Ο ΔΗΜΟΣΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΧΡΕΙΑΖΕΤΑΙ ΔΙΕΚΔΙΚΗΤΙΚΟΥΣ ΑΓΩΝΕΣ …

… και όχι μόνο πολεοδομήσεις και αρχιτεκτονήματα

gehl2 Με μεγάλη χαρά πληροφορήθηκα πως οι Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Θεσσαλίας σε συνεργασία με το Δήμο Βόλου συμπεριέλαβαν στις εκδόσεις τους την ελληνική μετάφραση του βιβλίου του Δανού αρχιτέκτονα καθηγητή Jan Gehl (Γιαν Γκελ) με τίτλο Η ΖΩΗ ΑΝΑΜΕΣΑ ΣΤΑ ΚΤΗΡΙΑ και υπότιτλο Χρησιμοποιώντας το δημόσιο χώρο. Και μάλιστα σήμερα το απόγευμα πραγματοποιήθηκε η σχετική βιβλιογραφική παρουσίαση από τον ίδιο το συγγραφέα Jan Gehl και τις αρχιτεκτόνισσες Βάσω Τροβά (Αναπληρώτρια Καθηγήτρια Αρχιτεκτονικής Πανεπιστημίου Θεσσαλίας, Φιλιώ Κατσαβουνίδου (Δρ. Αρχιτεκτονικής) που ανέλαβε και τη μετάφραση. Μου δίνεται η ευκαιρία να σημειώσω πως και το δικό μου βιβλίο Αναπαραστάσεις της πόλης, έχει εκδοθεί από τις ΠΕΘ.

Είναι γνωστό πως το ανθρωπιστικό και ρηξικέλευθο μήνυμα του Γκελ απευθυνόταν το 1971, που πρωτοεκδόθηκε το βιβλίο, προς τους πολεοδόμους και τους αρχιτέκτονες ως σχεδιαστές και κατασκευαστές των πόλεων: «Φροντίστε πολύ για τους ανθρώπους και την πολύτιμη ζωή που βρίσκεται ανάμεσα στα κτήρια». Ο Γκελ φέρνει έτσι σε επαφή τους εφαρμοσμένους κλάδους της πολεοδομίας και της αρχιτεκτονικής, των οποίων είναι γνωστή και θαυμαστή η μακραίωνη ιστορία και εξέλιξή, με την σύγχρονη γεωγραφική σκέψη. Σύμφωνα με αυτή, το ξέρουμε καλά, 1) ο χώρος δεν είναι αυθύπαρκτος αλλά παράγεται από τον ανθρώπινο μόχθο ενώ 2) η πόλη και η ζωή στο δημόσιο χώρο της είναι ένα συνεχώς διεκδικούμενο αγαθό.

Το βιβλίο του Γκελ, μετά από εκσυγχρονισμούς και αναθεωρήσεις, σε σχέση με την αρχική έκδοση του 1971 και αφού μεταφράστηκε σε 15 γλώσσες, εκδίδεται λοιπόν και στη χώρα μας με προτάσεις ανθρωπιστικής πολεοδομίας και αρχιτεκτονικής από έναν πολεοδόμο και αρχιτέκτονα προς τους ομοτέχνους του. Ξέρουμε πολύ καλά πως οι πρώτες τέτοιες προτάσεις, κυρίως για την αθλιότητα της κατοικίας αλλά και τη λειτουργία του δημόσιου χώρου, δεν έγιναν από «ανθρώπους του επαγγέλματος» αλλά από μεγάλους συγγραφείς όπως ο Βίκτωρ Ουγκώ (για το Παρίσι) και ο Κάρολος Ντίκενς (για το Λονδίνο) καθώς και ο Φρειδερίκος Έγκελς (για το Μάντσεστερ).

Στο βιβλίο του ο Γκελ επισημαίνει πως επί πολλές δεκαετίες συσσώρευσης πλούτου, οι πόλεις του σύγχρονου κόσμου έχουν αναδείξει περίλαμπρα αρχιτεκτονήματα που συνδέθηκαν με ονόματα ιδιοφυών αρχιτεκτόνων και στέγασαν επιχειρήσεις και ιδιώτες, ωστόσο ο δημόσιος χώρος «μεταξύ των κτηρίων» (με -η-, όχι από το «κτίζω») αντιμετωπίστηκε μόνον σαν «βελτιωτικό» και πάντα «εκ των υστέρων». Το πρόβλημα υπάρχει και στη χώρα μας καθώς και στην Πρέβεζα, όπου εκδηλώνεται αγριότητα κατάληψης και αχρήστευσης του δημόσιου χώρου .

Όπως τα μεγάλα πολιτικά συμφέροντα είχαν ως μέσο συναλλαγής τη χωροταξική και πολεοδομική ψευδονομιμότητα έτσι και τα μικροπολιτικά συμφέροντα (με τις πλάτες του διεθνούς και εγχωρίου κεφαλαίου και των εθνικών θεσμικών οργάνων) βασίζονται σε μια γενικευμένη ανομία, ξεπουλάνε κάθε γωνιά της πόλης και διαχειρίζονται με επιτυχία τη φίμωση όσων θέτουν ζητήματα σωστής λειτουργίας του δημόσιου χώρου. Έτσι, στις προεκλογικές αυτές ημέρες που εκδίδεται και παρουσιάζεται το βιβλίο στη χώρα μας, ας «παρακολουθήσουμε» αυτή την παρουσίαση στο Βόλο έχοντας στο νου πως ο δημόσιος χώρος χρειάζεται διεκδικητικούς αγώνες και όχι μόνο πολεοδομήσεις και αρχιτεκτονήματα.

Advertisements
This entry was posted in πρεβεζάνοι συγγραφείς, πάρκινγκ, πεζός, πεζόδρομος, πλακόστρωση, ποδήλατο, ποδηλατόδρομος, πολεογραφία, πολεοδομία, πολιτισμός, τροχαία εγκλήματα, Δημόσιος Χώρος, εκλογές 2014, λαϊκό κίνημα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s