκύσει με τρόπο βιωματικό και το ενδιαφέρον ειδικών δικών μας επιστημόνων. Όλοι έχουμε γεύση των βαθυνούστατων αλλά και τόσο εκλαϊκευτικών τακτικών παρεμβάσεων του πρώην πρύτανη εκλεκτού φίλου Μιχάλη Λουκά ή την αναγνωρισμένη λογοτεχνική υπόσταση του ομότιμου καθηγητή, επίσης εκλεκτού φίλου μας, Βαγγέλη Αυδίκου. Οι Πρεβεζάνοι αυτοί πανεπιστημιακοί καταφάσκουν π.χ. τη «διαθεματικότητα» και μας διδάσκουν πώς η Πρέβεζα μπορεί να διεκδικήσει πράγματα στον τομέα της παιδείας και της εκπαίδευσης πρωτοτυπώντας τόσο σε πανηπειρωτικό όσο και πανελλήνιο επίπεδο.

Αυτές είναι οι σκέψεις μας με αφετηρία το ζήτημα του πανεπιστημίου και των πανεπιστημιακών τμημάτων στην Πρέβεζα που, σαν λαϊκή διεκδίκηση, το βλέπουμε διασυνδεδεμένο με τη λειτουργία ενός πρότυπου λαϊκού πανεπιστημίου και ενός κέντρου διαθεματικής εκπαίδευσης. Ευχαριστώ, τελειώνοντας, τον εκλεκτό φίλο Θανάση Ηλιόπουλο για την ενημέρωση στις σχετικές πρόσφατες εξελίξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | 4 Σχόλια

ΣΤΗ ΖΟΥΓΚΛΑ ΤΟΥ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΟΥ

ΚΛΑΔΕΥΟΝΤΑΣ ΔΕΝΤΡΑ ΚΑΙ ΠΕΖΟΥΣ ΣΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΚΑΙ ΣΤΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ ΠΕΖΟΔΡΟΜΙΑ

Τριάντα τουλάχιστον οργανώσεις και φορείς υπογράφουν ένα σημαντικό κείμενο, ζητώντας να σταματήσει η καταστροφή των αστικών δέντρων που γίνεται με το απρόσεχτο κούρεμα «δια της χειροβομβίδος» που είναι στην πραγματικότητα το κλάδεμα των δέντρων του αστικού χώρου. Το κείμενο που είχε την καλοσύνη να μας κοινοποιήσει η καθηγήτρια κυρία Ελένη Καπετανάκη-Μπριασούλη γράφει τα εξής:

Τις τελευταίες μέρες οι κάτοικοι της Αθήνας και πολλών άλλων δήμων της Ελλάδας εκπλήσσονται δυσάρεστα, βλέποντας κυριολεκτικά καρατομημένα τα δέντρα στις πλατείες και στους δρόμους.

Οι χώροι πρασίνου με τα μεγάλα δέντρα και με τη βιοποικιλότητα που φιλοξενούν, αποτελούν σημαντικότατα συστατικά στοιχεία της φύσης μέσα στις πόλεις. Τα δέντρα προσφέρουν πλήθος αναντικατάστατων οικοσυστημικών υπηρεσιών:

►ρύθμιση του μικροκλίματος, απορρόφηση αέριων ρύπων,

►αισθητική απόλαυση και αναψυχή,

►προστασία από τις πλημμύρες,

►θερινή σκίαση κλπ.

►Επιπλέον, κατά τους εαρινούς μήνες αποτελούν θέσεις φωλιάσματος για πολλά είδη πουλιών που ζουν στις πόλεις μας.

dendra

                                        ΑΝΤΙΛΟΓΟΣ; ΓΙΑΤΙ;

Στα σωστά αυτά πράγματα χρειάζεται να αντιπαρατεθεί και η φωνή των ανθρώπων που χρησιμοποιούν συστηματικά τα πεζοδρόμια και που τα βλέπουν κατειλημμένα από  δέντρα και προεξέχοντα ή κατερχόμενα κλαδιά.

Λέμε λοιπόν πως είναι πολύ ενδιαφέρουσα η δράση, όμως…

Είναι απρόσεχτη η προσέγγιση και με ελάχιστα φιλική διάθεση προς τον βαδιστή της πόλης ο οποίος έχει να αντιπαλέψει  1) με τα αυτοκίνητα στους δρόμους, στις διαβάσεις και στους πεζόδρομους και 2) με τα κακώς χωροθετημένα ακλάδευτα δέντρα των πεζοδρομίων μαζί με τις κολώνες της ΔΕΗ και τα κολωνάκια των διαφόρων σημάτων.

Η κατάσταση του πράσινου των πόλεών μας είναι έκδηλα εχθρική απέναντι στον απλό διαβάτη, στη μητέρα με το παιδικό αμαξάκι και στους ηλικιωμένους και τους ΑΜΕΑ. Πολλά πεζοδρόμια είναι απολύτως αδιάβατα εξαιτίας της αμελέτητης φύτευσης και της κακής διαχείρισης του πράσινου.

Ο βαδιστής της πόλης πρέπει να διακινδυνεύει τη ζωή του κατεβαίνοντας στο οδόστρωμα για να αποφύγει το εχθρικά φυτευμένο πράσινο (που κατά περιπτώσεις αυτό διάκειται ευμενώς προς παρακείμενες ιδιοκτησίες και χώρους ελεύθερου χρόνου) πέφτοντας έτσι στα δόντια και στους τροχούς των δολοφονικών μηχανοκινήτων.

Το θαμνώδες πράσινο και τα δέντρα  πρέπει να καταλάβουν τη θέση που τους αξίζει στην ελληνική πόλη με φιλάνθρωπο προσεχτικό σχέδιο πόλης, θαρραλέα εκτεταμένη χωροθέτησή τους και αποφυγή χαριστικών προσκυρώσεων σε βάρος τους.

                                     Γιάννης Ρέντζος

Οι δήμοι που είναι υπεύθυνοι για τη διαχείριση των χώρων πρασίνου και για τη φροντίδα των δέντρων, συνεχίζει το κείμενο, φαίνεται να αγνοούν όλα τα παραπάνω. Τα δέντρα κλαδεύονται με τρόπο τόσο δραστικό, που απομένει σχεδόν μόνο ο κορμός. Αφαιρείται όλη η κόμη τους και αυτό που μένει είναι μια εικόνα ακρωτηριασμένων και καρατομημένων δέντρων, που έχουν απωλέσει εντελώς το φυσικό σχήμα τους. Ακόμα χειρότερα, όλα αυτά συμβαίνουν μέσα στην άνοιξη, δηλαδή στην εποχή κατά την οποία τα πουλιά έχουν ήδη φωλιές, με αποτέλεσμα ένας μεγάλος αριθμός αυγών ή και νεοσσών να πέφτει στο έδαφος, με μοιραία συνήθως κατάληξη.

Υπενθυμίζουμε ότι η Ευρωπαϊκή Οδηγία 2009/147 για τη διατήρηση των άγριων πουλιών ορίζει στο άρθρο 5 ότι απαγορεύεται κάθε καταστροφή ή βλάβη των φωλιών και των αυγών των πουλιών. Ως εκ τούτου, η ζημιογόνος πρακτική του κλαδέματος αυτού κατά τη διάρκεια της αναπαραγωγικής  περιόδου των πουλιών, δεν είναι απλώς μία απαράδεκτη πράξη αλλά επιπλέον είναι και παράνομη.

Επίσης, η νέα «Στρατηγική για τη Βιοποικιλότητα με ορίζοντα το 2030» της Ευρωπαϊκής Ένωσης, για πρώτη φορά αναγνωρίζει ξεκάθαρα τη σημασία του αστικού περιβάλλοντος στη διατήρηση της βιοποικιλότητας, κάνοντας λόγο για την ανάγκη οικολογικού προσανατολισμού των αστικών περιοχών και θέτοντας ως στόχο να επιστρέψει η φύση στις πόλεις.

Για τους παραπάνω λόγους οι συνυπογράφουσες οργανώσεις θεωρούν επιβεβλημένο να αλλάξει άμεσα η προσέγγιση του ζητήματος του αστικού πρασίνου από τους Δήμους και την πολιτεία.

Συγκεκριμένα ζητούν:

  1. Όλοι όσοι αναλαμβάνουν εργασίες κλαδέματος δέντρων από τους δήμους πρέπει να διαθέτουν πιστοποίηση – να έχουν διδαχθεί τεχνικές δενδροκομίας.
  2. Να καταρτιστεί ένας οδηγός για τις κλαδεύσεις ο οποίος θα πρέπει υποχρεωτικά, μέσω νομοθετικής ρύθμισης, να εφαρμόζεται από όλες τις αρμόδιες δημόσιες υπηρεσίες που προβαίνουν σε κλαδέματα. Ο οδηγός αυτός σε γενικές γραμμές πρέπει να ορίζει: α) ποια είδη δέντρων πρέπει να κλαδεύονται στο αστικό περιβάλλον και πότε, σύμφωνα με τις αρχές δενδροκομίας, β) τους ενδεδειγμένους τρόπους κλαδέματος ώστε τα δέντρα να διατηρούν την υγεία τους και ταυτόχρονα να συνεχίσουν να παρέχουν τις οικοσυστημικές υπηρεσίες που προσφέρουν (ρύθμιση μικροκλίματος, σκίαση, μείωση της ατμοσφαιρικής ρύπανσης, διατήρηση των αισθητικών και οικολογικών τους λειτουργιών).
  3. Μέσω νομοθετικής ρύθμισης, να απαγορευτεί οποιοδήποτε κλάδεμα δέντρων

κατά την περίοδο της φωλεοποίησης των πουλιών και της ανάπτυξης των νεοσσών τους, δηλαδή κατά τους μήνες Μάρτιο έως και Ιούνιο.

Οι συνυπογράφουσες οργανώσεις:

  1. Αλκυόνη
  2. ΑΝΙΜΑ
  3. Αρίων
  4. ΑΡΚΤΟΥΡΟΣ
  5. Δίκτυο για την Προστασία της Άγριας Ζωής – SaveWild
  6. Δράση για την Άγρια Ζωή
  7. Ελληνική Εταιρεία Προστασίας Περιβάλλοντος και Πολιτισμού
  8. Ελληνική Εταιρεία Προστασίας της Φύσης
  9. Ελληνική Ορνιθολογική Εταιρεία
  10. Εταιρεία Φίλων Εθνικού Κήπου
  11. ΕΝΩΣΗ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ ΦΥΣΙΚΟΥ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΚΟΡΙΝΘΙΑΚΟΥ  – ΠΑΤΡΑΙΚΟΥ ΚΟΛΠΟΥ » Ο ΝΗΡΕΑΣ»
  1. Ιάνθη
  2. Καλλιστώ
  3. Κίνηση Πολιτών για την Προστασία του Φιλοπάππου.
  4. ΚΟΙΝΟ_ΤΟΠΙΑ
  5. Οικολογική Συμμαχία
  6. Οικολογική Αφύπνιση-Natura di Zante
  7. Οικολογική Εταιρεία Ανακύκλωσης
  8. Πανελλήνια Φιλοζωική Ομοσπονδία
  9. Παρατηρητήριο Πειραϊκής
  10. Σύλλογος Πολιτών υπέρ των Ρεμάτων – ΡΟΗ
  11. Σ’υλλογος Τουλίπα Γουλιμή
  12. Φιλοδασική Ένωση Αθηνών
  13. Φίλοι της Φύσης
  14. Cut it Right – Ενεργοί Πολίτες για την Προστασία των Δέντρων
  15. Mamagea
  16. Medasset
  17. MedINA
  18. Mom
  19. SaveYourHood
  20. Σύλλογος Προστασίας Αγριας Ζωής Νάξου

Από τις σχετικές με τα «κοινά» και τη διαχείρισή τους συγγραφικές παρεμβάσεις της κ. Μπριασούλη:

Briassoulis, H. (2019). The Catharsis of the Commons. International Journal of the Commons, 13(2), 1092–1111. DOI: http://doi.org/10.5334/ijc.969

Briassoulis, H. (2019) «Analysis of Land Use Change: Theoretical and Modeling Approaches» (2019). Web Book of Regional Science. 3. https://researchrepository.wvu.edu/rri-web-book/3

Posted in Δημόσιος Χώρος | 5 Σχόλια

Φονεύσιμοι και με το Νόμο!

Να είσαι πάντα ο κυνηγός, ποτέ το θήραμα, στο έθνος του αυτοκινητοπετρελαϊκού κεφαλαίου… Πόσο λυπηρό… Πόσο αιματηρό.

sostegr

P.W.Clark, When Lives Collide Paul Wenham-Clarke, When Lives Collide

Η ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί! Μέσα σε νομοθετικό πλαίσιο και μέσα σε μια υποκριτική εξύμνηση της αξίας της ανθρώπινης ζωής και της διακήρυξης των δικαιωμάτων του ανθρώπου από όλους τους πολιτειακούς θεσμούς.

Μέσα σ αυτό το αξιακό πυροτέχνημα υπάρχει μια ωμή πραγματικότητα.

Η ζωή που δεν αξίζει να βιωθεί. Είναι η ζωή που η αφαίρεση της δεν τιμωρείται από το νόμο!

Που χωρίς να υπάρχει βεβαίως μια παρότρυνση για την αφαίρεση της υπάρχει όμως μια διαβεβαίωση επίσημη, δικαστική, πως ότι κι αν συμβεί, «αυτό» δεν έχει συνέπειες…

Αυτή την κατάσταση βιώνουν αρκετές κοινωνικές ομάδες. Μία απ αυτές, πολυπληθής ομάδα, με χιλιάδες νεκρούς στους δρόμους της χώρας και εκατομμύρια νεκρούς στους δρόμους του κόσμου, αφανισμένη και αφανής κάτω από το πέπλο του πένθους, προσπαθεί να κάνει τη φωνή της (οργής και απόγνωσης) να ακουστεί.

Που όμως πνίγεται μέσα στον θόρυβο των κινητήρων, των εξατμίσεων…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.512 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | Σχολιάστε

Το θολό νερό (διήγημα του Γιώργου Βραζιτούλη)

Οι λέξεις έχουν τη δική τους ιστορία

Θα δημοσιεύσω σήμερα στο ιστολόγιο ένα ανέκδοτο διήγημα που μου έστειλε τις προάλλες ο φίλος Γιώργος Βραζιτούλης, που παρακολουθεί το ιστολόγιό μας αν και δεν σχολιάζει.

Ο Βραζιτούλης γεννήθηκε στα Γιάννενα το 1961, έχει σπουδάσει τοπογράφος στη Θεσσαλονίκη και από τη δεκαετία του 80 ζει στη Γερμανία, τώρα στο Βερολίνο. Αρθρογραφεί τακτικά τόσο για θέματα ιστορίας και τοπικής ιστορίας όσο και για επιστημονικά θέματα, ενώ το 2019 εξέδωσε το βιβλίο Προδότρες λέξεις, για το έργο του Δημήτρη Νόλλα, που μου το έχει στείλει και είναι πολύ ενδιαφέρον. Τις δημοσιεύσεις του μπορείτε να τις βρείτε ονλάιν, σε ειδική σελίδα του.

Το διήγημα θίγει μια όχι πολύ γνωστή πτυχή της ιστορίας, τη μεταχείριση που είχαν από το ελληνικό κράτος οι «ρουμανίζοντες» Βλάχοι όταν ξέσπασε ο πόλεμος του 1940. Ο Βραζιτούλης έχει ασχοληθεί και ιστοριογραφικά με το θέμα αυτό -δείτε εδώ ένα άρθρο του. Όπως λέει, παρόμοια μέτρα πήραν και…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 3.658 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | 1 σχόλιο

-Μαμά σου μιλάω….γιατί να το κάνουν αυτό στο μπαμπά;

Γιατί εκτέλεσαν το Στέλιο Μπουσδούκο αναρωτιόμαστε κι εμείς. Αν και το ερώτημα είναι «γιατί εκτελέσαμε το Στέλιο Μπουσδούκο»…

sostegr

Στο εξαιρετικά σοβαρό θέμα της οδήγησης από υπερήλικες οδηγούς, συχνά με σοβαρά προβλήματα υγείας αναφέρεται με επιστολή της η σύζυγος του 39χρονου οδηγού μοτό Στέλιου Μπουσδούκου που έχασε τη ζωή του στις 5 Ιανουαρίου 2022 στην περιοχή του Μώλου Φθιώτιδας απο υπερήλικα οδηγό ΙΧ που έστριψε κάθετα στο δρόμο (ΕΔΩ). Δυστυχώς στη χώρα μας το ενδιαφέρον της πολιτείας εξαντλείται στο πώς θα οδηγούν όλο και περισσότεροι, όλο και σε μικρότερες ηλικίες. Το θέμα ηλικιωμένοι και οδήγηση δεν την απασχολεί καθόλου θεωρώντας πως με κάποιες υποτυπώδεις ιατρικές εξετάσεις, που είναι συζητήσιμο αν κι αυτές διενεργούνται, ο καθένας είναι ελεύθερος να οδηγεί και ότι ήθελε προκύψει…. Έτσι κι αλλιώς οι ζωές των θυμάτων δεν μετράνε.

Θα περιμένουμε και θα ενημερώσουμε για την όποια απάντηση.

Αξιότιμοι κύριοι βουλευτές του ελληνικού κοινοβουλίου του νόμου Φθιώτιδας,

5 Ιανουαρίου 2022 και ώρα 19:17 ο χρόνος σταμάτησε για πάντα για μένα και τον ανήλικο γιο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 472 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | 1 σχόλιο

 Ριζούπολη: Πόσοι νεκροί απαιτούνται για την εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης;

sostegr

Με αφορμή τα διαδοχικά θανατηφόρα στη Λεωφόρο Ηρακλείου ο Σύλλογος «Πολίτες της Ριζούπολης»  απευθύνθηκε για μια ακόμα φορά στις 28/3/2022 στην Περιφέρεια Αττικής και στο Δήμο Αθηναίων  επανερχόμενος στο αίτημα  για εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης. Διαβάστε το κείμενο και θαυμάστε τις μέχρι σήμερα απαντήσεις και δράσεις της Περιφέρειας και του Δήμου Αθηναίων. Όχι τα τροχαία δεν πέφτουν από τον ουρανό.

Σύλλογος «Πολίτες της Ριζούπολης»

Α.Π. 252/ 28/03/2022

ΘΕΜΑ: Με αφορμή ένα ακόμη τροχαίο δυστύχημα:  Στους πόσους νεκρούς θα εισακουστεί το αίτημά μας για εκπόνηση κυκλοφοριακής μελέτης και μελέτης άρσης επικινδυνοτήτων στη γέφυρα της Λ. Ηρακλείου, στο ύψος του γηπέδου της Ριζούπολης;

ΠΡΟΣ: Περιφέρεια Αττικής –υπόψιν περιφερειάρχη, κ. Γ. Πατούλη,  Δ/νση Τεχνικών Έργων Περιφέρειας Αττικής, Δήμο Αθηναίων – Δήμαρχο Αθηναίων, κ. Κ. Μπακογιάννη.  Πρόεδρο και μέλη 5ης Δημοτικής Κοινότητας  Δ. Αθηναίων

ΚΟΙΝ.: Δημοτικές παρατάξεις «Ανοιχτή πόλη», «Αθήνα είσαι εσύ», «Λαϊκή Συσπείρωση Αθήνας» Περιφερειακές παρατάξεις «Δύναμη Ζωής», «Ανεξάρτητη Αυτοδιοίκηση…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 762 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | 1 σχόλιο

Για τη Στέλλα και το Γιάννη: 30 Μαρτίου στα Χανιά.

sostegr

Την Τετάρτη 30 Μαρτίου 2022, στο τριμελές πλημμελειοδικείο Χανίων έχει οριστεί για μια ακόμα φορά η πρωτόδικη (!) εκδίκαση  του θανατηφόρου τροχαίου εγκλήματος με θύματα την Στέλλα Μούσχου 20 ετών, το Γιάννη Στρογγυλό 19 ετών και το σκυλί τους, που περπατούσαν μπροστά στο Πολυτεχνείο Κρήτης στις 17 Αυγούστου 2017.

Η υπόθεση αυτή τη φορά έχει οριστεί 7η στο πινάκιο, γεγονός που σημαίνει πως οι πιθανότητες διεξαγωγής της είναι αυξημένες, χωρίς βέβαια τίποτα να είναι σίγουρο …

Αισίως συμπληρώνονται 4 χρόνια, 7 μήνες και 13 ημέρες χωρίς να έχει εκδικαστεί το πρωτόδικο(!).

Δεδομένου ότι έχουμε να κάνουμε με ένα τόσο “ελαφρύ αδίκημα”: η υπόθεση ορίστηκε αρχικά να εκδικαστεί στο Πλημμελειοδικείο Χανίων στις 22 Μαρτίου 2019, αλλά… τοποθετήθηκε 32ηστο πινάκιο σε σύνολο 34 με αποτέλεσμα να αναβληθεί «λόγω παρελεύσεως του ωραρίου». Με χαρακτηριστική άνεση  προσδιορίστηκε να εκδικαστεί ένα ολόκληρο χρόνο μετά, στις 13…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 642 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | Σχολιάστε

Οι Δημόσιες συγκοινωνίες όπλο για την αποτροπή της κλιματικής αλλαγής.

…και πρέπει να προτείνουμε στους δικούς μας πολιτικούς και κρατικούς υπεύθυνους να μην λένε «μέσα μαζικών μεταφορών» [σφαγιών και κρεάτων] αλλά «μέσα δημόσιων μεταφορών» ή «μέσα συλλογικών μετακινήσεων».

sostegr

Οι δημόσιες συγκοινωνίες θα πρέπει να διπλασιαστούν στις πόλεις κατά την επόμενη δεκαετία για να επιτύχουμε τον κλιματικό στόχο των 1,5°C

Οι δημόσιες συγκοινωνίες θα πρέπει να διπλασιαστούν στις πόλεις κατά την επόμενη δεκαετία για να επιτύχουμε τον κλιματικό στόχο των 1,5°C

Τα νέα στατιστικά στοιχεία από τις Πόλεις του C40* και το ITF** δείχνουν ότι η χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών θα πρέπει να διπλασιαστεί στις παγκόσμιουπόλεις κατά την επόμενη δεκαετία, απαιτώντας 208 δισεκατομμύρια δολάρια ΗΠΑ κάθε χρόνο στις πόλεις του C40 και δημιουργώντας 4,6 εκ. νέες θέσεις εργασίας.

Δήμαρχοι, συνδικαλιστικές ενώσεις μεταφορών, εργαζόμενοι και αρχές προειδοποιούν τους ηγέτες του πλανήτη ότι «ο χρόνος τελειώνει» για να κάνουν τις κρίσιμες επενδύσεις στα μέσα μαζικής μεταφοράς που είναι απαραίτητες για τα έθνη και τον κόσμο για την επίτευξη των κλιματικών στόχων περιορισμού των εκπομπών ώστε η άνοδος της θερμοκρασίας να μην υπερβεί τους 1,5°C.

Από το Λονδίνο μέχρι την Τζακάρτα, 9…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.332 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | 1 σχόλιο

Ποιος σκότωσε το τρένο στην Ελλάδα; Το ξέρουμε!

sostegr

Γιώργος Σαρηγιάννης*

(αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών)

Διάβασα με πολλή προσοχή τη σειρά των πολύ τεκμηριωμένων άρθρων στην «Εφ.Συν.» με τον τίτλο «Ποιος σκότωσε το τρένο». Βέβαια τα άρθρα αναφέρονται στο σήμερα, όμως καλό είναι να γνωρίζουμε και την προϊστορία του εγκλήματος. Λοιπόν:

1. Γύρω στο 2000, το ΔΝΤ για να δώσει δάνειο στην Πολωνία έθεσε ως όρο την κατάργηση 2.000 χιλιομέτρων σιδηροδρομικών γραμμών και την αντικατάστασή τους από αυτοκινητόδρομους.

2. Λίγο πριν, η αγγλική εταιρεία συμβούλων Transmark πρότεινε για την «εξυγίανση» του ΟΣΕ την κατάργηση πολλών τοπικών γραμμών εν οις και όλου του δικτύου Πελοποννήσου ως πεπαλαιωμένου και αντιοικονομικού. Τις προτάσεις της Transmark υιοθέτησε ο τότε υπουργός Στέφανος Μάνος, αλλά δεν τις αποδεχτήκαμε στο Δ.Σ. του ΟΣΕ.

3. Ακόμη πιο πριν, αλλά και μετά την Transmark, η γαλλική εταιρεία συμβούλων Softerail έκανε ακριβώς τις ίδιες προτάσεις.

4. Στο διάστημα πριν από το 1989 η…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 491 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | Σχολιάστε

Η Αυτοκινητική Βία Μαμή της Καθημερινότητας της Ελληνικής Πόλης.

sostegr

Μια ανάγνωση των πρακτικών «Σύγχρονοι μηχανισμοί βίας και καταπίεσης» της Εταιρείας Σπουδών Νεοελληνικού Πολιτισμού & Γενικής Παιδείας

Του Γιάννη Ρέντζου

(Το κείμενο που ακολουθεί δημοσιεύτηκε στο ιστορικό περιοδικό ΑΝΤΙ στο τεύχος 915 στις 15/2/2008. Το αναδημοσιεύουμε γιατί είναι πολλαπλά επίκαιρο: η αυτοκινητική βία έχει υπέρμετρα αυξηθεί στις πόλεις αυτά τα χρόνια και η σιωπή ή η αμηχανία με την οποία αντιμετωπίζεται ακόμα και από τους πιο ριζοσπαστικούς επιστημονικούς και πολιτικούς κύκλους παραμένει σταθερή. Δυστυχώς και στην ενδιαφέρουσα σειρά διαλέξεων της Σχολής Αρχιτεκτόνων Μηχανικών του ΕΜΠ –ΕΔΩ–  που στις 21 Μαρτίου έχει σαν θέμα το Ζήτημα  της βίας στην πόλη  το όπλο αυτοκίνητο εξακολουθεί να απουσιάζει. )

Τα σκυλιά δαγκώνουν. Αυτό δεν είναι καινούριο. Το έχουμε χωνέψει, Δεν αποτελεί ούτε καν είδηση. Άλλωστε ο σκύλος είναι στον πολιτισμό μας ιερός, όπως η αγελάδα στον Γάγγη. Για μερικούς λόγους, στην ελληνική πόλη, τα αυτοκίνητα ‒και κάθε δίτροχο ή πολύτροχο…

Δείτε την αρχική δημοσίευση 1.883 επιπλέον λέξεις

Posted in Δημόσιος Χώρος | 2 Σχόλια