ΟΙ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΙ ΕΦΟΡΜΟΥΝ

(Τους βαφτίσαμε έτσι και τους αντιμετωπίζουμε έτσι;)

Pnp2Διαδόθηκε και αναστάτωσε η πληροφορία για την πρόσφατη κυβερνητική ρύθμιση με «πράξη νομοθετικού περιεχομένου» (ΠΝΠ) που αφορά τα κεφαλαιακά διαθέσιμα των οργανισμών τοπικής και περιφερειακής αυτοδιοίκησης της χώρας και τα οποία θα περιέλθουν αυτόματα στη διάθεση της κεντρικής κυβέρνησης. Έτσι οι δήμοι θα βρεθούν σε μια ιδιαίτερη κατάσταση αδυναμίας, για να ανταποκριθούν (όπως υποστηρίζει η ΚΕΔΕ) στα κοινωνικοπρονοιακά καθήκοντά τους, ενώ ταυτόχρονα θα έχουν πάλι μια επίσημη «αριστερή» δικαιολογία να αντιμετωπίσουν τα χρονίζοντα προβλήματα της λειτουργίας των πόλεων. Των κακών ελληνικών πόλεών μας και του ταπεινωμένου ελληνικού δημόσιου χώρου.

Η παραπάνω ΠΝΠ θεωρείται σε ισχύ από τον προηγούμενο μήνα, δηλαδή από 17 Μαρτίου 2015, οπότε «οι Οργανισμοί Τοπικής Αυτοδιοίκησης α΄ και β΄ βαθμού» και άλλοι Φορείς της «Γενικής Κυβέρνησης» υποχρεούνται να καταθέτουν τα «ταμειακά τους διαθέσιμα» και να μεταφέρουν τα «κεφάλαια προθεσμιακών τους καταθέσεων» σε λογαριασμούς διαχείρισης που τηρούν στην Τράπεζα της Ελλάδος. Αυτά θα ισχύσουν «κατά παρέκκλιση κάθε άλλης γενικής ή ειδικής διάταξης ή διαδικασίας» παρότι «από την υποχρέωση εξαιρούνται τα κεφάλαια που απαιτούνται για την κάλυψη των ταμειακών αναγκών για το επόμενο δεκαπενθήμερο» καθώς και μερικά άλλα κεφάλαια.

Οι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, υποστηρίζει ένας σοβαρός μπλόγκερ, «είναι μεγάλο θέμα, ειδικά όταν έχεις κάνει αντιπολιτευτική σημαία σου προεκλογικά» την κατάργησή τους. Και συνεχίζει ξεκάθαρα ο ίδιος: «Ωστόσο, θέλω να μου πει ένας δήμαρχος που ανθίσταται, τί προτιμάει; Να υποχωρήσει η κυβέρνηση και να προχωρήσει σε περικοπή μισθών και συντάξεων;» «Αν «ναι» να βγει να το πει στους δημότες του». Δεν νομίζω βέβαια πως τίθεται έτσι το ζήτημα. Εκβιαστικά και διλημματικά. Και ερωτώ: Είναι δουλειά των δημάρχων να κάνουν δημοσιονομικές διαμεσολαβήσεις; Είναι υποχρέωσή τους να διατυπώνουν ανεύθυνες αντιδημοφιλείς προτάσεις; Και μάλιστα να βάζουν εμπόδια (και να επινοούν δικαιολογίες) για το πάντα ατελές έργο τους;

Προσωπικά βλέπω την παρούσα κατάσταση όχι στο σοβαρό, σοβαρότατο και τρομαχτικό πλαίσιο της δημοσιονομικής μας καταστροφής, αλλά το ευθυγραμμίζω σαν μια ακόμα επιμέρους περίπτωση στις πάντα κακές σχέσεις «κέντρου και περιφέρειας» ή «πρωτεύουσας και επαρχίας» ή «αθηναϊκού κυβερνητικού κόμματος και τοπικο-κοινοτικής δράσης». Το κέντρο, η πρωτεύουσα και τα αθηναϊκά κόμματα τρέφονται αποικιοκρατικά με το αίμα κάθε περιφερειακής κοινότητας. Αγνοούν την επαρχία-αποικία, τη βλέπουν σαν πασχαλινό βλαχοδημαρχικό χωριό για τετραήμερο «Χριστός Ανέστη» και σαν νησιωτικά καλοκαιρινά μπαράκια στην ακρογιαλιά, αφού στη μεγαλούπολη είναι αδιανόητο το κοινοτικό πνεύμα, παρά βασιλεύει η ανωνυμία και η «αγνωστία» μεταξύ αγνώστων.

Κάνουμε αυτή την ευθυγράμμιση πίσω από τη γενική προβληματική «κέντρου και περιφέρειας» και λυπούμαστε που υπενθυμίζουμε πως η παρούσα αθηνο-κεντρική ή κεντρο-κυβερνητική κατάσταση δεν είναι κάτι το αναπάντεχο. Είναι αποτέλεσμα της στρατηγικής επιλογής που οδήγησε στην −όποια− εκλογική νίκη του Ιανουαρίου 2015. Θυμούμαστε καλά πως, πριν από τις κοινοβουλευτικές εκλογές και μάλιστα με τις δημοτικές + ευρωπαϊκές εκλογές (του Μαΐου 2014), το σύνθημα δεν ήταν «ζωντάνεμα της δημοτικής κοινότητας» ή «συγκρότηση ελλαδικών ευρω-περιφερειών» ή άλλα σχετικά με την πολιτική αναδιοργάνωση και περιφερειοποίηση της χώρας, παρά «Τρεις Κάλπες − Μια Επιλογή…». Άρα για την Αθήνα είναι σαν μην υπάρχει η ύπαιθρος, η περιφέρεια, η κοινότητα. Παρά μόνο ένα αδιαφοροποίητο κρατικό έδαφος…

Και βέβαια το επαναλαμβάνουμε πως η κάθε κάλπη έχει τη δική της αγωνιστική ιστορία και γι΄ αυτό θα έπρεπε να έχει τη δική της προτεραιότητα. Η κοινοβουλευτική κάλπη, μην το ξεχνάμε, πρέπει να είναι αναλογική. Όχι τεχνητές ταχυδακτυλουργικές πλειοψηφίες με τα 50εδρα μπόνους. Η ευρωπαϊκή κάλπη πρέπει να αναδείξει τις ελλαδικές ευρωπαϊκές περιφέρειες με τριπλό αναπτυξιακό, πληθυσμιακό και εδαφικό κριτήριο (έκτασης) και τους κατά περιφέρεια ευρωβουλευτές. Και βέβαια οι δημοτικές και περιφερειακές κάλπες, στο κύτταρο της δημοκρατίας, αυτές κι αν είναι που πρέπει να αδειάσουν από τα καλλικρατικά και τα καποδιστριακά κατάλοιπα και να δώσουν καινούρια πνοή στις περιφέρειές μας, την ύπαιθρό μας, τις πόλεις μας και τις συνοικίες μας.

Μην δίνουμε άλλη ευκαιρία για να μείνουν και πάλι πίσω οι δήμοι μας, οι πόλεις μας, οι κοινότητές μας  και οι περιφέρειές μας. Μη μας διαφεύγει πως το ζήτημα είναι βαθιά πολιτικό, όχι απλά αντιμνημονιακό, δημοσιονομικό και οικονομικό.

 
Διαβάστε εδώ και την ανακοίνωση που μας διαβίβασε η ΠΑΣΕΒΕ.

Advertisements
This entry was posted in τοπικότητα, χαράτσι, Ευρώπη - ΕΕ, ανάπτυξη, εσωτερική γεωπολική, εκλογές 2014, εκλογές 2015 and tagged , . Bookmark the permalink.

3 Responses to ΟΙ ΒΛΑΧΟΔΗΜΑΡΧΟΙ ΕΦΟΡΜΟΥΝ

  1. Ο/Η dimitrisfileles λέει:

    Ας μου επιτραπεί να υπενθυμίσω, δηλώνοντας προκαταβολικά ότι είμαι αντίθετος σε κάθε είδους θεσμοθετημένη αφαίμαξη, ότι δεν είδαμε αντίστοιχες αντιδράσεις όταν οι διορισμένες διοικήσεις των ταμείων των εργαζομένων προσέφεραν τα χρήματά τους άτοκα στις τράπεζες ή, ακόμη χειρότερα, τα έπαιζαν και τα έχαναν, ως τζογαδόροι του χειρίστου είδους, στο χρηματιστήριο με κυβερνητική εντολή. Ουαί υμίν…

  2. Ο/Η dimosioshoros λέει:

    Βέβαια… Επειδή όμως οι εργαζομενοι δεν αποτελούσαν ένα θεσμικό ή θεσμοποιημένο όργανο, όπως είναι οι δήμοι.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s